بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون ضمن گلایه از بیسر و سامانی گروههای تئاتری و سینمایی در دوران شیوع ویروس کرونا از نامهنگاریهای متعدد، اما بیسرانجام با مسئولان دولت قبل و وعدههای نمایشی آنها خبر داد.
رضا کیانیان، بازیگر سینما و تلویزیون کشورمان با اشاره به روزهای ابتدایی شیوع ویروس کرونا و درخواست مسئولان وزارت بهداشت جهت همراهی هنرمندان برای امیدآفرینی در جامعه به ایسنا میگوید: اوایل ورود کرونا، به دعوت آقای زالی، رئیس ستاد ملی مقابله با کرونا همراه با جمعی از سینماگران و دیگر مشاغل هنری به دانشگاه شهید بهشتی رفتیم. ایشان وضعیت را توضیح داد و از هنرمندان کمک خواست. ما هم قول کمک دادیم. بزرگترین کمک ما ساخت سریال و برنامههایی است که به مردم برای تداوم زندگی امید و انرژی ببخشد که در این زمینه که کوتاهی نکردیم ولی متأسفانه این کمک کردن یکجانبه بود.
او در رابطه با مخاطرات شغل بازیگری اظهار میدارد: بازیگری شغل پرخطری است، خطر در کمین بازیگر است و ویروس مرگبار کرونا، بازیگر معروف و غیرمعروف سرش نمیشود. در وضعیتی که مسئولان نمیتوانند حال خوشی به مردم بدهند، گروههای هنری با ساخت آثار در سینما، تئاتر و شبکه نمایش خانگی تلاش میکنند تا مردم را سرگرم کنند ولی جای تعجب و تأسف است که مسئولان ما متوجه این تلاشها و کار پرمخاطره گروههای هنری نیستند.
بازیگر سینما و تلویزیون ادامه میدهد: از اردیبهشت ماه که بحث جشنواره جهانی فیلم فجر بود، من و آقای عسگرپور، دبیر این جشنواره در گفتوگویی با آقای کیانوش جهانپور توضیح دادیم مهمانهایی داریم و لازم است برای حفظ سلامتی آنان اقدامی صورت بگیرد. من همان زمان مشغول بازی در سریال «هفت» هم بودم. سر صحنه این سریال با آقای جهانپور به صورت تصویری گفتگو کردم، وضعیت پشت صحنه را نشانشان دادم. ایشان هم بعد از دیدن این تصاویر گفتند متوجه شدم ولی جالب است که توجه ایشان فقط شامل حال عوامل بعضی از سریالهای تلویزیونی شد و دیگر پروژهها همچنان بلاتکلیف ماندند. این وضعیت نشان میدهد که متأسفانه کارشان جنبه نمایشی داشته است. ما حتی برای رئیسجمهوری و آقای نمکی، وزیر بهداشت هم نامه نوشتیم ولی هیچ پاسخی نگرفتیم. آقای زالی البته عنوان میکنند که ستاد کرونا مسئولیت اجرایی ندارد ولی دیگرانی هم که این مسئولیت را دارند، کاری از پیش نمیبرند.
این هنرمند با اشاره به اوضاع گروههای تئاتری میگوید: تئاتر به طور مستقیم با مخاطب روبهرو است. تمرین گروه تئاتری در فاصلهای کم و به صورت نفس به نفس انجام میشود. مگر میتوان در این وضعیت پروتکلهای بهداشتی را رعایت کرد؟ در این مدت نه اقدامی برای واکسینه کردن گروههای هنری شد و نه وزارت ارشاد به فعالان تئاتر که اغلب بیکار شدهاند، کمکی کرد، حتی صندوقی برای کمک به بچههای تئاتری تأسیس نکردند و اینچنین است که بسیاری از آنان در دورهای که تورم اینچنین بیداد میکند، هیچ راهی برای گذران زندگی ندارند. اصولاً درآمد تئاتر همیشه در حد بخور و نمیر است، بنابراین بچههای تئاتری برای روز مبادای خود پساندازی هم ندارند، چون پیش از این همه درآمد آنان صرف اجارهخانه و روزمره شده است.
کیانیان با تشریح تشابه کار هنری و فعالیت مذهبی که هر دو مردم را به نیکی رهنمون میشوند، میافزاید: کار ما منبر مدرن است، یک فرد منبری مردم را به نیکی کردن، نوعدوستی و راستی دعوت میکند، اینها وصایای دینی است. ما هم در سینما و تئاتر و تلویزیون همین کار را میکنیم، زیرا ما نیز مخاطبان را از دروغگویی، بدی و پلشتی برحذر میداریم. بخشی از کار هنری، سرگرمسازی است، یعنی مردم لذت ببرند و ساعتی را به خوشی سپری کنند. بخشیدن حال خوب به مردم، عین ثواب است.
