«وحی بر توفان» شامل آثار مقبل اصفهانی به تصحیح امیرحسین مدرس توسط سوره مهر منتشر شد؛ کتابی که به معرفی پایهگذار شیوه نوین مرثیهسرایی در عصر صفوی میپردازد.
سعید بیابانکی، شاعر و پژوهشگر در صفحه شخصیاش در فضای مجازی ضمن اشاره به انتشار کتاب جدید امیرحسین مدرس درباره این اثر نوشته است: امروز کتاب ارزشمند «وحی بر توفان» به دستم رسید. این کتاب دربردارنده آثار مقبل اصفهانی، پایهگذار شیوه نوین مرثیهسرایی در عصر صفوی در قرن دوازدهم هجری است. این کتاب نفیس را دوست فاضل، امیرحسین مدرس با بررسی ۱۵ نسخه خطی تصحیح و تدوین کرده است. این کتاب از تولیدات مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری است که سوره مهر بسیار تمیز و آبرومند و هنرمندانه آن را به زیور و زینت طبع آراسته است. بیابانکی در ادامه به بخشی از محتوای این کتاب اشاره و اضافه کرده است: آنگونه که در مقدمه کتاب، اشاره شده این بیت مشهور در هیچ کدام از نسخ نیامده و منسوب به مقبل است:
بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد
اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد
مقبل اصفهانی که بود؟ کتاب «وحی بر توفان» دربردارنده اشعار آقامحمد شیخا، معروف به مقبل اصفهانی، یکی از شاعران متعهد و معتقد شیعی قرن دوازدهم و اواخر حکومت صفوی در ایران است. مصحح این اثر در مقدمهای که بر کتاب نوشته، ابتدا به زندگی این شاعر اشاره کرده و در ادامه، به شرح اشعار پرداخته است. مدرس در گفتوگویی درباره چرایی انتخاب اشعار مقبل گفت: این شاعر پس از محتشم کاشانی پایهگذار شیوهای تازه در مرثیهسرایی است که به آن واقعهسرایی میگویند. اهمیت مقبل در همین کارش است و شاعران بسیاری هم پس از او از شیوهاش استقبال کرده و به واقعهسرایی پرداختهاند. او اهمیت اصلی این سرودهها را در این میداند که بخشی از میراث شفاهی ایران در مرثیه هستند و خود مقبل هم در ایام ماه محرم آنها را در مجالس عزاداری امام حسین (ع) میخوانده است. مدرس با تأکید بر این نکته گفت: با این حساب، «واقعهخوانی» را نیز باید در کنار واقعهسرایی در نظر بگیریم که شاید بتوان آن را گونهای از «نقالی» دانست.
این نویسنده و پژوهشگر با تأکید بر اینکه سرودههای مقبل کاملاً مبتنی بر عواطف و احساسات است، گفت: در شعر مقبل هم مانند دیگر همعصرانش احساسات بر بُعد حماسی کار غلبه دارد، زیرا روزگار گذشته، عزاداری عاشورا مبتنی بر روایت احساسی و برانگیختن عواطف بوده است.
