شاعر و ترانهسرای کشورمان با اشاره به اینکه عدمخلاقیت در سرودن ترانه باعث رواج ابتذال و ترانههای سطحی در جامعه شده است، معتقد است این قالب شعری از اوج کشف و شهود به حضیض ابتذال در حال سقوط است.
صابر قدیمی شاعر، ترانهسرا و طنزپرداز در رابطه با اوضاع و احوال ترانههایی که توسط خوانندگان موسیقی مورد استفاده قرار میگیرند به تسنیم میگوید: اگر بخواهم به اوضاع و احوال ترانههای امروزی نگاه کنم، باید بگویم که در این دوران همه جور کار تولید میشود. نمیتوان همه کارها را افتضاح دانست یا همه را خوب به شمار آورد ولی در کل ترانههای جذابی نمیشنویم و مهمترین علتش این است که خلاقیت لازم در کارها نیست، دچار دور تسلسل و تکرار شدهایم، ترانهها سطحی شده است. ترانهها قبلاً کشف و شهود و «آن» داشت. گاهی ترانهای سروده میشد که شاید قواعد شعری نداشت، اما ترانههای تأثیرگذاری بود. الان عموم کارها فاقد خلاقیت است، نه در صورت، نه در درون خلاقیتی نمیبینیم، البته تأکید میکنم که کار خوب هم تولید میشود ولی بسامدش کم است، ما مفهومی داریم به نام برجستهسازی، یکی از راههای برجستهسازی تکرار است، این تکرار، کمکم به سمت نخنما شدن و در انتها به سمت ابتذال میرود. مجری برنامههای رادیویی با اشاره به اینکه ترانههایی که امروز سروده میشود، بیشترشان روی ملودی سوار هستند و اگر ملودی نباشد هیچ مضمون جدیدی در اختیار مخاطب قرار نمیدهند، میافزاید: اکنون ترانههایی که سروده میشود، دچار این نگاه است که حتماً باید کلماتی مانند «دیوونه» یا «لعنتی» یا کلماتی شبیه به این را داشته باشند. در دورهای اینها موجی ایجاد کرد و خیلیها هم بر این موج سوار شدند. از جایی به بعد، اما دیگر این رویه جواب نمیدهد و مخاطب دنبال حرفهای جدی است.
این شاعر ترانهسرا در ادامه اظهار میدارد: ما در بحث مناسبت و آثار مناسبتی به شدت ضعیف هستیم. من در این چند سال اخیر اثری در حوزه ملی و مذهبی ندیدهام. در این چند سال گذشته چند ترانه عالی برای امام علی (ع) شنیدهاید؟ خیلی از آثار مناسبتی را که میشنویم، حال خوبی به ما دست نمیدهد. همه این ضعفها نشان میدهد باید وارد بحث مدیریت ترانه شویم. قدیمی در پایان خاطر نشان میکند: برای بهتر کردن کیفیت آثار هنری باید به بچهها آموزش داده شود و آنها را پرورش دهیم. آفتها را هم باید مدیریت کنیم، این کار باید زیر نظر استادانی انجام شود که واقعاً به موضوع ادبیات و ترانه مسلط باشند. پرورش افراد بااستعداد توسط نخبگان میتواند منجر به یک حرکت ریشهای شود.
