تنها بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی کودکان شمال غرب کشور از کمک هاي دولتي قطع اميد کرد

دست نياز بيمارستان کودکان تبريز به سمت خيرين دراز شد

بیمارستان کودکان تبریز که در سال 1349 و با زیربنای 10هزار و 752 مترمربع تحت عنوان بیمارستان فرمانفرمائیان افتتاح و به دانشگاه علوم پزشکی تبریز واگذار شد به صورت یک بیمارستان عمومی مخصوصا در رشته‌های داخلی جراحی و اورتوپدی فعالیت‌های درمانی خود را شروع و بعداً به صورت رسمی به یک مرکز آموزشی درمانی تغییر نام داد و در کنار امر درمان به آموزش دانشجویان نیز می‌پردازد. به تدریج با احساس نیاز استان به یک مرکز تخصصی مخصوص اطفال و از طرفی وجود تعداد کافی متخصصین کودکان، نام مرکز به مرکز آموزشی و درمانی کودکان تغییر یافت و در سال 1375 با توسعه فضای درمانی و آموزشی و انتقال بخش‌های داخلی و نوزادان بیمارستان اسد آبادی به این مرکز ، مرکز آموزشی و درمانی کودکان تبریز به عنوان مرکز تخصصی و فوق تخصصی کودکان به فعالیت خود ادامه داد. با اين تفاسير اين روزها بیمارستان کودکان تبریز که تنها بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی کودکان شمال غرب کشور به شمار مي آيد ، حال و روز خوشی نداشته و چند ساليست که چشم انتظار کمک دولتمردان نشسته و با قطع اميد از آنها دست نياز به سمت خيرين دراز کرده است.

نويسنده: محمدرضا هاديلو

نزديک به نيم قرن است که بيمارستان کودکان تبریز مشغول خدمات رساني به کودکان نحيف و رنجوري است که به همراه والدينشان به اين مرکز درماني آورده مي شوند و حالا خود بيمارستان چنان حال ناخوشي دارد که اگر به دادش نرسند حتما بايد فاتحه اش را خواند.

البته چند سال پيش هم اين بيمارستان دچار چنين دردي شده بود و هر چند با اجرای طرح تحول سلامت ، ارائه خدمات درمانی – بهداشتی به بیماران تاحدودی بهبود یافت اما هنوز هم انتظارات بجای بسیاری از بیماران و همراهان آنها در مراکز درماني دولتي برآورد نمی‌شود و اغلب مراجعان در طول دوره بستری و درمان با مشکلات عدیده‌ای مواجه هستند، که بيمارستان کودکان تبريز هم از آن مستثني نيست.

مشکلات عديده براي کودکان

بیمارستان کودکان تبريز را بايد تنها بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی کودکان شمال غرب کشور در نظر داشت. موضوعي که باعث شده حتي بيماران از استانهاي همجوار به سمت آن روانه شوند. با اين حال امکانات، تجهيزات و نوع خدمات رساني اين بيمارستان با در نظر گرفتن موقعیت و اهمیتش در منطقه و تعداد مراجعه کنندگان به هیچ وجه کافی نيست و همين مسئله صداي مردم را درآورده است.

زيرا انتظار می‌رود این مرکز درمانی چه از نظر امکانات و تجهیزات پزشکی و چه از جهت بهسازی فضای فیزیکی روند مطلوب‌تری داشته باشد چراکه مراجعان این بیمارستان همگی فرزندان و کودکان خردسالی هستند که روح و جسم لطیفشان یارای تحمل دردها و ناملایمات بیماری را ندارد و کاستی‌ها و بدرفتاری‌های برخی از کارکنان بیمارستان نيز درد و رنج کودکان و بخصوص والدین را دوچندان می‌کند.

متاسفانه اکثر همراهان بیماران به خصوص در بخش های شلوغي چون بخش داخلی ، عفونی و اورژانس از برخورد نامناسب برخی از پرستاران، وضعیت ظاهری و غیربهداشتی اتاق‌های موجود و تجهيزات کم و کهنه و فرسوده گله مند بوده و خواستار تغيير و بهبودی شرایط هستند.

اواخر سال گذشته بود که کودک 18 ماهه اي در بيمارستان کودکان تبريز فوت کرد. اتفاقي که در بحث و جدل ميان خانواده متوفي و مسئولان بيمارستان بي نتيجه ماند اما بهرحال حادثه اي بود که مي شد به نوعي کمبود و قصور را نيز به خوبي حس کرد.

گواه اين ادعا همين بس که در حال حاضر هم در برخي از بخش هاي اين بيمارستان بالاجبار بیماران با بیماری‌های مختلف بستري هستند این در حالی است که اصولا بايد به هرکدام از این بیماران به تناسب نوع مریضی شان در بخش‌های جداگانه‌ای خدمات داده شوند.

اما چون این مرکز از نظر فیزیکی بسیار محدود بوده و مجبور است به بيماران چند استان خدمات رساني کند، در هر بخش انواع بيماران را در خود جاي داده است. اسفبار اينکه حتی برخی مواقع ، تا خالی شدن تخت بیمار در داخل اتاق‌ها، کودکان در راهروی بیمارستان نگهداري مي شوند.

در کنار کمبود تجهيزات و فضاي مناسب براي درمان، حتي کمبود برخي اقلام هم درد را دو چندان کرده است. به عنوان مثال يکي ديگر از مشکلات بيمارستان کودکان تبريز عدم وجود توالت فرنگي در برخي بخش هايش است که موجب شده بيماراني که از اختلالات حرکتي رنج مي برند در فشار زيادي قرار بگيرند.

چشم اميد به خيران داريم

"تعداد مراجعان به این مرکز درمانی به حدی است که با وجود افزایش تعداد تخت‌های بیمارستان به بیش از 300 عدد، باز مجبوریم تعدادی از کودکان را در راهروها بستری کنیم. اين در حاليست که بیمارستان‌ها و مراکز درمانی در شهرستان‌هاي ديگر حتی از پذیرش بیماران معمولی نیز امتناع کرده و با ارجاع بیماران به این بیمارستان مشکلات ما را دوچندان می‌کنند."

اينها بخشي از حرف هاي رئیس مرکز آموزشی – درمانی کودکان تبریز است که با اشاره به اینکه این مرکز درمانی یکی از بهترین و مجهزترین و شلوغ ترین مراکز درمانی کودکان کشور محسوب می‌شود ، مي گويد: " به جرات می توان اذعان داشت در این بیمارستان از نظر نیروی انسانی متخصص و ماهر مشکل قابل توجهی نداریم. چرا که حاذق‌ترین و فوق تخصصی‌ترین پزشکان تبریز در این مرکز آموزشی - درمانی به خدمت مشغول هستند اما به دلیل تعداد زیاد مراجعان و خدمات دهی به بیماران منطقه شمال غرب کشور و حتی کشورهای همجوار، تقریبا همه ایام سال با ازدحام جمعیت مواجه هستیم و این امر بعضی مواقع و به طور ناخودآگاه بر عملکرد کادر درمانی بیمارستان تاثیر می‌گذارد که البته این مساله به هیچ وجه قابل توجیه نبوده و در صورت مشاهده و ارائه گزارشی مبنی بر رفتار ناشایست آنها با خاطی برخورد می‌کنیم."

سیامک شیوا با بیان اینکه مشکل کمبود تخت یک مشکل منطقه‌ای و ملی به شمار می‌آید ، ادامه مي دهد: "از مراجعان خواهشمندیم فقط در صورتی به مراکز درمانی موجود در شهرها مراجعه کنند که بیمار بدحال و اورژانسی بوده و امکانات موجود در شهرستان پاسخگوی درمان بیمار نباشد."

بهر حال اين وظيفه دولت است که از بيمارستانهايش حمايت کند. اما بي توجهي به بيمارستان کودکان تبريز به حدي رسيده که همه چشم ها به خيرين دوخته شده. بطوريکه رئیس اين مرکز درماني هم معتقد است : "در سراسر دنیا بیمارستان‌های کودکان توسط خیران اداره می شوند و این مراکز درمانی سودی به حال وزارتخانه و پزشکان ندارد لذا عمدتا با مشکلات مالی زیادی مواجه هستند و این امر به حدی است که حتی در کشور خودمان به ندرت شاهد ایجاد بخش های تخصصی مربوط به کودکان در دیگر بیمارستان‌های کشور بخصوص بیمارستان‌های خصوصی هستیم."

لازم به ذکر است قرار است در یکی از شهرک‌های جدیدالاحداث تبریز بيمارستان ديگري براي کودکان احداث شود .بيمارستاني که به منظور سرریز تعدادی از بیماران بیمارستان کودکان کنونی و تامین بخشی از مشکلات بهداشتی – درمانی بیماران، بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی 500 تختخوابی مردانی آذر در حال احداث است و در صورت عدم وقوع مشکل خاص حداکثر تا دو سال آینده تجهیز و مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت. ولي اي کاش تا تکميل آن بيمارستان حداقل دولت نيم نگاهي به تامين نيازهاي بيمارستان کنوني داشته باشد.