قطع شدن تصاویر شعرخوانی میثم مطیعی در روز جشن انقلاب انتقادات زیادی را روانه مسئولان صداوسیما کرد. این اتفاق بازتاب وسیعی در فضای مجازی داشت و زمینهای شد تا بخشهای محذوف این اشعار هزاران بار در شبکههای مجازی بین کاربران دست به دست شود. یکی از شعرای سراینده این شعر انتقادی میگوید: خیلیها میگویند روز جشن انقلاب فقط باید از دستاوردها و شادیها گفت، اما باور ما این است که اتفاقاً جشن یک انقلاب زنده، چیزی جز گرد هم آمدن مردم برای مرور مسیر طی شده نیست.
محمدمهدی سیار، استاد دانشگاه و شاعر جوان و انقلابی کشورمان با همراهی میلاد عرفانپور و علیمحمد مؤدب شعرای سراینده شعری هستند که توسط میثم مطیعی، مداح جوان و استاد دانشگاه امام صادق (ع) در مصلای تهران و میدان آزادی خوانده شد. قطع یکباره شعرخوانی مطیعی در مصلای تهران از شبکه یک سیما آن هم در جایی که با شعار دادن مردم علیه مفاسد اقتصادی همراه شده بود، گلایههای زیادی را به سمت مدیران صداوسیما روانه کرد. گرچه همین گلایهها در فضای مجازی باعث شد مشروح این شعرخوانی در شبکههایی مثل شبکه قرآن بدون قطعی پخش شود و ساعاتی بعد از پایان مراسم از دیگر شبکههای سیما از جمله شبکه خبر بازپخش شد، اما همین کجسلیقگی زمینهای شد تا متن شعر هزاران بار توسط کاربران فضای مجازی دست به دست شود.
محمدمهدی سیار به عنوان یکی از شعرای سهگانهای که این شعر را سرودهاند، در توضیح چگونگی و کیفیت سرودن این اشعار که برای روز بزرگداشت ۲۲بهمن و قرائت در مراسم راهپیمایی سروده بود، گفت: شب ۲۲ بهمن هنوز به ۱۰، ۱۵ بیت کامل هم نرسیده بودیم. تا صبح نخوابیدیم و با اینکه هم علیمحمد مؤدب و هم میلاد عرفانپور درگیر کرونا بودند، با وسواس این ۵۰ بیت را فراهم کردیم و ساختار شعر تکمیل شد. این شاعر جوان و انقلابی اظهار داشت: ساعت حدود ۹ صبح بود که متن کامل را برای حاج میثم فرستادم و پرینت گرفت و راه افتاد که برسد به مراسم. شاید تا آخرین دقیقه قبل از اجرا هم چک و اصلاحش میکردیم. بنده خدا حاجمیثم از چند روز قبل میگفت شعر را زودتر برسانید که لااقل دستگاه و گوشههای موسیقایی متناسبش را انتخاب کنم، اما باز هم بسیار مسلط خواند، در دستگاه همایون و کاملاً متناسب با مضامین و اقتضای مخاطب.
این ترانهسرا و مدرس دانشگاه ادامه داد: خیلیها میگویند روز جشن انقلاب فقط باید از دستاوردها و شادیها گفت، اما باور ما این است که اتفاقاً جشن یک انقلاب زنده، چیزی نیست جز گرد هم آمدن مردم برای مرور مسیر طی شده؛ مقایسه وضع موجود با شعارهای اولیه و از همه مهمتر اعتراض به کاستیها و ناراستیها و سپس تجمیع ارادهها برای ادامه حرکت. اگر روز ۲۲بهمن از شما خواستند خودتان را به فراموشی بزنید و فقط خوشحالی کنید، بدانید که شما را به مراسم ترحیم یک انقلاب فراخواندهاند. در بخشهایی از این شعر که توسط میثم مطیعی قرائت شد، آمده است:
«موسم بتشکنی آمد و بت هم کم نیست / همچنان چاره ما شور خلیلاللهیست
بت تزویر و تکبر، بت فرزند و تبار / هان، خلیلی شو و آن تیشه غیرت بردار
«تازه آغاز جهاد است» بر این طبل بکوب / «وقت اعدام فساد است» بر این طبل بکوب
علم قسط برافراز چو فرصت باقیست / حق مردم به خدا زندگی قسطی نیست
حق مردم نه زمینبازی و دستاندازیست / حق مردم نه چنین صنعت خودروسازیست
مردم ما که نکردند دریغی از جان / صد دریغ است که مانند کنون در غم نان
حاصل سازش و امید به دشمن دیدیم / ده برابر شدن قیمت مسکن دیدیم
ما از این جام چشیدیم و همه خیر و شرش / ضرر اندر ضرر اندر ضرر اندر ضررش
استخوانی به گلو مانده و خاری در چشم / صبر کردیم و ندادیم عنان در کف خشم
صبر کردیم و کنون موسم پیروزی ماست / شک نکن بر اثر صبر، ظفر روزی ماست
