کارگردان مستند «چند قطره خون» عنوان کرد که این مستند درباره ماجراهایی است که بعد از ورود خونهای آلوده به ویروس ایدز به ایران، پیش آمد.
نوید نامور کارگردان مستند «چند قطره خون» همزمان با عرضه اینترنتی این مستند، به مهر گفت: دلیل آشنایی من با سوژه خونهای آلوده، علی صابری، وکیل این پرونده بود. درباره این پرونده دو مستند ساخته شد؛ یکی به نام «وقتی همه چیز دیر میشود» که به فاز داخلی پرونده پرداخته بود، دیگری فیلم من یعنی همین «چند قطره خون» که به فاز خارجی این پرونده پرداخته است. موضوع فیلم من قصور شرکت فرانسوی در پرونده «خونهای آلوده» است. وی در تشریح جزئیات پرونده «خونهای آلوده» گفت: در این پرونده فاجعهای عجیب و غریب رقم خورد. فاجعه اصلی که در فیلم هم به آن اشاره کردهام این بود که فرانسویها از آلوده بودن این خونها اطلاع داشتند. در فیلم ما بریده جراید و روزنامههای فرانسوی آمده است که خودشان اعتراف کردهاند میدانستهاند این خونها آلوده است. بعد همین بار خون را به قیمت ۱۳۸میلیون فرانک به کشورهای مختلف ارسال کردهاند که شوربختانه کشور ما هم یکی از هشت کشور مقصد این بار بوده است. کشورهایی مانند آرژانتین، آلمان و یونان هم بودهاند، البته مشکلاتی که بعدها برای ما به وجود آمد از سر تکذیب مقامات ایرانی بود!
وی افزود: در این پرونده میگوییم یک شرکت فرانسوی خونهای آلوده به ایران داد، اما همین شرکت هفت سال بعد یک نامه رسمی در سربرگ خودش به ایران ارسال میکند که این محصولاتی که ما هفت سال پیش به شما دادیم، آلوده به ویروس اچآیوی بوده و ایدز وارد ایران شده است. فاجعه زمانی رخ داد که وزارت بهداشت وقت ایران نامهای را تنظیم میکند و در پاسخ میگوید شما حتماً قصد و غرضی دارید چراکه ایدز در کشور ما جایی ندارد! فرانسه رسماً اعتراف کرده که محصول آلوده به شما دادهایم و اینجا به جای پیگیری، ادعای او را تکذیب کردند! این مستندساز در ادامه گفت: به راحتی میتوانستند جلوی بسط این موضوع در جامعه را بگیرند، اما به جایش بیمارانی را که از این خونها مصرف کرده بودند، ایزوله کردند، با این حال لااقل میتوانستند آنها را مطلع کنند. من با بیمارانی در این پرونده مواجه شدم که بابت وضعیتشان گریه میکردند و نمیدانستند چه باید بکنند. آدمهایی به این پرونده متصل شدند که هیچ ارتباطی با اصل پرونده نداشتند. وی افزود: فکر میکنید چرا شرکت فرانسوی به تمام دنیا غرامت پرداخت کرد، اما به ایران غرامت نداد؟ دولت وقت ایران برای آنکه این فاجعه را بپوشاند، خودش به قربانیان این پرونده غرامت پرداخت کرد، اما غرامت ریالی ما کجا و غرامتی فرانسویها که به یورو پرداخت میشد کجا!