در حالی که هنرمندان اغلب کشورهای دنیا مالیاتهای گزاف و سنگینی را که گاهی به ۷۵ درصد درآمد سالانهشان هم میرسد، باید به دولتهایشان برای ایجاد و ارتقای رفاه اجتماعی مردم کشورشان بپردازند، سلبریتیهای کشور ما به دنبال ادامه آپارتاید مالیاتی به نفع خودشان هستند و حاکمیت را با بیانیه و جمعآوری امضا تهدید میکنند!
طبق نظر کارشناسان حوزه باستانشناسی و بر اساس اسنادی که به دست آوردهاند، اعلام شده اولین مالیات شناختهشده در حدود سالهای ۲ هزارو ۸۰۰ تا ۳ هزارسال قبل از میلاد در مصر باستان اخذ میشده است، اما این روزها و برخلاف نمونههای مشابهی در سراسر دنیا بحث حذف معافیت مالیاتی هنرمندان و توقع آنها برای استثنا شدن در پرداخت حقوق اجتماعی یکی از داغترین مباحث اقتصادی، فرهنگی و حتی سیاسی کشورمان شده است.
نامهنگاری، صدور بیانیههایی با امضاهای متعدد و گاه اولتیماتومهای قزاقمآبانه و تهدید دولت و حاکمیت از جمله ملزوماتی است که به بهانه حذف این گزاره تبعیضآمیز و اجرای قانون برای همه افراد و طیفهای جامعه بدون توجه به جایگاه حقوقی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی از سوی غوغاسالاران و بهانهجویان سر دست گرفته شده و میشود.
معافیتهای تبعیضآمیز
در کشور ما معافیتهای مالیاتی متنوع و زیادی وجود دارند که از جمله آنها میتوان به درآمدهای فعالان اقتصادی در مناطق آزاد تجاری- صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی، سود سپردههای بانکی، صادرات برخی از مواد خام، فعالیتهای انتشاراتی و مطبوعاتی، مدارس غیرانتفاعی و فعالیتهای فرهنگی و هنری اشاره کرد. شاخصه و مؤلفه مشترک قریب به اتفاق این معافیتهای اعطایی در قانون مالیاتهای کشورمان هم مستظهر به این است که آنها عموماً غیرهدفمند، غیرمشروط و دائمی هستند. در حالی که طبق نظر خبرگان این عرصه لازم است معافیت مالیاتی در چارچوب مبانی نظری و تجربی تصویب و اجرایی شود.
بحث حذف پلکانی معافیت مالیاتی هنرمندان با استناد به بند «ل» ماده ۱۳۹ قانون مالیاتهای مستقیم از سال ۹۵ و با مشمول کردن هنرمندان به نرخ صفر مالیاتی و نه معافیت مالیاتی شکل جدیتری به خود گرفت (ماده ۱۲ آییننامه اجرایی موضوع تبصره ۳ ماده ۱۳۹ قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی سال ۹۵). در واقع تفاوتی که نرخ صفر با معافیت مالیاتی دارد، نکته بسیار ظریف و البته تعیینکنندهای است که هنرمندان و مشمولان این نوع از مالیاتهای مستقیم با تدقیق و مداقه به آن نپرداختهاند.
نکته اصلی این است که این قانون هنرمندان و فعالیتهای فرهنگی و هنری را مشمول نرخ صفر مالیاتی میکند و این به آن معناست که اولاً معنایش معافیت به معنای متداول آن نیست و ثانیاً منظور این است که مالیات هنرمندان از سالهای بعد به صلاحدید مسئولان ذیربط افزایش و تغییر پیدا میکند، بنابراین حذف معافیت مالیاتی مسئله جدید یا عجیب و غریبی نیست که قانونگذار یا دولت به یک باره سراغ آن رفته باشند بلکه مجری و قانونگذار از سالهای گذشته با گنجاندن لفظ نرخ صفر مالیاتی در ماده و تبصره فوقالاشاره راه را برای انجام تغییرات قطعی آینده باز گذاشتهاند.
اعضای کمیسیون اقتصادی دولت در جریان بررسی لایحه اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم کشور تصمیم گرفتند بعد از چندین سال به تعویق انداختن قانون حذف معافیت مالیاتی هنرمندان که سال گذشته نیز به دلیل برخی فشارها و سیاسیبازی تعدادی از عناصر دولتی از جمله دکتر نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه معطل ماند، ضمن حذف این معافیت برای آن سقف تعیین کنند.
بر این اساس، بند (ل) ماده ۱۳۹ قانون مالیاتهای مستقیم کشور به شرح زیر اصلاح شد:
«درآمد مشمول مالیات ابرازی حاصل از فعالیتهای انتشاراتی و مطبوعاتی و قرآنی (دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دستگاههای ذیربط)، فرهنگی و هنری که به موجب مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام میشوند، در مورد اشخاص حقوقی معادل یکمیلیارد و ۲۵۰ ریال و در مورد اشخاص حقیقی ۲۵۰ میلیون ریال در هر سال از پرداخت مالیات معاف است.»
طبق قانون مالیاتهای مستقیم در حال حاضر تنها فعالیتهای انتشاراتی و مطبوعاتی و قرآنی (دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دستگاههای ذیربط)، فرهنگی و هنری که به موجب مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام میشوند، از پرداخت مالیات معاف است.
معافیت عمومی یکچهارم هنرمندان!
حالا وقت آن رسیده است با تصویب حذف معافیت مالی فعالیتهای هنری در کمیسیون تلفیق بودجه مجلس شورای اسلامی این گزاره تبعیضآمیز و ناروا که سود آن به عده معدودی از سلبریتیهای ثروتمند یا ناشران بزرگ میرسید و ضرر آن متوجه عموم مردم و ارتقای سطح رفاه اجتماعی و بهتر شدن خدمات حکومتی به شهروندان است، برداشته شود. یکی از کارکردهای اصلی مالیات در دنیا، کاهش فاصله طبقاتی و توزیع عادلانه ثروت از طریق اخذ مالیات از ثروتمندان و بازتوزیع آن به طرقی از جمله ارائه خدمات اجتماعی رایگان یا کمهزینه برای اقشار کمبرخوردار است.
سال گذشته طبق قانونی که در مجلس گذرانده شد، هنرمندان تا سقف درآمدی ۲۰۰ میلیون تومان در سال معاف از مالیات بودند. نکته قابل توجه سقف معافیت مالیاتی ۲۰۰ میلیون تومانی درآمد سالانه هنرمندان در حالی اتفاق افتاد که این سقف معافیت هنرمندان چهار برابر سقف معافیت مالیاتی کارکنان بخش دولتی و غیردولتی تعیین شده بود! یعنی هنرمندان در طول سال یکچهارم مالیاتی را که کارمندان پرداخت میکنند، باید بپردازند، اما با این همه بنای آه و سوز و ناله را با چاشنی تهدید و ارعاب حاکمیت گذاشتهاند!
تمامیتخواهی سلبریتیها
برخی افراد که این روزها تحت عنوان سلبریتی از آنها یاد میشوند با سوءاستفاده از محبوبیتی که در بین مردم دارند، سعی میکنند به انحای مختلف حذف این معافیت ظالمانه، غیرعقلایی و آپارتایدی را اقدامی برای جدا کردن هنرمندان از بدنه جامعه تئوریزه و ترجمه کنند. این نگاه فاشیستی- مالیاتی سلبریتیها در حالی است که در اکثر کشورهای جهان سلبریتیها مجبور به پرداخت درصد بالایی از درآمد خود به عنوان مالیات به دولتها هستند، به عنوان مثال در کشورهایی مثل امریکا هنرمندان نه تنها باید چیزی حدود ۱۰ تا ۳۷ درصد به صورت تصاعدی از درآمدشان را به عنوان مالیات بپردازند بلکه حتی مجبورند مالیات جوایزه خودشان را هم به دولتهایشان بپردازند. در کشور انگلیس از ۲۰ تا ۴۵ درصد به صورت تصاعدی از هنرمندان مالیات اخذ میشود. نکته جالب در این کشور این است که هنرمندان کودک هم همانند بزرگسالان باید مالیات بپردازند. در کشورهای بسیار دیگری از جمله مالزی از ۵ تا ۲۸ درصد، پاکستان از ۵ تا ۳۵ درصد، هندوستان از ۵ تا ۳۰ درصد و کرهجنوبی از ۸ تا ۴۲ درصد به صورت تصاعدی هنرمندان باید مالیات درآمد خود را پرداخت کنند و در صورت استنکاف با جرایم سنگین مالی و حتی زندان مواجه میشوند؛ اتفاقی که در مورد چهرههای سرشناس فرهنگی و هنری زیادی بدون در نظر گرفتن محبوبیت اجتماعی آنها رخ داده است.
اینکه هنرمندان همه درآمدشان را بدون کم و کاست میخواهند و حاضر نیستند به وظایف قانونی و اجتماعیشان از جمله پرداخت مالیات عمل کنند، اما از سوی دیگر با ولع زیادی به دنبال استفاده از امکانات رفاهی و اجتماعی عمومی هستند، نکته بسیار مشمئزکنندهای است که فقط افراد متفرعن و تمامیتخواه به آن دست میزنند.
سلام من این مطلب را دیر دیدم ولی با نگارنده محترم صددرصد موافقم
