سرویس اقتصادی جوان آنلاین: اداره کل روابط عمومی وزارت نفت، در پاسخ به گزارش «جوان» با عنوان «وزارت نفت به جای رقبا کشور را دور زد» در تاریخ هشتم دی ماه، جوابیهای را برای این جریده ارسال کرده که عیناً در ادامه میآید:
در پی انتشار گزارشی در روزنامه جوان با تیتر «وزارت نفت به جای رقبا، کشور را دور زد» باز هم یک مطلب تکراری با الفاظی جدید و استدلالی پوک در حمایت از طرفهای قراردادی ایران و علیه وزارت نفت قلمی شده است. توصیه میکنیم اگر روزنامه جوان مأموریتی برای «زدن دولت» به هر روشی برای خود تعریف کرده است، مراقب باشد که منافع کشور را قربانی این کار نکند و همچنین کمی خلاقیت به خرج داده و این قدر «گل درشت» ننویسد به گونهای که تصور شود، پیادهنظام رسانهای رقبای گازی ایران جای پای محکمی برای خود در ایران دست و پا کردهاند.
در گزارش «جوان» ادعا شده است که «دولت یازدهم به تعهدات خود مبنی بر احداث خط لوله تا نقطه صفر مرزی با پاکستان به بهانه اینکه طرف پاکستانی نه پولی برای خرید گاز ایران دارد و نه عزمی برای احداث خط لوله، عمل نکرده است»، بنابراین «دیگر راهی برای شکایت از پاکستان وجود ندارد.» جهت اطلاع مخاطبان روزنامه جوان میگوییم اگر وزارت نفت عزمی برای اجرای تعهد قراردادی خود برای تحویل گاز طبق قرارداد منعقده در نقطه صفر مرزی نداشته پس چگونه بیش از هزارو ۱۰۰ کیلومتر خط لوله ۵۶اینچ را از عسلویه تا ایرانشهر احداث و عملیاتی کرده است و آمادگی این را دارد که چنانچه یک متر خط لوله دریافت گاز ایران در خاک پاکستان احداث شود، به سرعت گام نهایی احداث خط لوله را در بخش ایران اجرایی و عملیاتی نماید. لازم به یادآوری است، ایران در خرداد ۱۳۸۸ یک قرارداد رسمی جهت صادرات گاز به پاکستان به امضا رسانده است که تمامی موارد در آن، از جمله تکلیف قراردادی در شرایطی که طرف مقابل از دریافت گاز استنکاف ورزد، پیشبینی شده است. مسئله اینجاست که در یک قرارداد بلندمدت، علاوه بر تعهدات مشخص طرفین، در پیگیری موارد اختلاف، ملاحظات متنوع دیگری نیز وجود دارد که در مورد آنها در سطوح بالای نظام باید تصمیمگیری شود. دیدگاه کلان در خصوص قراردادهای بلندمدت با همسایگان بر اساس منافع ملی و اصول حسن همجواری است و با توجه به ملاحظات طرفین این فرآیند ممکن است تا حصول نتیجه مورد نظر مدتی ادامه پیدا کند، اما معنای آن حذف ایران از بازار گاز پاکستان نیست. چه واردات این محصول توسط پاکستان از طریق الانجی دو برابر شود و چه خط لوله ساخته نشده از مسیر ترکمنستان- افغانستان- پاکستان، روزی روزگاری بتواند گاز ترکمنها را به پاکستان بیاورد، تعهد و نیاز پاکستان برای دریافت گاز از ایران پابرجاست و البته ایران با رعایت منافع خود فروشنده و پاکستان نیز بر اساس نیاز خود، خریدار گاز ایران است. حال روزنامه جوان بهتر است تکلیف خود را معلوم کند و در ادامه کشفیات خود مشخص کند که چرا پاکستان از سال ۱۳۸۸ تاکنون در خاک خود خط لوله دریافت گاز ایران را نساخته و اگر توان مالی برای این کار نداشته است پس چگونه میخواهد هزینه احداث خط لوله تاپی و خط لوله هزارو ۱۰۰ کیلومتری جنوب – شمال برای انتقال الانجی وارداتی روسها از بندر کراچی تا شمال این کشور را تأمین و پرداخت کند. اگر آن طور که روزنامه جوان اعلام کرده روسها قرار است با هزینه خود خط لوله انتقال گازشان را از جنوب به شمال پاکستان تأمین و این خط را نیز خودشان احداث کنند، این سیاست روسیه است که با تحلیل منافع و سود و زیان خودشان سنجیده شده است ولی این موضوع دلیل آن نمیشود که این روش الزاماً برای ایران نیز مناسب و عملی باشد و ما نیز باید همین راه را طی کنیم. البته در همین مورد نیز گزارشنویس روزنامه جوان بهتر است کمی بیشتر مطالعه و از منابع دست اول کسب خبر کند، زیرا روسیه مانند بسیاری از کشورهای دیگر در تمامی قراردادهای صادرات گاز خود برای ساخت خطوط لوله با استفاده از جلب مشارکت کشورها و ایجاد کنسرسیومهای بینالمللی تأمین مالی را انجام داده و اقدام کرده است و اینگونه نیست که گاز خود را نذری بدهد یا هزینههای چندمیلیارد دلاری ساخت خطوط لوله را خود تقبل کند.
برخلاف ادعای مطرح شده در روزنامه جوان، وزارت نفت هرگز عنوان نکرده است که در جریان صادرات گاز «دور خورده» است. این کلیدواژه هم اختراعی مانند سایر افتراهای بیپروایی است که روزنامه جوان به طرز ناشیانهای سعی میکند به وزارت نفت بچسباند. از جمله این ناشیگریها نیز این ادعای مضحک و کذب محض است که در گزارش «جوان» عنوان شده: «وزارت نفت علاقهای به اجرایی شدن این قرارداد نداشته و ندارد، زیرا میداند اجرای این قرارداد، چه بلایی میتواند بر سر کسانی بیاورد که قرارداد کرسنت را اجرا کردند.» بنابراین بار دیگر تأکید میشود ایران در اجرای قراردادهای صادرات گاز به تمامی تعهدات خود پایبند بوده و آنها را انجام داده و در مذاکرات قراردادی صرفاً بر اساس منافع ملی و منطبق بر سیاستهای بالادستی در بخش انرژی اقدام کرده و میکند.
توضیح «جوان»: اداره کل روابط عمومی وزارت نفت همانطور که از متن جوابیه پیداست، عصبیتر از حدی است که بتوان به بیانیهاش توجهی کرد. کلیگویی، فرافکنی، بخشینگری و البته دروغگویی با چاشنی، ناآگاه فرض کردن همه دلسوزان کشور، طی سالهای اخیر تبدیل به بخش اصلی جوابیههای وزارت نفت شده است، اما با توجه به لزوم تنویر افکار عمومی، توضیحات «جوان» در قالب یادداشتی روز بعد منتشر خواهد شد.
فقط به این نکته بسنده میکنیم که طی سالهای گذشته، این وزارتخانه بیشترین جوابیههای خود را به این رسانه نوشته است و جالبتر اینکه اندکی بعد، مشخص شده همه نقدهای این جریده درست بوده و به واقعیت رسیده است. ماجرای پرونده گازی ترکمنستان که «جوان» سه سال پیش با انتقاد از تصمیم وزارت نفت نوشت که قطعاً ۲ میلیارد دلار متضرر خواهیم شد، تنها یکی از مصادیقی است که این نهاد دولتی را عصبانی کرد و قطعاً در ادامه نیز به همین روند خود وفادار خواهد ماند.
