حسین علیزاده معتقد است جشنواره ملی موسیقی جوان نیازمند تحولی اساسی است تا بتواند در دورههای بعد به بهترین شکل به کارش ادامه دهد.
جشنواره ملی موسیقی جوان که امسال دوره پانزدهم را به دبیری هومان اسعدی و مشارکت استادان موسیقی ایران برگزار میکند با حمایت دفتر موسیقی و معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و از سوی انجمن موسیقی ایران برگزار میشود و حسین علیزاده سالها به عنوان دبیر و داور کنار این رویداد بوده است.
حسین علیزاده که امسال نیز به عنوان دبیر و داور بخش تار، سهتار، آفرینش در تکنوازی و آهنگسازی در این رویداد حضور دارد میگوید: با توجه به شرایط خاص موسیقی درکشورمان و همچنین جشنوارههایی از این دست که در خارج از ایران برپا میشود، برگزاری این جشنواره اتفاق بسیار خوبی بوده و هیچکس منکر آن نیست و دوست و دشمن هم به این موضوع باور دارند و همانطور که اشاره کردم با وجود محدودیتهای موسیقی درکشورمان میتوان برگزاری این جشنواره را یک معجزه برشمرد. شاید هم یک علت آن این باشد که این جشنواره تنها بستری است که موسیقیدانان کشورمان با جان و دل و بدون نگاه مادی در آن حضور داشته و دارند. نکته دیگری که در تأثیرگذاری و جذب این جشنواره بسیار اثرگذار بوده، عشق و احساس افراد به حرفه و کارشان است و باید بگویم جشنواره ملی موسیقی جوان موجب شد خود ما هم احساس جوانی داشته باشیم و البته فراموش نشود جشنواره ملی موسیقی جوان سرمایه بزرگی به وجود آورده که میتواند آینده موسیقی ایران را هم رقم بزند.
تأثیرگذاری بر همه ایران
علیزاده در ادامه عنوان میکند: از دیدگاه من جشنواره ملی موسیقی جوان با تمامی محدودیتهایی که در موسیقی ما حاکم است همچنان جوابگوی مسائل بسیاری بوده و ما را سرشوق آورده و امیدواریم این پرچم همیشه افراشته نگه داشته شود و اگر روزی دولت به هر دلیلی نخواهد این جشنواره تداوم پیدا کند و محدودیتهایی به وجود آورند من از بخش خصوصی دعوت میکنم برای حفظ این میراث فرهنگی کشورمان اقدام کنند و این جشنواره را نیازمند به امکانات دولتی نگه ندارند. داور بخش تار و سه تار پانزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان با اشاره به اینکه اعتبار این جشنواره از سوی ما کارشناسان تأیید میشود و خوشبختانه توانسته است این اعتبار را کسب کند، میگوید: اولاً تاثیرگذاری این جشنواره تنها محدود به پایتخت نبوده بلکه در سراسر ایران اثرگذاری مثبتی داشته و جای امیدواری است. اغلب منتخبان و نوازندگان خوب کشورمان از شهرهای کوچک و استانهای مختلف بودهاند و بسیار مورد استقبال قرار گرفته و نکته دیگر اینکه این جشنواره توانسته است استعدادهای درخشان یا نوازندگان خوب و خوشفکر کشورمان را شناسایی کند و این موضوع بیانگر این است که دانشجویان یا فارغالتحصیلان موسیقی که در شهرستانها ساکن هستند و دراین زمینه فعالیت میکنند، تلاشهای بسیاری در تربیت شاگردان انجام دادهاند که ماحصل آن شرکتکنندگان توانمند جشنواره است.
وی میافزاید: البته این فعالیتها به یک نوع موسیقی یا یک ساز محدود نمیشود بلکه در همه رشتهها نتیجه خوبی به دست آمده و موجب شده است شوق بیشتری در آنها ایجاد شود. البته شاید این انتظار را داشته باشیم که همه چیز بهتر از این باشد، اما بار دیگر تکرار و تأکید میکنم در شرایطی که نمیتوان انتظار امیدواری داشت چنین رویداد بزرگی رخ داده که میتواند درس عبرتی برای مسئولان کشورمان باشد تا بدانند و آگاه باشند هرجا افرادی با شوق و علاقه فعالیت میکنند قطعاً پیشرفت و بازدهی خوبی خواهد داشت و این موضوع باید الگویی برای همه ارگانها باشد که این شوق چگونه باید به وجود آید.
علیزاده بیان میکند: بزرگترین شوقی که این جشنواره برای ما ایجاد کرد عدم دخالت و نظارت مسئولان بود و توانستیم مستقل عمل کنیم و به هیچ ارگانی وابستگی خاصی نداشتیم و حضور و فعالیت هنرمندان به دلیل اعتقاداتشان نسبت به هنر بوده، آن هم در محیطی بسیار صمیمی و دوستانه که بسیار قابل ارزش است.
حسین علیزاده در ادامه در خصوص ارتقای سطح کیفی جشنواره موسیقی جوان میگوید: نگاه من به هنر مثبت است، اما بر این باورم جشنواره ملی موسیقی جوان نیازمند یک تحول اساسی است و نباید آن را ثابت نگه داشت. مانند تغییراتی که باید در دروس آموزشی موسیقی کشورمان رخ دهد.
وی میافزاید: جشنواره موسیقی جوان نسبت به فعالیت سالهای اولیه خود تغییرات محسوسی داشته است، به عنوان مثال در بخش موسیقی ایرانی تنها به حفظ ردیف موسیقی جوانان اکتفا نکرده است یا در بخش موسیقی کلاسیک غربی هم که در جهان جریان دارد نگاه خشکی نداشته و هنرمندانی هم که در این بخش حضور دارند بیاطلاع از موسیقی روز دنیا نیستند و تلاششان بر این است که با تحولات روز موسیقی دنیا همگام باشند، اما این کافی نیست. البته در بخش موسیقی ایرانی هم وضع به همین منوال است و داوران نگاه خشک و سنتی به فعالیت جوانان ندارند و یک مقدار به سمت جوانگرایی تغییر رویه دادهاند و خلاقیت شرکتکنندگان مورد توجه قرار گرفته است. اگرچه همچنان تکرار و تأکید میکنم این تغییرات کافی نیست و نیاز است تلاش بیشتری روی این مسئله صورت گیرد تا خلاقیتها را کشف کنیم نه آنکه فقط به دنبال افرادی باشیم که تنها از حافظه خوبی برخوردار هستند و ردیف موسیقی را به خوبی حفظ کردهاند یا به نوعی برای جشنواره انجام وظیفه میکنند، بلکه آرام آرام به جایگاهی رسیدهایم که کشف استعدادها صورت گرفته و این موضوع نسبت به سالهایی که این جشنواره را آغاز کردیم موجب شده تجربههای بسیار خوبی به دست آوریم که امیدواریم شاهد اتفاقات خوبی باشیم.
علیزاده با اشاره به موفقیتهای جشنواره موسیقی جوان میگوید: یکی از علتهای موفقیت این جشنواره حضور افراد متخصص است. فردی که دلسوزانه در این راه قدم بردارد و شبانهروز خود را وقف این کار کند و این احساس مسئولیت را آقای هومان اسعدی پذیرفت؛ فردی که علاوه بر فعالیت و متعهد بودن در حوزه دانشگاه و تدریس، عاشق هنر خودش است و این عشق امروز در جشنواره نمود بسیاری پیدا کرده است و از نظر من اگر تنها پنج نفر از این خصلت و احساس مسئولیت برخوردار بودند فرصتی فراهم میشد تا آقای اسعدی به استراحت بپردازد، کما اینکه شاید لازم باشد افرادی که مانند ایشان نگاه میکنند و در این زمینه عاشق هستند و هدفمند از تجربیات آقای اسعدی بهره ببرند و راه او را ادامه دهند، چراکه مسئولیت بسیار سنگینی است و گاهی اوقات شرایطی به وجود میآید که انسان را از پا در میآورد، اما هومان اسعدی مقاومت کرده و به همین دلیل همیشه ایشان را ستایش میکنم و این امید است که در آینده افرادی، چون هومان اسعدی سر کار آیند و علاوه بر تخصص و دلسوزی حس استقلال هم داشته باشند به این دلیل که ایشان تا به امروز از هیچ فردی دستور نگرفته است.
مشاور، دبیر و داور چندین دوره جشنواره موسیقی جوان در پایان صحبتهایش تأکید میکند: تا به امروز ارگانها رفتار بسیار خوب و صمیمانهای داشتهاند و علاوه بر اینکه اجازه دخالت به خود نمیدادند حتی حمایت هم میکردند، چراکه اگر غیر از این بود و حالت فرمایشی به خود میگرفت قطعاً عده زیادی از ما همکاری نمیکردیم. ناگفته نماند هومان اسعدی هم برای ما پشتوانهای بوده و به تعهد کاریاش به خوبی عمل کرده است. درواقع یک عشق متقابل به وجود آمده است به خصوص در بین ما و شرکتکنندگانی که هر سال در این جشنواره حضور دارند و مانند یک خانواده شدهایم اگرچه هیچ کدام از ما تا ابد در جشنواره نخواهیم بود و من بسیار مایل هستم کنارهگیری کنم نه به این دلیل که خسته شده باشم بلکه دوست دارم نیروهای تازه نفس به جشنواره بیایند.
