به گزارش جوان آنلاين به نقل از روابط عمومی موزه سینما، علیرضا زرین دست به مناسبت روز ملی سینما با فریدون جیرانی در موزه سینمای ایران به گفتگو نشست.
علیرضا زرین با تبریک روز صد و بیست ساله شدن سینمای ایران و با اشاره به اینکه بیشترین همکاری اش با فیلمسازانی بوده که آثارشان به عنوان سینمای روشنفکری شناخته میشود، گفت: در دورهای تعدادی از فیلمهایی که میتوانست در ماهر شدن به من کمک کند، سینمای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود. مثل فیلمهای سازدهی، تجربه و زنگ تفریح و یکی از بهترین فیلمبرداریهای سیاه و سفید من مربوط به فیلم «تجربه» است.
وی با بیان اینکه در تیتراژ فیلم «رشید» با عباس کیارستمی آشنا شده است، خاطرنشان کرد: آشنایی ما در دفتر فیلمسازی علی عباسی بود و بعد از آن یادم میآید کیارستمی افسر وظیفه در پلیس راه جاجرود بود که من در آنجا با او ملاقاتی داشتم و در مورد تیتراژ فیلم باهم صحبت کردیم.
زرین دست در پاسخ به سوال جیرانی مبنی بر اینکه وی با اکثر نسل دومیها نظیرداریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، علی حاتمی، امیر نادری، ناصرتقوایی، بهمن فرمان آرا کار کردی، از آنها چه چیزی آموختید و سینمای آن زمان را چطور ارزیابی میکنید پاسخ داد: خیلی چیزها آموختم، از کیمیایی و فیلمسازان دیگر بسیار یاد گرفتم حتی از فیلمسازانی که مطرح نبودند نیز آموختم. در سینمای آن زمان آثاری وجود داشت که شاید جرقههای خوبی داشتند، اما اگر بخوایم با سینمای امروز مقایسه کنیم هویتی که امروز برای آدمهای پشت دوربین وجود دارد در آن زمان وجود نداشت.
وی ادامه داد: فیلمبردارها، فیلمنامه نویس ها، کارگردانها در سینمای بعد از انقلاب ارزشهای ویژهای پیدا کردند، مردم و ساختار مدیریت به آنها بیشتر توجه کردند و کسانیکه در دهه شصت مسئولیتی داشتند برای آدمهای پشت دوربین ارزش زیادی قائل بودند. در سینمای قبل از انقلاب رقابت با سینمای غرب کار بسیار سخت و نفس گیری بود. اگر فیلم باارزشی هم وجود داشت با هزینههای دولتی ساخته شده بود و بخش خصوصی قادر به تولید چنین فیلمهایی نبود.
زرین دست با بیان اینکه اولین فیلمی که برای آن پشت دوربین رفت «شکوه قهرمان» بوده است، گفت: یادم میآید در زمان فیلمبرداری این فیلم اعتماد به نفس بالایی داشتم و وقتی به برادرم گفتم بگذار من انجام بدهم، تعحب کرد و زمانیکه اولین سکانسها را گرفتیم و در استودیو بدیع دیدیم برادرم بسیار خوشش آمد.
وی درباره نسل اول فیلمبرداران سینما گفت: نسل اول نسلی بوده که از عکاس خانهها برای فیلمبرداری آمدند درنتیجه آنها یک نوع فیلمبرداری را بلد بودند و همان نوع را در اغلب فیلمبرداریها به کار میگرفتند.
وی درباره آشنایی خود با ناصرتقوایی توضیح داد: در آبان ماه ۱۳۵۲ من مزه موفقیت را با نمایش فیلم «سازدهنی» چشیدم. یادم میآید بعد از نمایش فیلم عدهای دور من جمع شده بودند و یک جوان لاغر اندام از میان جمعیت به سمتم آمد و من را در آغوش گرفت و تبریک گفت و من فهمیدم ناصر تقوایی است. همین آشنایی باعث شد تا من فیلمبردار مستندی بنام «باغ بهشت» که درباره فرش در ایران ساخته تقوایی بود حضور داشته باشم و با این فیلم سفرهای زیادی در نقاط مختلف کشور داشتیم.
وی در پاسخ به سوال جیرانی مبنی بر اینکه نسل سوم فیلمسازان مانند اعلامی، سجادی، صباغ زاده، بنی اعتماد، عیاری، داوودنژاد، جوزانی مدیون وی هستند، سینمای این نسل را چگونه بررسی میکند؟ پاسخ داد: نسل سوم فوق العاده بودند و تاثیر بسیار زیادی بر سینمای ایران گذاشته است. مخصوصا در دهه شصت و حتی در دهه هفتاد فیلمهای درخشانی ساخته شده که نمیتوان آنها را نادیده گرفت، اما اتفاقی که بعد از نسل سوم بوجود آمده، تغییر و تحولی است که دیجیتال و تصویر دردنیا بوجود آورده که چندین وجه مختلف دارد.
زرین دست ادامه داد: تعداد زیادی از آدمها شروع به تصویرسازی، فیلمسازی و عکاسی کردند. انبوه فیلمسازی و عکاسی خیلی خوب است، زیرا از بین آنها استعدادها و خلاقیتهای مختلف بیرون میآید، اما از جهاتی هم بد است، زیرا انبوه فیلمسازی و تصویر یک جور اشباح شدن بوجود میآوردکه منتهی میشود به مقاومت و مقاومت آن تبدیل به سینمای آنلاین میشود که بزرگترین ضربه را به سینما میزد، زیرا وقتی فیلمی را آنلاین نمایش میدهیم به یکباره ۱۰ میلیون نفر قضاوت میکنند و شاید بگویند فیلم بدی است درصورتیکه اگر در سینما نمایش دهیم بدی آن به تدریج نشان داده میشود.
وی ادامه داد: گاهی هم یک فیلم بد را در سالن سینما میبینیم، اما وقتی دو، سه روز میگذرد نظرمان عوض میشود، زیرا این کاربرد سینما است. سینما با پرده وسیع، رسوب کردنش زمان میبرد.
زرین دست درباره جوانان علاقمند به سینما نیز گفت: هیچ فردی بدون مدیریت خود نمیتواند دستش را به سمت ستارهها دراز کند و بدون مدیریت نمیتوانیم استعدادمان را به دیگران نشان دهیم. مدیریت برای نشان دادن استعداد و خلاقیت مهمترین منطق است. مدیریت یعنی چگونه راه موفقیت را طی کنید و در مرحله بعدی باید حتما خرد داشته باشند. ارزو میکنم جوانان درکنار مدیریت و خرد، شانس هم همیشه همراشان باشد، زیرا شانس در موفق شدن تاثیر دارد.
