تعداد آدمهای کارنابلد در پروژههای تلویزیونی روز به روز بیشتر میشود، تعداد آدمهایی که آمدهاند کارآموزی کنند و پولی دریافت نکنند، بیشتر میشود. نمیدانم چرا گروه تولید و تهیه متوجه نمیشود که آدمهای ارزان کار تولید را گران میکنند.
حسام محمودی بازیگر سریال کلبهای در مه با بیان این مطلب در نشست خبری این اثر از برخی تولیدات تلویزیون انتقاد کرد و گفت: چرا یک گروه ۱۰۰ نفره باید اذیت شود، چون یک بازیگری نمیتواند دیالوگ خود را حفظ کند یا به موقع بیاید و مقدمات را انجام ندهد یا فلان شخص در گروه صحنه و تصویر نمیتواند کارش را درست انجام دهد. این آدمها چطور انتخاب میشوند؟ ما زمانی در تلویزیون سریالهای خیابان خلوتکن داشتیم و یکی از دلایلی که این اتفاق دیگر نیست در کنار اینکه کاربلدها از تلویزیون فاصله گرفتهاند این است که دوستی و اعتماد هم در میان عوامل فاصله گرفته است و بندهای عجیب و غریب در قراردادها میآید از تأخیر تا غیبت بازیگر تا موارد دیگری که میتواند با همدلی حل شود.
محمودی تصریح کرد: اینها در حالی است که حتی بابت زمان پرداخت، تاریخ مشخص نمیگویند و اعلام نمیشود که دستمزد ما را کی پرداخت میکنند. ممکن است کار من الان تمام شود، اما سه ماه دیگر دستمزد میگیرم. در چنین حالتی آیا میتوانم ترک صحنه کنم؟ من میخواهم دستمزدم را پرداخت کنند، وقتی پرداخت نمیشود، اگر صحنه را ترک کنم از من شکایت میشود، به طور مثال من از تهیه کنندهای در سینما به خانه سینما شکایت کردهام، حق با من است و هنوز نتوانستهام پولم را بگیرم.
تهیهکنندهای که پول عوامل را نداده سر پروژه الفویژه میرود!
این بازیگر در بخشی دیگر درباره گلایههای خود تصریح کرد: گروه تهیه و تولید باید باسوادترین گروه در همه پروژهها باشد، اما الان اینگونه است؟ یک «نه» بزرگ برایش دارم که معمولاً آدمهایی که سعی میکنند «چشم» بگویند در کار هستند، اما کار پیش نمیرود. دلیلش هم این است که تهیه کنندهای که پول عوامل را نداده است از کاری کنار گذاشته میشود، اما میرود پروژه الف ویژه میگیرد.
وی اضافه کرد: در این شرایط سخت بخشی از وظیفه همه ما سرگرم کردن ماست. چیزی که از آن حرف میزنم مسئلهای است که دلسوزانه حس میکنم یکی از بحرانهای تلویزیون است، اینکه نگاه تهیه کننده به شما «های انگل» است و کافی است او به همکارانش یک تلفن بزند و شما نتوانید سه سال کار کنید، چون آن تهیه کننده از همصنفان خود خواسته است شما را که شکایت و اعتراض دارید، وارد کار نکنند. این روحیه که همه را ترغیب میکنند که شما بگویید چشم و ساکت باش، روحیه بدی است.
