بحث از
جایی شروع میشود که برانکو با کیروش روی کفه ترازو قرار میگیرد و
مهارتهای این دو نفر با هم قیاس میشود. اینجاست که شاید باید به موضوع با
دیده تردید نگاه و مجادلات همه این یک سال اخیر را از زاویهای دیگر
بازخوانی کنیم.
به
گزارش ایسنا، روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: «بعد از باخت پرسپولیس به ذوب
آهن مناقشه بر سر کیفیت برانکو ایوانکوویچ از هر زمان دیگری بیشتر شده است.
منتقدان مربی کروات حالا فرصتی کمنظیر یافتهاند تا دست به انتقاد از
برخی سیاستهای او روی نیمکت سرخپوشان بزنند. البته این جنگ هرگز به معنای
نادیده گرفتن کارنامه و تواناییهای برانکو نیست؛ چه این که حتی تندروترین
معترضان مرد کروات هم میپذیرند که او مربی کوچکی نیست و کاری که طی دو سال
گذشته با پرسپولیس کرده، بیشتر به یک «معجزه» شباهت داشته است. همین حالا
هم حتی با در نظر گرفتن همان شکست فولادشهر که شاید خیلی هم عادلانه نبود،
پرسپولیس در صدر جدول ایستاده و کماکان بخت نخست قهرمانی محسوب میشود. با
وجود این بحث از جایی شروع میشود که برانکو با کیروش روی کفه ترازو قرار
میگیرد و مهارتهای این دو نفر با هم قیاس میشود. اینجاست که شاید باید
به موضوع با دیده تردید نگاه و مجادلات همه این یک سال اخیر را از زاویهای
دیگر بازخوانی کنیم.
شاید دوگانه
کیروش - برانکو اولین بار با نظرسنجی عادل فردوسیپور استارت خورد. مجری
نود در سلسله نظرسنجیهایش برای یافتن بهترین بازیکنان و مربیان بعد از
انقلاب، اسم هر دو نفر را در بخش انتخاب بهترین مربی خارجی گنجاند که در آن
برنامه رقابت سختی بین دو نفر درگرفت. در نهایت کیروش با فاصله میلیمتری
برانکو را جا گذاشت و عنوان بهترین مربی خارجی تیم ملی بعد از انقلاب را
به خودش اختصاص داد. از همان زمان جدل این دو مربی و هوادارانشان وارد فاز
جدیدتری شد. بعدها درگیری این دو بر سر اردوهای تیم ملی عملا بستر را برای
نظریهپردازی درباره این که «کیروش بهتر است یا برانکو؟» فراهم کرد و حتی
خیلیها خواهان عزل مربی پرتغالی و جایگزینی مرد کروات با او شدند. حالا
اما دور از آن فضای هیجانی شاید مجال بهتری باشد که دوباره به این سوال
نگاه کنیم و بپرسیم آیا به سود فوتبال ایران هست که روزی از کیروش به
دوران برانکو عقبگرد کند یا نه؟ و آیا اگر روزی به این جمعبندی برسیم که
باید با کیروش خداحافظی کنیم، بهترین گزینه برای ما برانکو خواهد بود؟
