طلاق يك عمل حقوقي است كه به وسيله آن مرد، زني را كه به طور دائم در زوجيت اوست، رها ميكند. اختيار طلاق به طور كلي به مرد سپرده شده است، ولي در موارد استثنا، زن نيز ميتواند تقاضاي طلاق كند. قانونگذار در مواردي حق طلاق را به زن واگذار كرده است كه عبارت است از: شرط وكالت زن در طلاق، خودداري و ناتواني شوهر از پرداخت نفقه و عسروحرج و در سختي بودن زن. البته ممكن است شرط وكالت زن در طلاق به دو صورت مطلق يا مشروط در عقد ازدواج گنجانده شود. به اين معني كه مرد ميتواند در هنگام عقد، اين اختيار را به زن بدهد كه در هنگام زندگي زناشويي اختيار طلاق مطلقاً به دست زن باشد يا آنكه شرايطي را قيد كند كه در صورت حصول آنها زن بتواند با مراجعه به دادگاه صدور حكم طلاق را درخواست كند. مانند اينكه در صورت ازدواج مجدد مرد، براي زن حق طلاق ايجاد شود و از طرف مرد، در اين كار وكيل شود يا فرد ديگري را وكيل اجراي طلاق كند. لازم به ذكر است عناوين دوازدهگانه مطرح شده در عقدنامه نيز از مواردي است كه زن را به صورت مشروط وكيل در طلاق ميكند، بنابراين اگر مرد در هنگام عقد اين شروط را پذيرفته و امضا كرده باشد، در صورت حصول هر كدام، زن اختيار وكالت در طلاق را خواهد داشت.