سرويس فرهنگ و هنر جوان آنلاين: پس از هیاهوی انتخابات حالا در برههای قرار داریم که گزینههای مختلفی برای کابینه دولت مطرح میشود؛ هر شاخهای اهمیت خود را دارد و نیاز به یک همت عالی و برنامه ریزی مدون؛ در این بین، اما فرهنگ به منظور اینکه آینه تمام قد یک کشور است و میتوان بستری برای ثبت تاریخی عصر کنونی باشد اهمیت ویژهای دارد.
فرهنگ میتوان بازتاب جامعه باشد و نیز جامعه را هدایت کند و ملتی را به تعالی برساند. در تاریخ ایران دیده شده که چگونه تصمیمات اشتباه؛ اهالی فرهنگ را تحت الشعاع قرار داد و تفکراتی را به حاشیه برده؛ افرادی که نگاه جهان شمولی به جامعه خود داشتند و از مسائلی سخن میگفتند که افرادی مدتها زمان برد تا به آنها برسند و افرادی نیز هنوز نتوانستند نگاه آنها را درک کنند و راهی را برای گفت و گوی متقابل ولو با افکار و انگیزههای متفاوت برقرار سازند. اگر نگاههای سلیقه ای، بی اساس و حاشیهای کنار رود و بنا بر تعامل باشد شمار زیادی از مسائل و بحرانهای دیرینه قابل حل است.
فردی که مسئولیت وزارت فرهنگ را بر عهده میگیرد باید آگاهی از اقتصاد هنرداشته باشد و یک دورنمایی از چالشها و مسائل مختلف فرهنگ و هنر داشته باشد؛ به بیان دیگر او باید جز بازوی اجرایی باشد و تجاربی از بطن مسائل مختلف فرهنگی و هنری داشته باشد؛ همچنین مقبولیت بدنه جامعه هنری را نیز داشته باشد و با آگاهی از تجارب خود با مسائل رو به رو شود. او باید راهکارهایی برای بهبود و ایجاد فضایی برای تعامل با ملل دیگر داشته باشد و شرایط ایده آل برای نیروهای با استعداد و خلاق را فراهم سازد.
نیروهایی که تکنیک لازم را کسب کرده اند و به خاطر برخی هزینهها و شرایط امکانات لازم را برای حرفه شان ندارند و در نتیجه در مقایسه با کشورهای دیگر پیشرفت آنچنانی ندارند. در طول این سالها بارها دیده شده وقتی به یک حرفه بها داده میشود و انگیزه لازم تزریق میشود افتخار آفرینیهای مهمی پیشه رو قرار میگیرد.
سینمای ایران جهش قابل توجهی در دهه نود داشت و با ورود فیلمسازان جوان اتفاقات مطلوبی رخ داد؛ سینمایی که در حال پوست اندازی بود و ناگهان بحران کرونا آن را در شرایط سختی قرار داد؛ یکی از چالشهای اصلی آقای وزیر باید نجات سینما از یک وضعیت اضطراری باشد؛ او باید با برنامه ریزی و جذب نیروهای سخت کوشش موانع را بر سر سینمای ایران بردارد و بار دیگر آن را به یک وضعیت نرمال برساند و سینما را به بازار جهانی متصل گرداند؛ همان طور که معدود تلاشهایی باعث شدند صنعت سینما و سریال سازی ایران در جهان به چشم آید؛ یک همت از سوی دولت اتفاقات بزرگ تری را رقم خواهد زد.
او باید با گفتمان انقلاب و مقاومت در کنار ژانرهای مختلف اجتماعی هم آشنا باشد؛ درک درستی از دیپلماسی فرهنگی انقلاب، مقاومت و دفاع مقدس داشته باشد و متناسب با تحولات زمان حاضر و دغدغههای کنونی تصمیم بگیرد و در جهت در مرتفع شدن کاستیهای پیشین تلاش نماید.
موسیقی و تئاتر نیز با چالشهای فراوانی مواجه اند و فعالان مطرح آن علی رغم پیشنهادات خارج از کشور هنوز معتقدند که میشود تغییر ایجاد کرد و پای فرهنگ و کشورشان ایستاده اند. امید است که وزیر آینده با تکیه بر همتی جوانانه؛ شادابی و طراوت را مجددا به فرهنگ کشور برگرداند و زمینههای مختلف آن را به تعالی رساند.
