کد خبر: 867329
تاریخ انتشار: ۲۵ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۴:۴۶
آلودگي رودخانه ها تحت تاثير زباله ها و شيرابه ها موضوع تازه اي نيست اما شيوع اين مسئله به تمام رودخانه هاي کشور حکايت از بي توجهي و بي مسئوليتي مديران شهري دارد. به نحوي که گويي هيچ يک از آنها نمي خواهند از اتفاقات قبلي و بلايي که برسر رودخانه هاي ديگر استانها آمده درس بگيرند و به فکر چاره و حفاظت از منابع طبيعي خود باشند. حالا زباله ها در استان مازندران و شهرستان آمل جنگ خود را با طبيعت آغاز کرده اند کمر به قتل رودخانه هراز بسته اند.

 نويسنده:محمدرضاهاديلو

 کافيست سري به آمل بزنيد و از جوياي محل دپوي زباله هايشان باشد. همگان به منطقه اي بنام "عمارت" اشاره خواهند کرد. جايي در 30 سال گذشته محل دپو و دفن زباله پنج شهر استان مازندران بوده است

با اينکه قرار بود در اين منطقه کارخانه زباله سوزي با مشارکت ژاپني ها احداث شود اما تا بررسي و انجام اقدامات اوليه، زباله ها کار خود را مي کنند و هر آنچه نبايد بر سر طبيعت بياورند مي آورند.

چیزی که شهروندان آملی و حتی تمام مازندراني ها را تهدید می‌کند نفوذ شیرابه‌های ناشی از زباله هاي عمارت است که به آب رودخانه هراز و به زمین‌های کشاورزی اطراف اسمي ريزد.

اين اتفاق خسارات جبران ناپذیری به طبيعت وارد کرده است. بطوري که خطر آلوده شدن آب شرب شهروندان نیز وجود دارد چرا که پساب ناشی از دپوی زباله و تخلیه فاضلاب در سال‌های اخیر تا عمق 150 متری زمین نفوذ کرده و متاسفانه شیرابه‌های آن اکنون به سمت رودخانه هراز و بستر سد در حال ساخت این منطقه در حرکت است.

 * روزي 500 تن زباله روي دست مانده

"حدود 40 سال از عمر مرکز دفن زباله آمل می‌گذرد و دفن زباله به صورت سنتی از قبل تا حال در این مرکز انجام می‌شود، زباله شهر آمل و شهرهای همجوار، محمودآباد، سرخرود و 62 روستا در مرکز دفن زباله آمل تخلیه می‌شود که روزانه تعداد 120 دستگاه خودرو سنگین و نیمه سنگین این کار را انجام می‌دهند."

اينها بخشي از حرف هاي مدیرعامل سازمان پسماند شهرداری آمل است که با تاکید براینکه با این حجم بالای زباله در مرکز دفن آمل که روزانه حدودا 500 تن زباله را در خود جای می‌دهد، مي گويد: "اين منطقه پذیرای ظرفیت این چنینی نیست که باعث موانع و مشکلات زیادی می‌شود چرا که به دلیل نداشتن مرکز دفن شهری و بهداشتی در شهرهای ساحلی، شهر آمل و مسئولین آن بار مالی و زیست محیطی را خصوصا در فصولی که مسافرپذير است تحمل می‌کنند."

محمد للهی ادامه مي دهد: "مجموعه شهرداری آمل سالانه مبلغ 50 میلیارد ریال برای بهینه سازی و پوشش زباله به روش سنتی با کمترین امکانات هزینه می‌کند و به دلیل نبود فضای فیزیکی دفن و قدیمی بودن این مرکز که عملا عمر تمامی مراکز دفن با روش سنتی کمتر از سی سال است اما همچنان این مرکز در حال فعالیت می‌باشد که خود زنگ خطری است و مدیریت چالشی را در پی دارد."

وی با تاکید براینکه در بحث شیرابه که عمده آلودگی حاصل از مراکز دفن است و نظر به نوع زباله و رطوبت موجود در مناطق شمالی، به میزان هر یک  تن زباله حدود 100 لیتر شیرابه تولید می‌شود که با افزایش سرانه زباله، حجم بالایی از تولید شیرابه به وجود می‌آید و نیازمند مدیریت بهینه است، مي گويد: "شهرداری آمل با تولیت سازمان مدیریت پسماند شهرداری آمل طرح‌های متعددی را جهت اجرایی شدن در دستور کار خود قرار داده است."

بهر حال سالهاست زباله هاي شهرهاي مختلف مازندران در اطراف رودخانه هراز دفن مي شوند و حالا شيرابه ها چنان طغيان کرده اند که آب زلال هراز را به گنداب تبديل کرده اند. هرچند خيلي دير است اما باز هم از شواهد چنين اسنتباط مي شود که مسئولان ترجيح مي دهند در مورد طرح ها و اما و اگرها و کمبود اعتبارات حرف بزنند. حرف هايي که نمي تواند سدي در جهت حمله زباله ها به قلب طبيعت باشد و حتما با شرايط فعلي بايد فاتحه رودخانه هراز را هم خواند.

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار