سخنگوي ستاد مركزي مبارزه با قاچاق كالا و ارز با بيان اينكه براي حفظ كارت سوخت تلاش كرديم اما پاسخي از دولت نيامد، گفت: گزارشها نشان ميدهد ۶ ميليارد دلار واردات تهلنجي و مسافري وجود دارد، اين در حالي است كه وي پيش از اين عنوان داشته بود 50تا 60 درصد كالاهاي قاچاق از مبادي رسمي يا همان گمرك وارد ايران ميشود.
به گزارش فارس، قاسم خورشيدي مسئولان دولتي در استانها را جزو مقصران وجود قاچاق ميداند و معتقد است، نظر ستاد اين بود كه كارت سوخت حفظ شود، اما تاكنون نتيجه بخش نبوده است. منافع ماندن و حفظ صيانت از سامانه هوشمند كارت سوخت به مراتب بيشتر از جمع كردن آن است. وي گفت: قاچاق خروجي از طريق مرزهاي رسمي تقريباً هيچ است. اما قاچاق ورودي بستگي به اين دارد كه مسئله را چگونه ببينيم. اگر انحراف و سوءاستفاده از معافيتهايي مرزنشيني مثل ملواني يا اصطلاحاً تهلنجي را جزئي از مبادي رسمي محاسبه كنيم بايد بگوييم ورود قاچاق از مبادي رسمي در رتبه نخست قرار دارد.
وي در پاسخ به اينكه مبادي را داراي گمرك فرض ميكنيم، آمار تهلنجي را كه گمرك ندارد؟ گفت: بر اساس قانون بايد آمار آنها را هم گمرك داشته باشد و گمرك موظف به ثبت و ضبط آنهاست. بايد ثبت و ضبط كند، اما عملاً اين اتفاق نميافتد. در حقيقت قانونگذار گمرك را ناظر بر اجراي اين معافيتهاي قانوني قلمداد كرده، ولي در مقام عمل انحراف از اين معافيتهاي قانوني جدي است.
وي گفت: در مورد تهلنجي يا ملواني آمار نداريم، زيرا قاعدهمند نيست. برآوردها را ميگويم، حدود 40 هزار ملوان در كشور داريم كه اگر بخواهند بر اساس مصوبات دولت و قانون از معافيت استفاده كنند، حداكثر سالانه بايد 320 ميليون دلار كالا وارد كشور كنند، اما در مقام عمل طبق آن چيزي كه برآوردهاي حداقلي نشان ميدهد فقط از طريق همين معافيت بيش از 8/2 ميليارد دلار كالا وارد ميكنند. در مورد مسافري طبق قانون بايد سالانه كمتر از يك ميليارد (دلار) واردات كالا از طريق معافيتهاي مسافري يا تجارت چمداني داشته باشيم، اما در برآوردهاي حداقلي اگر فرض كنيد يك مسافر 400 دلار كالا با خود ميآورد كه واقعاً 400 دلار عدد بسيار پاييني است، اين واردات حداقل بايد 2/3 ميليارد دلار باشد، يعني آن چيزي كه قانوني بايد اتفاق بيفتد.
وي گفت: بخش ديگر كولهبري است دقت داشته باشيد منظور از معابر كولهبري «نفر» نيست بلكه معبر مدنظر است. در كشور 12معبر مصوب داريم كه افرادي به عنوان كوله بر در آنها فعاليت ميكنند اما در عمل تعداد اين معابر به مراتب بسيار بيشتر است. در استان سيستانوبلوچستان يك معبر مصوب دارد، ولي 24 معبر غيررسمي فعال است. وي در پاسخ به اين پرسش كه معبرهاي مصوب در كدام استانها هستند؟گفت: «ميرجاوه مصوب سيستانوبلوچستان با مرز پاكستان، چهار معبر در استان آذربايجان غربي است، سه معبر در استان كردستان و چهار معبر در استان كرمانشاه وجود دارد. برآورد حجم واردات از اين معابر چقدر است، حداقل اين است كه از همين 12 معبر مصوب در چهار استان، 8/1 ميليارد دلار كالا بدون كوچكترين نظارت مراجع قانوني وارد ميشود.
دست مقامات محلی در وجود قاچاقچیانوي گفت: دو يا سه برابر بايد براي غيرمصوبها فرض كرد. حداقلش اين است كه يك روش قاچاق است. منفعتي كه كولهبر ميبرد، هيچ است.
وي گفت: يكي از موانع جدي جمعكردن اين معابر كولهبري، مقامات محلي هستند. مقامات محلي به دليل اينكه نتوانستند مشكلات مرزنشينان را به شكل ريشهاي، اصولي و علمي حل كنند، به اينكه كرامت انساني مردم را زير پا بگذارند، تن دادند. همان مقامات محلي هم، دولتي هستند. استاندار به عنوان عاليترين مقام استان مدافع اين مسئله است، يعني دولتيها هم هستند. وي در واكنش به این پرسش كه استانداريها از قاچاق محلي سهم دارند؟ گفت به نظر ما اين سوءتعبيري است كه رخ داده و حتماً دستگاههای نظارتي بايد ورود كنند.
وي در واكنش به اين پرسش كه واردات قاچاق از مرزهاي رسمي چگونه است؟گفت: تا قبل از شكلگيري «پنجره واحد تجاري» و نظام الكترونيكي حاكم در گمرك، ورود كالاي قاچاق با استفاده از مقررات گمركي فوقالعاده زياد بود، ولي با شكلگيري پنجره واحد تجاري در امور گمركي و الكترونيكي شدن فرآيندها قاچاق از طريق مبادي رسمي خيلي سخت و امكان كشف آن تسهيل شده است. علت افزايش كشفيات در سال جاري يا بهتر بگويم در دو سال اخير همين شكلگيري سامانه جامع امور گمركي و پنجره واحد امور گمركي است كه اين امكان را فراهم كرده تا بتوانيم با سهولت بيشتري اين كالاهاي قاچاق را كشف كنيم. وي گفت: بدون تعارف هر جا مداخله عامل انساني باشد، فساد در آنجا راه دارد، اما وقتي مداخلات محدود و حداقلي شود و همان حداقل هم قابل مشاهده و رهگيري باشد ضريب تخلف و انحراف به شدت كاهش مييابد. امروز هر ارزياب، كارشناس يا مدير گمرك وارد سامانه شود از خودش ردپا در سامانه به جا ميگذارد، بنابراين ضريب تخلف و انحراف به شدت كاهش يافته است.
