هرچند پيشبيني ميشد با حضور محمدمهدي حيدريان در رأس سازمان سينمايي در جهت كاهش تصديگري دولت در سينما و تعديل ساختارهاي ديوانسالارانهاي كه توسط رئيس معزول به ساختار سازمان سينمايي منگنه شده بود تلاش شود، اما انگار حيدريان محافظهكارتر از آن است كه بخواهد در اين ساختار تعديل ايجاد كند.
در اين شرايط، حداقل تلاشي كه بايد بشود، جلوگيري از افزايش ديوانسالاري ساختار فعلي است كه با راهاندازي شوراهايي مانند مقاومت، اجتماعي و معناگرا عملاً اين امر هم صورت نگرفته است. اينكه چرا مدام شورا در ساختار دولتي سينما راه ميافتد، جاي سؤال دارد و سؤال مهمتر كيفيت كارنامهكاري افرادي است كه در اين شوراها طرف مشورت قرار گرفته ميشوند؛ افرادي كه برخي از آنها كارنامه روشني در بخش توليد نداشتهاند و قطعاً نميتوانند مشاورههاي مفيدي به مديران سينمايي دهند. از جمله شوراهاي تازه تأسيس، شوراي سينماي معناگرا است؛ شورايي كه مسعود نقاشزاده معاون فرهنگي فارابي كه پسوند دكتر هم ضميمه نامش شده، عضو آن است. اينكه ايشان در چه رشتهاي تحصيل كرده و مدرك دكترا دارند به كنار، نكته اينجاست كه نقاشزاده علاوه بر اين هم عضو شوراي پروانه ساخت است و هم عضو شوراهاي اجتماعي و مقاومت و يكنفره پنج مسئوليت را دراختيار گرفته است!
احمد طالبينژاد، منتقد سينماي ايران درباره تلاشهاي راهاندازي سينماي معناگرا از طريق راهاندازي شوراي معناگرا گفت: سالها قبل نيز اين ماجرا جريانساز شد و اصطلاح سينماي ديني يا سينماي معناگرا فراگير شدهبود. مفهوم اين سينما همان زمان هم خيلي روشن نبود و بازخوردهاي خوبي نداشت و در عمل ساخت اينگونه فيلمها تبديل شد به يك ماجراي فرصتطلبانه كه فيلمسازي با قراردادن پلانهايي از نماز يا قرآنخواندن اسم فيلمش را معناگرا ميگذاشت. اين منتقد در ادامه گفت: به گمانم نخستين فردي كه اين بازي را شروع كرد، مخملباف بود كه بعد نوع فيلمسازياش را تغيير داد و مسير ديگري رفت. بعد از مدتي بنياد فارابي اين جريان را ادامه داد و باز فيلمهايي معناگرا ناميده ميشدند كه حال و هواي ديني و مذهبي داشتند و اين شائبه به وجود آمد كه فيلمهاي تاركوفسكي فيلمهاي معناگرايي هستند كه البته از جهاتي ميتوان آن را درست دانست؛ چراكه تاركوفسكي در نظام ضد دين فيلمهايي در مورد خدا ميساخت و فيلمسازي او در چنين شرايطي امر مهم و پسنديدهاي بود، اما در كشور ما كه اساساً حكومت ديني داريم، هر فيلمي كه به اين صورت ساخته شود، فيلمي ايدئولوژيك محسوب ميشود.
