سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: همواره در سراسر جهان، کشورهایی که درگیر جنگ بودهاند تلاش میکنند از هر طریقی یاد و خاطر رنجهای مردمانشان و فداکاری رزمندگانشان را زنده نگاه دارند. امروز حراج تهران که بعد از سیزده دوره برگزاری به عنوان رویدادی معتبر و صاحب نام در مارکت هنرهای تجسمی ایران شناخته میشود، توانسته است گامی مهم و جدی در این راستا بردارد.
انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، دو مضمونی هستند که همواره در صدر توجه حراج تهران بودهاند. این حراج توانسته است با فروش آثار هنرمندان انقلاب و جنگ تحمیلی فرصت معرفی آنها را فراهم کند و از طرف دیگر نقطه عطف فراموشنشدنی در تاریخ هنر ایران و مارکت آن ثبت کند. توجه به این مضامین یکی از مهمترین برنامههای حراج تهران بوده است که از دوره پنجم این حراج به شکل جدی آغاز شده و توانسته است تصاویر مهمترین عملیاتهای هشت سال جنگ تحمیلی که با دوربین عکاسان معتبر و شناخته شده جنگ ثبت شدهاند را به معرض فروش بگذارد و کمک کند این عرصه که تاکنون تنها موردتوجه برخی سازمانها و نهادهای خاص بوده است، موردتوجه همگان قرار بگیرد. این اتفاق در حالی در حراج تهران به عنوان یک رویداد خصوصی اتفاق میافتد که در سراسر جهان، حکومتها و دولتها تلاش میکنند تا به واسطه آثار هنری و حراجهای معتبر رشادتها، رنجها و مصائب ناشی از جنگ را موردتوجه افکار عمومی قرار دهند. رسانهها به آن بپردازند تا بدین واسطه همواره یاد و خاطر فداکاریها و رشادتهای رزمندگانشان زنده بماند. برای نخستین بار عکسی مربوط به روزهای جنگ تحمیلی اثر سعید صادقی عکاس دوران دفاع مقدس در این رویداد به فروش چشمگیری دست یافت و این نخستین بار بود که عکسهای دوران جنگ تحمیلی به جریان اقتصاد هنر ایران راه یافته و از بعد اقتصادی نیز ارزش ویژه خود را یافتند.
استقبال خریداران از این آثار در کنار دیده شدن این هنرمندان در کنار دیگر هنرمندان عرصههای دیگر از دستاوردهای مهم و قابلتوجه حراج تهران است. چراکه تا پیش از برگزاری این رویداد، فعالیت هنری هنرمندان این عرصه تنها به برگزاری نمایشگاه محدود میشد. آنهم نمایشگاههای مناسبتی که هیچ دستاورد دیگری نداشت. اما با برگزاری حراج تهران بازار اقتصادی برای خرید و فروش این آثار فراهم شد. از مهمترین این هنرمندان میتوان به ناصر پلنگی، حبیبالله صادقی، حسین خسروجردی، کاظم چلیپا، زندهیاد ابراهیم صاحباختیاری، علیرضا اسکندری، ایرج اسکندری، محمد سعید نقاشیان، حسن روحالامینی، حمید عجمی، مرتضی اسدی، مرتضی گودرزی، صداقت جباری و... اشاره کرد که آثار آنها در دورههای مختلف حراج تهران به فروش رسیده است.
البته ناگفته نماند که حراج تهران فقط میزبان هنرمندان پیشکسوت نیست. این حراج فرصتی فراهم کرده تا هنرمندان جوان تازه وارد شده هم بتوانند رخ بنمایند. نمونهاش روحالامین، طراح پوستر شهید سردار سلیمانی که اثری از او با موضوع عاشورا در حراج تهران به فروش رفت؛ بنابراین این حراج تهران است که به تنهایی پرچمدار هنر انقلابی شده و تمام توانش را به کار گرفته است تا به مهمترین مضامین جمهوری اسلامی ایران بپردازد و در کنار آن فرصتی برای دیده شدن هنرمندان این مضامین فراهم آورد. چراکه هر انگیزه جدیدی میتواند هنرمندان این عرصه را امیدوار و علاقهمند به تولید آثار بیشتر و بهتری کند.
در کنار این تاثیرات، امروز حراج تهران به جایگاهی رسیده است که مورد توجه حراجهای خارجی قرار میگیرد و همین موضوع فرصتی برای دیده شدن آثار انقلابی و جنگ تحمیلی در خارج از مرزهای ایران فراهم میکند. جنگی که متاسفانه علیرغم تلاش رسانههای داخلی هنوز در جهان شناخته شده نیست و بسیاری از مردم دیگر کشورها از آن بیخبر هستند. فروش آثار تجسمی این عرصه فرصتی برای مطرح شدن دوباره این رویداد فراهم میآورد. هر کدام از این آثار میتوانند بازگوی جنگ تحمیلی باشند و حراج هنری تهران در این بین میتواند نقش معرفی این آثار به جهانیان را ایفا کند. آثاری که سفیر انقلاب اسلامی هستند و ارزشهای مردم ایران را بازگویی میکنند.
از طرف دیگر، باید با خودمان روراست باشیم، آیا به غیر از روال معمول برگزاری نمایشگاههای مختلف در گالریها و برگزاری حراج هنری تهران راه دیگری برای ارتزاق هنرمندان هنرهای تجسمی وجود دارد؟ البته که شاید در گالریهای معروف و مهم چند اثر با قیمتهای بالا به فروش برسند، اما چقدر ظرفیت اقتصادی که در حراج تهران برای خرید و فروش آثار هنری وجود دارد با ظرفیت این گالریها قابل مقایسه است؟ اگر حراج تهران برگزار نشود، هنرمندان هنرهای تجسمی بازاری برای فروش آثارشان دارند یا باید برای این منظور به کشورهای آنطرف آبی سفر کنند و بگذارند که سود حاصل از فروش آثارشان در جیب خارجیها برود؟ فروش فیلمها، رونق بازار فیلمسازان را نشان میدهد و کنسرتها راهی برای درآمدزایی موسیقیدانان هستند، آیا این مطالبه برحقی نیست که هنرمندان هنرهای تجسمی هم بازاری برای خودشان داشته باشند؟
