در حالی که رسانههای غربی تلاش کردند اعلام آمادگی ایران برای ورود به مذاکرات 1+5 و سخنرانی دکتر احمدینژاد در سازمان ملل را نشانه کوتاه آمدن تهران از مواضع خود جلوه دهند بمب خبری ایران، همه را غافلگیر کرد و از عزم جدی ایران برای ادامه برنامه هستهایاش حکایت کرد.
آغاز ساخت دومین کارخانه غنیسازی اورانیوم در ایران چنان توجهها را به خود جلب کرد که اجلاس مجمع عمومی سازمان مل و حواشی آن را تحتالشعاع قرار داد. جمهوری اسلامی ایران روز جمعه با صدور بیانیهای، آغاز به کار ساخت دومین کارخانه غنیسازی اورانیوم در خاک خود را اعلام کرد و آژانس بینالمللی انرژی اتمی هم تأیید کرد که روز دوشنبه در جریان امر قرار گرفته است.
اعلام این خبر آن هم در حالی که رئیس جمهور ایران در آمریکا بسر میبرد، پیام واضح جمهوری اسلامی را به دنیا رساند. ایران به دنیا پیام داد نهتنها غنیسازی اورانیوم را متوقف نمیکند بلکه بر حجم آن خواهد افزود و غرب ناتوانتر از آن است که متوقفش سازد.
کارشناسان مسائل بینالمللی اعلام این خبر را در آستانه مذاکرات 1+5 نشان دستبالاتر ایران در نشستهای اکتبر میدانند. دست بالاتر ایران زمانی بیشتر نمایان میشود که به واکنشهای مخالفان برنامه هستهای ایران توجه کنیم. اوباما، سارکوزی، براون و مرکل رئیسان دولتهای آمریکا، فرانسه، انگلستان و آلمان همان هشدارهای قبلی را تکرار کردند و از ایران خواستند تا در مذاکرات آینده از خود همکاری نشان دهد. آنها اعمال تحریمهای بیشتر را به ماه دسامبر موکول کردند. در مقابل وزیران خارجه چین و انگلیس ضمن رد گزینه نظامی در قبال ایران، نسبت به اثربخشی تحریمهای بیشتر هم ابراز تردید کردند.
وزیر دفاع آمریکا حمله نظامی به ایران را برای تعطیلی برنامه هستهای تهران، بیاثر دانست.
در میان این ابراز نظرها لحن اوباما بیش از همه، نشان از ناتوانی غرب در برابر ایران دارد.
اوباما در واکنش به انتشار خبر جدید درباره برنامه هستهای ایران گفت: «همچنان به دیپلماسی ادامه خواهیم داد اما اگر مؤثر نباشد تحریمهای سختتری اعمال خواهیم کرد. او پس از دیدار با نخست وزیر انگلیس نیز اظهار کرد: اگر ایران از مصالحه خودداری کند در مسیری باقی میماند که به درگیری ختم خواهد شد.» این موضعگیری در مقایسه با مواضع بوش طی سالهای 2002 تا 2005 در قبال برنامه هستهای ایران، آشکارا از پذیرش ایران هستهای و آمادگی برای مذاکره حتی به قیمت دادن امتیازات جدید به تهران حکایت میکند. هیاهوی دولتهای غربی نیز مسأله تازهای نیست. ایران با رو کردن برگ برندهای دیگر، حریف را غافلگیر کرده است. بنابراین اگر مقامات غربی به خط و نشان کشیدنهای سمبلیک اقدام نکنند، باید به ضعف خود اعتراف کنند و چون نمیخواهند آشکارا به این امر تن دهند، به جنجالسازی پرداختهاند.
ایران با اعلام خبر آغاز ساخت مرکز دوم غنیسازی خود، نشان داد تسلیم شرایط نمیشود و میخواهد دست بالاتر را در مذاکرات 1+5 داشته باشد. با این حال رئیس جمهور ایران اعلام آغاز ساخت این مرکز آن هم 18 ماه زودتر از آغاز غنیسازی را همکاری فرا قانونی با آژانس بینالمللی انرژی اتمی دانست. طبق مقررات آژانس، هر کشوری که بخواهد یک مجموعه غنیسازی اورانیوم راهاندازی کند باید شش ماه زودتر آژانس را مطلع سازد. اوباما در حالی ایران را به پنهانکاری متهم میکند که در نطق خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفته بود:«نباید با حدس و گمان حرکت کرد و بیجهت همدیگر را متهم ساخت.» احمدینژاد از همین کلام اوباما استفاده کرد و حرف و عمل متناقض آمریکا را در قبال ایران، زیر سؤال برد، چرا که واشنگتن بیجهت تهران را متهم میکند.
احمدینژاد با بیاهمیت خواندن مواضع انگلستان و فرانسه آنها را تحقیر کرد و بدون اینکه نامی از صهیونیستها ببرد، گفت: عدهای به اوباما اطلاعات غلط میدهند. غرب به دلایل گوناگون توان اعمال سختگیریهای جدید در قبال ایران را ندارد و در صورت تحریم بیشتر خود را متضرر خواهد کرد. بحران اقتصادی حاکم بر جهان بهویژه در غرب و سابقه رفتار آمریکا در دوران زمامداری دموکراتها حکایت از ادامه سیاست مزورانه و ریاکارانه کاخ سفید دارد. آمریکاییها میدانند که با حمله به سبک «بزن در رو» نمیتوان ایران را از پای درآورد. تمسک به حمله نظامی طولانیمدت نیز در قبال تهران جواب نمیدهد. اعمال تحریمهای بیشتر با توجه به بحران اقتصادی فعلی هم فقط وضع را بدتر میکند. دموکراتها در 60 سال اخیر هیچ جنگی را به راه نینداختهاند و اساساً در یک تقسیمبندی نانوشته، به راه انداختن جنگ از سوی آمریکا، وظیفه جمهوریخواهان است. آنها اما در به راهاندازی کودتاها و براندازیهای سیاسی متبحر هستند.
آمریکاییها اطلاعات دقیقی درباره ایران ندارند و با توجه به متمرکز نبودن تأسیسات هستهای در یک نقطه از پهنای 7/1 میلیون کیلومتری ایران، حمله نظامی بلااثر خواهد بود. اوباما بیش از آنکه در فکر زدن ایران باشد به بازگشایی سفارت آمریکا در تهران میاندیشد تا بتواند از طریق آن گروههای سمپات خود را در داخل خاک ایران، سازماندهی کند. «کنت بولاک» کارشناس مسائل بینالمللی آمریکا، سالهای قبل تنها راه مقابله واشنگتن با تهران را بازگشایی سفارت آمریکا در قلب ایران عنوان کرده بود؛ ایدهای که اکثر نخبگان ایالات متحده مطرح کردهاند. بنابراین آنها در مذاکرات 1+5 تلاش میکنند به جمهوری اسلامی نزدیک شوند. ایران اما با اعلام این خبر نشان داد که حاضر به امتیاز دادن نیست و با استفاده از ناتواناییهای غرب، به راه خود ادامه خواهد داد.
