سرويس فرهنگي جوان آنلاين: به تازگی ویژهبرنامه تولد هفتسالگی «خندوانه» روی آنتن رفت؛ برنامهای که در زمان شروعش کسی فکر نمیکرد بتواند در یک شبکه تاره تاسیس اقبال قابل توجهی داشته باشد.
خردادماه ۹۳ بود؛ شبکه نسیم ۹ ماهی بود فعالیت خود را آغاز کرده و حدود یک ماه میشد از حالت آزمایشی خارج شده بود. آن زمان نزدیک به آغاز برنامه «خندوانه» برنامههای دیگری، چون «آبرنگ» بهنوش بختیاری و «عینک آفتابی» رضا رشیدپور از این شبکه در حال پخش بودند. تنها «خندوانه» میان برنامههای افتتاحیه این شبکه توانست تا به امروز ادامه پیدا کند.
دلایل متعددی را میتوان پیرامون چرایی آن جستوجو کرد. برنامههای گفتوگومحور سالیان سال به شکلهای مختلف و با توجه به شرایط فرهنگی و اجتماعی هر دوران در تلویزیون تولید میشد. در دهه ۸۰ مجریانی همچون فرزاد حسنی، سیدمحمد حسینی، محمود شهریاری توانستند قالبهای روتین برنامههای سیما را تغییر دهند. اما تاکشوهای آن سالهای تلویزیون به دلایل مختلف علیرغم معدود تلاشها؛ خشک و غیرصمیمی بودند و شمایل رسمی داشتند. برای همین بود که میهمانان آنچنان نمیتوانستند با برنامه ارتباط برقرار کنند و شرایط برنامه، آنها را در یک وضعیت پر استرس قرار میداد.
«خندوانه» در آستانه تحول جامعه از منظر تکنولوژی شروع شد. زمانی که دیگر رقیب تلویزیون شبکههای ماهوارهای نبود و فضای مجازی روز به روز در حال گسترش بود و مخاطبان با آماجی از محتواهای موجز در تلگرام و اینستاگرام مواجه بودند. در این شرایط «خندوانه» کم کم خود را پیدا کرد.
اگرچه قسمتهای ابتدایی آن تفاوتی با برنامههای گفتوگومحور تلویزیون نداشت، اما رفته رفته با پیوستن ایدههای نو مانند حضور نیما شعباننژاد به عنوان بازیگر، آیتمهای برنامه سر و شکل جذابی به خود گرفت. دیگر تلویزیونهای عمومی سطح شهر و فروشگاهها هم «خندوانه» پخش میکرد و سرودهای این برنامه از مسافتهای دور به گوش میرسید.
در فصل دوم اضافه شدن شخصیت «جناب خان» و برگزاری مسابقه استندآپ بار دیگر توجهها را به این برنامه جلب کرد و سیر صعودی را برای رامبد جوان و برنامهاش رقم زد. «خندوانه» در فصلهای بعدی نیز مدام در حال ایدهپردازی و اجرای ایدههایی بود که سالها نادیده گرفته شده بودند و در کنار پرداخت به این ایدهها «خندوانه» چهرهسازی هم میکرد.
افرادی که سالها به صورت حرفهای در زمینه کمدی و نمایش فعالیت میکردند، اما عرصهای برای دیده شدن نداشتند در «خندوانه» به شهرت عمومی رسیدند. این برنامه حتی برخی از چهرههای کمدی کمکار و فراموش شده را نیز احیا کرد و فصل تازهای را برای فعالیتهای هنری آنها رقم زد.
مسابقه استندآپ خندوانه باعث شد بار دیگر برنامهسازان به ساخت برنامههای تلنتشو و استعدادیابی رجوع کنند و حتی میتوان به این تجربه فراتر از این نگاه کرد؛ در پی اقبال مخاطب از «خنداننده برتر خندوانه» برنامهسازان جرئت ساخت تلنتهای عظیم و تخصصی را پیدا کردند. از نکات قابل توجه «خندوانه» این است که از آن استعدادها امروز نیز استفاده میکند و همچنان مشوق آنها برای ادامه راه است. این برنامه باعث شد تاکشوهای فان دیگری نیز در تلویزیون تولید شوند. برنامههایی که به جز «دورهمی» مهران مدیری و نوع خاص اجرای او هیچ کدام به محبوبیت آنچنانی نرسیدند.
با کنار رفتن دی وی دی در نمایش خانگی و اقبال از بسترهای اینترنتی در طول یک سال گذشته تعداد زیادی تاکشو در پلتفرمهای پخش آنلاین نیز در حال تولید و نمایش است. شاید یک نمونه موفق میتوان از میان آنها انتخاب کرد که آن هم امکانات و مخاطب «خندوانه» را ندارد.
یکی از عوامل پویایی «خندوانه» اینجاست که تیم ایدهپردازی آن همچنان در حال جستوجو و خلق آیتمهای نو هستند و به یک روند روتین و کلیشهای قانع نیستند؛ آزمون و خطاهایی که گاهی با استقبال مخاطب مواجه میشود و گاهی در پی عدم استقبال مخاطب متوقف میشود و گروه به سوی اجرای یک ایده نو میروند. در مقابل تاکشوهایی را میبینیم که با طراحی یک روند روتین و یک بند موسیقی تنها میتواند برای قسمتهای ابتدایی، آن هم به واسطه چهرههایشان جذابیت ایجاد کند و علیرغم ایدههای پایهای جذاب؛ به روزمرگی میرسند.
آنچه از روند این برنامه میتوان دریافت «خندوانه» توانسته با تمام محدویتهای صداوسیما و سانسورهای سلیقهای به بخشهای مختلف این برنامه علیالخصوص بخش استندآپ همچنان حرفی برای گفتن داشته باشد و مخاطبان دیرینهاش را امیدوار کند که مسیری که پیش میرود مسیری همراه با طراوت و تازگی است.
منبع:صبح سينما
اصلا ارزش دیدن نداره حیف پول هنگفت بیت المال که برای این ببرنامه بیخود خرج می کنند و شماها بلندگوی ان هستید 
