خانواده تئاتر کشور منتظر نگاه حمایتگر و پرمهر دولت به هنر نمایش هستند تا از مهجوریت فعلی فاصله بگیرند.
الهه تنهایی کارگردان نمایش «گونه پرشگرهای جهشی» با بیان این مطلب در گفتگو با «جوان» در مورد این نمایش گفت: داستان نمایش درباره نویسندهای است که در حال نوشتن قصهاش است و ما شاهد حضور کاراکترها هستیم که در پشت بام خانه دو طبقه هستند و یکی از آنها تصمیم به پریدن دارد و دیگری مانع این کار میشود و به مراتب شاهد اتفاقهای متفاوت هستیم.
تنهایی دلیل انتخاب نمایشنامه «گونه پرشگرهای جهشی» برای به روی صحنه بردن را تطابق درونمایه نمایشنامه و حال وقت جامعه و داشتن دغدغههای مشترک بین افراد مختلف جامعه و کاراکترها در قصه بیان کرد و افزود: از طرفی این نمایشنامه به دلیل ساختار متفاوت و دارای تعلیق باعث تفکر در مخاطب میشد، بنابراین دلیل دیگری برای انتخاب آن گردید.
وی در مورد تمرین و اجرای تئاتر در روزهایی که داریم با کرونا دست و پنجه نرم میکنیم گفت: تمرینات در دوران کرونا بسیار سخت و طاقتفرساست چراکه مجبور استفاده از ماسک در تمامی ساعت تمرین و همچنین رعایت فاصله مشخص از یکدیگر بودیم و همین امر ابتدا به ساکن، به تمامی کار ضربه محکمی وارد کرد، به این خاطر که بازیگری در این شرایط بسیار سخت و کارگردانی از آن سختتر خواهد بود، از طرفی دیگر فضای روانی حاکم و موجود بسیار بد بوده و دائم با استرس و اضطراب پیش رفتیم، حال که به اجرا رسیدیم کرونا سبب شده که مخاطبان به دلیل وحشت از این بیماری به تماشاخانهها تشریف نبرند و رفته رفته اجرای نمایشها بدون مخاطب سپری شود و همین امر باعث میشود که خستگی بر تن مجموعه عوامل و بازیگران بماند و این حجم از زحمات کشیده شده بیاجر شود.
وی دلیل علاقهمندی خود برای انتخاب و اجرای سبک کمدی را اینگونه بیان کرد که سبک کمدی در ایران با استقبال متفاوتی روبهروست. از نظر بنده، به دلیل بیماری کووید ۱۹ و قرنطینه و هزاران مورد دیگر، مردم عزیزمان غمگین شدهاند و احتیاج به شاد شدن درونی دارند، بنابراین نمایشهای کمدی جانمایه و درونمایه هر اتفاق را به شیرینترین حالت ممکن ادا میکند و باعث میشود مخاطب عزیز، لبخند بزند و رفته رفته شادی به قلبش سرایت کند. از طرف دیگر سبک کمدی جنبه سرگرمی دارد و بسیار عمومی است، بدین خاطر عموم افراد با آن همزادپنداری کرده و از آن لذت میبرند.
وی در مورد اجرا در تماشاخانههای خصوصی و مفید واقع شدن این نوع تماشاخانه در کنار تئاتر بیان کرد: تماشاخانههای خصوصی این امکان را فراهم کردند تا جوانترها و کمسابقهترها هم بتوانند خودشان را محک بزنند و اثرشان را خلق کنند و روی صحنه بیاورند، خصوصیسازی در برخی موارد مفید و در برخی موارد مضر است. از جایی که تئاتر بسیار مهجور است و بودجه کمی به این خانواده تخصیص داده شده بنابراین رقابت در سالنهای دولتی برای گرفتن سالن بین کارگردانان بسیار سخت و سنگین است، کهای کاش به این صورت نبود. از طرفی دیگر تماشاخانههای خصوصی، قیمتهای گزافی دارند که کمرشکن است و برای بردن کار به روی صحنه، بسیار باید هزینه کرد.
این هنرمند در مورد خواسته هنرمندان تئاتر از وزارت ارشاد گفت: به عنوان کارگردان از وزارت ارشاد عاجزانه خواستارم جمعیت آماری هنری را بشناسد و برای آنان ارزش مادی و معنوی قائل شود و در راه آبادانی تئاتر به این قشر کمک کند چراکه پلاک فرهنگ هر ملت، تئاتر آن مملکت است. فکر میکنم تمامی خانواده تئاتری کشور از دولت جدید خواهش دارند که از سر لطف و کرامت با این خانواده برخورد شود و نگاه ویژهای به این خانواده همیشه مهجور مانده داشته باشند.
نمایش «گونه پرشگرهای جهشی» نوشته «رچ اورلاف» به کارگردانی الهه تنهایی و تهیهکنندگی محمدجواد سخنور در مجموعه تئاتر دیوار چهارم روی صحنه رفت. در این نمایش محمدجواد بشارت، امید رهبر، حامد سوری و سعید اشراقیان ایفای نقش کردند.
