اﯾﻦ ﭘﺎرك ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ وﺟﻮد ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻧﺎدر ﮔﯿﺎﻫﯽ ذﺧﺎﯾﺮ ژﻧﺘﯿﮑﯽ و ﭼﺸﻢاﻧﺪازﻫﺎي ﺑﯽﺑﺪﯾﻞ و بهلحاظ نزديكي به مركز استان، نزديكي به جاده سراسري كه دسترسي آسان را براي مسافران و گردشگران امكانپذير ميسازد نسبت به ساير پاركهاي جنگلي گيلان از اهميت بيشتري برخوردار است و يكي از جاذبههاي طبيعي گردشگري براي شهر رشت محسوب ميشود. اما حالا خبرهاي خوبي از آن به گوش نميرسد و گويي زبالهها چنان بوي تعفني به اين جنگل زيبا بخشيدهاند كه كسي تاب تحمل آن را براي ديدن زيباييهاي جنگل ندارد.
پوشش درختي پارك جنگلي سراوان به دو بخش جنگل طبيعي و جنگل دست كاشت تقسيم ميشود كه بخش طبيعي آن پايههاي شاخه زاد و دانه زاد بلوط، ممرز و انجيلي به همراه گونههاي توسكا و اوجا را شامل ميشود و در قسمت جنگلكاري بيشتر گونه كاج تدا و كاج سيلوستريس و سرو نقرهاي و زربين ديده ميشود. در چشماندازهاي طبيعي اين ﭘﺎرك هم وﺟﻮد رودﺧﺎﻧﻪ ﺳﻔﯿﺪرود و ﺳﯿﺎﻫﺮود و همچنين ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن و ﺟﺎﻧﻮران ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﻗﺎول و ﮐﺒﮏ و دارﮐﻮب و ﺧﺮﮔﻮش و راﺳﻮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ. هر چند اين پارك داراي دو درب ورودي، آلاچيقها و تأسيسات رفاهي، ميز و نيمكت، محوطه بازي براي كودكان، سطلزباله، سرويس بهداشتي، سكوي نصب چادر و ديگر امكانات است اما نزديكي به سايت زباله مشكلاتي را براي آن به وجود آورده است. به طوري كه رئيس اداره حفاظت محيطزيست شهرستان رشت معتقد است با گرم شدن هوا، بوي متعفن جايگاه دفن زباله سراوان افزايش خواهد يافت.
*خداحافظي آبزيها از رودخانههاي رشت
اصغر خودكار رئيس اداره حفاظت محيطزيست شهرستان رشت در خصوص وضعيت جايگاه دفنزباله سراوان، با بيان اينكه وضعيت بد اين جايگاه دفنزباله تغيير چنداني نكرده است، گفت: «زماني ميتوانيم بگوئيم وضعيت اين جايگاه بهتر شده است، كه سيستم تصفيه شيرابه سراوان در آن راهاندازي شود.»
وي ادامه داد: «با گرمتر شدن هوا شاهد تبخير بيشتر رطوبت پسماندهاي تر خواهيم بود و به طبع بوي تعفن اين جايگاه نيز بيشتر خواهد شد. همچنين زاد و ولد حشرات موذي و افزايش جمعيت مگس از ديگر شواهد ناخوشايندي است كه بر اثر گرم شدن هوا در اين جايگاه شاهد خواهيم بود.»
خودكار با بيان اينكه گرما، شيرابههاي جايگاه دفن زباله را غليظتر و خطرناكتر ميكند، تصريح كرد: «اين مواد خطرناك به رودخانههاي گوهررود و زرجوب رشت ميريزد و آلودگي اين روخانهها نيز افزايش مييابد. علاوهبر شيرابه جايگاه دفن زباله سراوان، پسماندهاي خانگي، بيمارستاني و صنعتي نيز محيطزيست رودخانههاي رشت را آلوده كرده است.»
در حال حاضر مردم استان بهخصوص مردم روستاهاي جوكلهبندان، كچا و سراوان به علت همجواري با شيرابههاي جايگاه دفنزباله سراوان رنج بسياري را متحمل ميشوند.
مشكلات آلايندهها به همين يك نقطه ختم نميشوند و رودخانههاي رشت كه زماني محل ماهيگيري و تفرج مردم اين شهر بودند به علت ورود بيرويه انواع پسماندهاي خانگي، كشاورزي، صنعتي، بيمارستاني و... بسيار آلوده شدهاند و تقريباً امكان حيات هيچگونه جانور آبزي در آن وجود ندارد.
اين رودخانهها آلودگيهاي خود را به تالاب انزلي ميبرند كه اين روزها اين تالاب هم وضعيت نامناسبي از نظر زيست محيطي دارد و در نهايت اين آلودگيها وارد سواحل درياي خزر ميشود كه پذيرنده نهايي همه اين آلودگيهاست و زندگي گياهان و جانوران اين اكوسيستم ارزشمند را به خطر مياندازد.
