سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: شورای شهـر تهران در اولین جلسه سال ۹۸ با قـید دوفـوریت، خیـابانی در منطـقه ولـنجک تهران را به نام «جمشیــد مشایخـی» کرد. در نخستین جلسه شورای شهر تهران، با ارائه طرحی از سوی احمد مسجدجامعی که قید دوفوریت داشت، خیابان «ج» در منطقه ولنجک به خیابان «جمشید مشایخی» تغییر نام داد. این نخستین بار است که بعد از مرگ یک هنرمند مشهور، یک خیابان به یاد وی نامگذاری میشود؛ بدعتی که پیش از آن برای بزرگان عرصه هنر مانند عزتالله انتظامی انجام نشده بود. در جلسه شورای شهر تهران احمد مسجدجامعی طراح نامگذاری خیابان به نام جمشید مشایخی، گفت: «ما در سینما پنج بزرگمرد داریم که به نام پنج تن سینمای ایران معروفند؛ آقای علی نصیریان و محمدعلی کشاورز که در قید حیات هستند و خداوند عمرشان را طولانی بدارد، آقای انتظامی، مشایخی و رشیدی نیز از دار دنیا رفتند، لذا باید شرایطی فراهم شود که نام این پنج تن همواره زنده نگه داشته شود.»
مسجدجامعی، اما هیچ توضیحی نداد که چرا در سال گذشته که عزتالله انتظامی از دنیا رفت یا زمانی که داوود رشیدی چشم از دنیا فرو بست چنین طرحی برای زنده نگه داشتن نام هنرمند انجام نشده است؟! در مقابل پیشنهاد این طرح، مرتضی الویری با اشاره به اینکه با کلیت نامگذاری مخالف نیست، میگوید: «ارادت من نسبت به زندهیاد مشایخی مشخص است، اما دوفوریت مفهوم دارد؛ در آییننامهها دوفوریتی در مواقعی به کار میرود که اگر در خصوص آن به سرعت تصمیمگیری نشود، کشور دچار ضرر و زیان میشود. اگر این خیابان نامگذاری نشود، چه ضرر و زیانی به ما تحمیل میشود؟» الویری تأکید میکند: «به نظر من شأن و منزلت شورا نباید گرفتار این رفتارهای پوپولیستی شود.» در نهایت با رأی مثبت اعضا به نامگذاری خیابان «ج» به نام «جمشید مشایخی» کار خاتمه پیدا کرد.
ارج نهادن به مقام هنرمند، اقدامی شایسته است، اما اقداماتی که رویکرد پوپولیستی آن مشخص است، نمیتواند ناشی از ارادت ذاتی به مقام هنرمند باشد؛ همان گونه که میشد نامگذاری خیابان به نام جمشید مشایخی در زمان حیات آن هنرمند فقید انجام شود یا چنین اقداماتی در دوره حضور دیگر هنرمندان بزرگ صورت گیرد، نه اینکه بعد از مرگ، هنرمندان عزیز کرده اهالی سیاست شوند.