انواع قرارهاي تأمين كه براي متهمان صادر ميشود، به شرح زير ميباشد:
1- قرار التزام با قول شرف؛ قرار التزام با قول شرف، سادهترين و ضعيفترين قراري است كه ممكن است قاضي در مورد متهمي صادر كند و اين قرار به ندرت صادر ميشود. ميتوان گفت در مواردي كه دلايل جرم ضعيف است و متهم از افراد با شخصيت است و احتمال تبرئهاش وجود دارد، قرار وجه التزام صادر ميشود.
2- قرار التزام عدم خروج با تعيين وجه التزام؛ اين قرار يك درجه از التزام با قول شرف شديدتر است. در اين قرار با توجه به دلايل جرم، ميزان خسارت وارده يا ميزان مجازات نيز مشخص ميشود. البته اين قرار نيز چندان رايج نيست.
3- قرار كفيل؛ زماني كه قاضي بخواهد از حضور به موقع متهم در مواقع احضار مطمئن شود، ميتواند قرار كفالت صادر كند، در اين صورت اگر متهم كفيل يا ضامن معرفي كند، آزاد است وگرنه در بازداشت ميماند. 4- قرار وثيقه؛ قرار وثيقه يك درجه از قرار كفالت سنگينتر و مطمئنتر است. در صورتي كه متهم نتواند وثيقه را پرداخت كند، در بازداشت ميماند.
حضور متهمي كه برايش وثيقه پرداخت شده آسانتر و مطمئنتر است از حضور فردي است كه برايش ضامن معرفي شده است. معمولاً در جرائم مهم قرار وثيقه صادر ميشود و مبلغ آن بايد به اندازه حداقل مبلغ خسارت، ديه و يا ضرر و زيان ناشي از جرم باشد.
5- قرار بازداشت؛ شديدترين و مطمئنترين نوع تأمين از نظر دسترسي به متهم، قرار بازداشت موقت است. در صورتي كه قاضي به دليل جلوگيري از از بين بردن دلايل و آثار جرم، متهم را بازداشت كند، الزاماً متهم را ممنوعالملاقات نيز ميكند و پس از جمعآوري دلايل جرم و زماني كه ديگر ترس تباني با شاهدان وجود نداشته باشد، قرار بازداشت فك شده و تبديل به قرار مناسب ديگري مانند وثيقه ميشود.
