نويسنده:سمیرا احمدی
در حالي که دولت
يازدهم در طي فعاليت خود بارها مدعي شده سالیانه 700 هزار شغل ایجاد کرده است! در
طي سالهاي اخير ميزان بيکاري در خراسان جنوبی
دو رقمی شده و به 10.7 درصد رسیده است! شواهدحاکي از ان است که طي اين مدت توجه دولت،
بيشتر بر روي افتتاح طرح های نیمه تمام یا همان طرح های قبلا افتتاح شده متمرکز
شده و یا اینکه به واحدهای تولیدی تسهیلات داده می شد که بازاری نداشتند و به علت عدم
جلوگیری از ورود کالاهای خارجی و قاچاق، چرخ آن واحدها از حرکت ایستاده بود. حتی به دلیل سیاستهای نادرست اقتصادی دولت، بسیاری
از کارخانه های با سابقه نیز تعطیل شد و کارگران این کارخانه ها هم به خیل عظیم بیکاران
کشور پیوستند .
////
در انتخابات 92، دکتر
روحانی یکی از شعارهای خود را حل مشکل اشتغال و بیکاری عنوان کرد و گفته بود«باید تولید
را رونق دهیم. محیط و فضای کسبوکار را بهبود بخشیم از امکانات بالقوه نهایت استفاده
را ببریم اگر طرحهای صنعتی نیمهتمام را تکمیل و پروژههای عمرانی نیمهتمام را اجرا
کنیم خودبهخود اشتغال خواهد آمد. البته در کنار این باید برای آنهایی که آماده به
کار میشوند و در ماههای اولیه شغل فوری وجود ندارد بیمهای را در نظر بگیریم تا
به حداقلهای زندگیشان برسند.»
این روزها در حالی
از تحقق بیش از میزان تعهد اشتغال در سطح شهرستانها سخن گفته می شود که این میزان تحقق
با واقعیت کنونی وضعیت اشتغال و بیکاری در استان خراسان جنوبی تفاوت زیادی دارد و مشخص
نیست این میزان اشتغال در کجاست و آیا واقعا یک شغل پایدار برای فرد ایجاد شده است
یانه؟با وجودی که می پذیریم بخشی از میزان بالارفتن نرخ بیکاری به سبب بیکاری های فصلی
در برخی مشاغل و همچنین افزوده شدن فارغ التحصیلان به افرادی جویای کار است، اما با
درنظر گرفتن همین موارد، سالانه معیاری برای میزان اشتغال در شهرستان ها و استان در
نظر گرفته می شود و مسئولان با عدم ارائه آمار واقعی در حق استان اجحاف می کنند. هرچندآمار
مسوولین در سال 94 و 95 اشاره به این دارد که میزان اشتغال ایجاد شده در شهرستان ها
بیش از آن چیزی است که تعهد آنها برای اشتغال بوده است، اما یک تناقض آماری هم وجود
دارد که با این درصد اشتغال ایجاد شده چرا نرخ بیکاری در شهرستان ها بیش از آن چیزی
است که اعلام می شود؟
به عنوان مثال درحالی نرخ بیکاری در شهرستان نهبندان
9 درصد اعلام شده بود که نماینده مردم نهبندان و سربیشه در مجلس شورای اسلامی گفت:
«نرخ بیکاری در شهرستان نهبندان حدودا 15 الی 20 درصد است چراکه همه افراد بیکار هستند
و شغل پایداری وجود ندارد.» حتی نرخ بیکاری شهرستان فردوس 5 درصد و بشرویه 4 درصد اعلام
شده بود که این موضوع واکنش نماینده مردم این شهرستان ها را در پی داشت و امیر حسنخانی
گفته بود: «آمار ارائه شده برای نرخ بیکاری استان را مستند نمی بینم اگر واقعاً نرخ
بیکاری فردوس 5 درصد یا بشرویه 4 درصد باشد، من همه چیز را رها می کنم. این نرخ درست
نیست چرا که همواره در تمام جلسات با خیل لشکر بیکاری مواجه می شویم مگر ممکن است نرخ
بیکاری فردوس 5 درصد باشد و آن وقت نرخ بیکاری کشور 12 درصد باشد؟! فکر کنم اینجا اروپا
است به جای خراسان جنوبی!»
*پنهان کاری چاره کار
نیست
در جدیدترین گزارش مرکز آمار، خراسان جنوبی جزو
استانهایی قرار گرفت که نرخ بیکاری آن دو رقمی است، استانی که یک درصد جمعیت کشور را
دارد، اما هم ردیف با استانهای پرجمعیت در دو رقمی شدن نرخ بیکاری قرار گرفته است. به گونه ای که نرخ بیکاری استان خراسان جنوبی در
سال ۹۴ معادل ۸.۶ درصد بود، اما در سال ۹۵ با افزایش ۲.۱ درصدی به ۱۰.۷ درصد رسید.
البته حقیقت این است که این نرخ بیش از این ها است و گواه آن نیز سخن سنجری مدیرکل
تعاون، کار و رفاه اجتماعی خراسان جنوبی است.مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی خراسان
جنوبی در تاریخ 22 آذرماه سال 95 اعلام کرد: «نرخ بیکاری استان 13.4 درصد است در حالی
که در سال گذشته 8.6 درصد بوده است.»
تناقضهای آماری در نرخ بیکاری و میزان اشتغال ایجاد
شده در استان سبب اعتراض رئیس مجمع نمایندگان استان شد، امیر حسنخانی در شورای اداری
سال 96 و در جمع استاندار و مسئولان استان، گفت: « با مردم برخورد داریم، گزارش ها
غیر از این است، اعلام تحقق 111 درصدی هدف اشتغال استان چرا در طبس، فردوس و بشرویه
و سرایان محسوس نیست.جلسات جایی برای سیاه نمایی نیست و باید راحت و رک صحبت شود. آمار
بیکاران استان نه تنها از متوسط کشوری کمتر نیست بلکه بیشتر نیز هست و این که مرکز
آمار ایران به ما ارتباط ندارد، قابل قبول نیست.»
وی از اینکه هیچ کس
پاسخگو نیست که چه رقمی برای اشتغالزایی باید در شهرستان ها و استان اعلام شود نیز
انتقاد کرد و از استاندار خواست در زمینه هدف اشتغال در شهرستان ها تعیین تکلیف کند
و اگر در مواردی نیاز به ورود نمایندگان مردم است موضوع برای پیگیری اعلام شود.در پایان
گفتنی است بر کسی پوشیده نیست بهبود وضعیت اشتغال در کشور، بیش از هر چیز دیگری نیازمند
وجود آمار و اطلاعاتی دقیق و واقعی از مختصات بازار کار کشور و وضعیت اشتغال موجود
است و وضعیت اشتغال و بیکاری در جامعه بر همگان عیان است و تلاش برای پنهان کردن واقعیات
موجود، نمی تواند دردی را از خیل بیکاران جویای کار دوا کند.
