به نظر میرسد هنوز مسئولان ما درک دقیق و درستی از اهمیت آثار باستانی ندارند. اخیراً ویدئویی از بازدید عزتالله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از موزه ملی ایران منتشر شده است که در این ویدئو او یکی از اشیایی را که از شهر سوخته سیستان کشف شده، در دست گرفته و در مورد نحوه نگهداری آنها و نبود فضای مناسب برای نمایش دادن آنها سخن میگوید! نحوه در دست گرفتن این سفال ۴ هزارو ۵۰۰ ساله از سوی آقای ضرغامی مورد اعتراض برخی کاربران فضای مجازی قرار گرفته است.
برخی گفتهاند این اشیا دارایی شخصی مسئولان نیست که اینطور آنها را در دست میگیرند. اگر این اثر به هر دلیلی از دستش میافتاد ۴ هزارو ۵۰۰ سال تاریخ نابود میشد. کاربر دیگری نیز نوشته است: این البته فقط مربوط به ضرغامی نیست و اغلب مسئولان در دیدار از این اشیا دانش درستی در برخورد با آن ندارند و البته عجیب است که کارشناسان و متخصصان آثار باستانی که به طور طبیعی باید در اینگونه دیدارها با مدیران همراه باشند و آنها را از نحوه برخورد با اشیای باارزش ملی مطلع کنند نیز کمکاری میکنند.
حقیقت ماجرا این است که عکس و فیلم گرفتن با اشیای باارزش باستانی چیزی به ارزش آن اشیا اضافه نمیکند هرچند شاید اعتبار تازهای برای مدیران به دست دهد. مخاطب عادی با دیدن اینگونه تصاویر که در آنها مدیران و مسئولان اهمیتی به امنیت آثار باستانی نمیدهند، به طور طبیعی آموزش بد میبیند و همین برخورد سبب میشود مردم نیز همین نگاه ناقص و ابتدایی را با آثار باستانی داشته باشند. به نظر میرسد موزهداری در ایران آنطور که باید حساسیت لازم را برای نگهداری آثار باستانی در نظر نمیگیرد. از دیرباز موزهداری به عنوان یک دانش در کشورهای پیشرفته اقتضائات خاص خود را داشته است و موزهها به ویژه در بخش ملی میکوشند از طریق رسانههای عمومی نحوه نگاه به آثار باستانی را آموزش دهند، اما از آنجا که در ایران هنوز موزهداری و موزهها جایگاه واقعی خود را نیافتهاند، فرهنگ موزه نیز نتوانسته است در جامعه جای خود را باز کند.
رفتار مسئولان به ویژه مسئولان فرهنگی در بخش میراث فرهنگی میتواند خود به آموزش درست در این باره کمک زیادی بکند. امید که سازمان میراث فرهنگی بعد رسانهای در فرهنگسازی برخورد با موزهها و آثار ملی را جدی بگیرد و نقش مهم آموزش رفتاری به مردم را در رونق و تقویت موزهها نادیده نینگارد.
