بادهاي 120 روزه سيستان، نعمتي که دردسرساز شد!

ازديرباز به دليل مجاورت استان سيستان وبلوچستان با کوير، وزش بادهاي موسمي به عنوان يکي از ويژگي هاي اقليمي اين منطقه زندگي ساکنان سيستان وبلوچستان را تحت الشعاع قرار داده است. بادهاي موسمي 120روزه که درگذشته از خردادماه آغاز مي شد و تا پايان تابستان ادامه داشت، با توجه به جغرافياي منطقه، نقش موثري در تغييرات آب و هوايي و محيط طبيعي اين استان ايفا مي کرد، اما چند سالي است که محدوده وزش اين بادها از120روز بسيار فراتر رفته و زندگي ساکنان اين استان را با مشکلات بسياري روبرو کرده است.

با گذشت بيش از سه ما از تابستان، هنوز وزش بادهاي موسمي ادامه دارد و علاوه بر اينکه با پراکندن گرد و غبار فراوان درهوا، نفس ساکنان را تنگ کرده، کمر به نابودي زمين هاي کشاورزي و منابع معيشتي مردم بسته است. اين بادها حالا بيش از گذشته سرعت گرفته اند و به تندبادي تبديل شده که با سرعت نهرهاي و کانالهاي ابرساني را تخريب کرده و سبب افزايش تخريب آب، خشکي زمين ، بالا رفتن مصرف اب کشاورزي ، شوري خاک و صدها مشکل ديگر شده است.

وزش شديد اين بادها که گاهي سرعت آن به 100 کيلوتردر ساعت مي رسد، هر گونه فعاليت را از انسان سلب مي کند، با انتقال ماسه ها، زمين هاي زير کشت را با افت ريگ زدگي مواجه کرده و بي حاصلي را در دل اراضي حاصلخيز اين منطقه نشانده است! اين بادها با چنان سرعتي مي وزند که در فاصله چند ساعت زمين هاي زراعتي وباغها را انباشته از شن وماسه کرده،تپه ها را به سطح صاف ونسبتا همواري تبديل مي كند .

اين درحالي است که روز به روز برتعداد مبتلايان به بيماري هاي تنفسي در اين استان هم افزوده مي شود. اين بادها در اثر مجاورت با کوير، خاک گرم و مسموميت زا را در هوا به گردش در مي آورند و تنگي نفس، آسم، سل و ده ها بيماري عفوني ديگر را درجان اهالي اين استان مي نشاند! بسته شدن جاده هاي مواصلاتي و محدوديت رفت و آمد درکنار لغو پروازهاي استان به دليل کاهش ديد به مدت چند روز متوالي ساکنان استان را در خانه ها و شهرهايشان محصور مي کند.

افزايش زمان وزش بادهاي 120 روزه که حالا گاهي از 240 روز نيز تجاوز مي کند در کنار افزايش ميزان سرعت اين بادها زندگي ساکنان را به معناي واقعي فلج کرده است.

در کنار پديده خشکسالي که گريبان استان هاي مختلف کشور را گرفته است حالا مشکلات ايجاد شده در بخش کشاورزي اين استان از جمله ريگ هاي رواني که مزارع و کشتزارهاي اباد را در يک چشم به هم زدن در معرض نابودي قرار داده است و مدفون شدن گاه به گاه اراضي مزروعي زير خراوارها شن و ماسه سبب شده اهالي اين استان دست از کشاورزي بشويند.ازدست دادن منبع درامد و راه معيشت شان و تلف شدن دام ها، در کنار نبود راهکاري براي مقابله با اين پديده طبيعي راه را براي مهاجرت از اين استان باز کرده است. مسئله اي که اگرتدبيري براي ان انديشيده نشود به زودي خود به معضلي براي استان و مناطق همجوارش تبديل خواهد شد.