بعد از انتشار ريزگردهاي نمکي سرطان زا و افزايش مرگ و مير ها حالا سفره آذري ها به آب شرب شور مزين شده

مسولان با درياچه بازي مي کنند، مردم اب شور مي نوشند

چند سالي است که موضوع خشک شدن درياچه اروميه به عنوان يک فاجعه ملي زيست محيطي آنقدر تكرار شده و کارشناسان مختلف از گوشه و کنار کشور نسبت به عوارض منفي آن بر اکوسيستم حياتي كشور هشدارها داده اند كه حالا ديگربرخي از اثرات ملموس اين فاجعه زيست محيطي هم رنگ باخته و گوش شنوايي براي شنيدن آنها هم وجود ندارد. از انتشار ريزگردهاي نمکي سرطان زا و افزايش بيماري و مرگ و مير ساکنان چند استان مجاور آذربايجان غربي گرفته تا نابودي آبزيان و گونه هاي جانوري و گياهي و خشک شدن زمين هاي زراعي و در يک کلام نابودي حيات به شعاع صدها کيلومتري درياچه، تاکنون مباحث علمي وغيرعلمي بسياري مطرح شده است. با اين حال و در شرايطي که مسئولان در پشت ميز ستاد احياي درياچه فقط در حال برپايي جلسه و براورد بودجه و هزينه نشسته اند و پس از صرف ميلياردها تومان بودجه هنوز با اختلاف نظرها بر سر لزوم احيا و يا عدم احياي آن با هم به مجادله مي پردازند، خبرهاي جديدي مبني بر شور شدن آب شرب ساکنان استان هاي آذربايجان غربي و شرقي روي خروجي خبرگزاري ها قرار گرفته كه حكايت از تاثيرات جديد تغييرات درياچه بر زندگي مردم است. تاثيراتي كه زمينهاي كشاورزي را هم مجبور به سيراب شدن با آب شور كرده است.

مدیر امور آب و فاضلاب روستایی شهرستان ارومیه با بيان اينکه با خشک شدن دریاچه ارومیه برخی از روستاهای حاشیه ای این دریاچه با مشکل شوری آب شرب مواجه شده اند اعلام کرد: اخيرا40 منبع ديگرتامین آب روستایی به سمت شوری رفته که موجب شوری آب این روستاها شده است .

صابر خسروزاده در حالي رفع اين مشکل را در گرو تامين اب از ديگر منابع و مجتمع هاي ابرساني همجوار عنوان کرد که طبق گزارشات نه تنها وضعيت شوري اب و بي ابي تمام روستاهها و مناطق شهري استان را درگير کرده بلکه اين شوري به استان اذربايجان شرقي هم رسيده است.

طي دو سه سال گذشته در اثر پسرفت آب درياچه ، برخي ازچاه ها و منابع آّبي شهرستان‌های مشرف به درياچه در استان آذربایجان شرقی از جمله آذرشهر، اسکو، ملکان، عجب شیر، شبستر، تبریز و بناب با شوري آب مواجه شده اند! مشکلي که ظاهرا هنوز راهکاري براي مقابله با آن يافت نشده و در صورت تداوم به مهاجرت روستاييان و حتي اهالي برخي شهرها خواهد انجاميد . اين در حالي است که از اوايل دهه 90 مهاجرت ساکنان اطراف درياچه اروميه در پي خشکي درياچه

به عنوان يک احتمال قريب به وقوع بارها مطرح شد. شوري آب و در پي آن خشک شدن مزارع کشاورزي به عنوان منبع اقتصادي غالب استان و شيوع بيماري هاي ريوي و تنفسي در اثرانتشار ريزگردهاي نمکي در استان هاي اذربايجان غربي و شرقي اين احتمال را قوت مي بخشيد. حالا پس از گذشت 5 سال در حالي که مسئولان ستاد احياي درياچه اروميه دور خود مي چرخند و بهانه هاي متعددي را براي ندانم کاري هايشان مي تراشند ساکنان روستاهاي اذربايجان غربي و برخي شهرهاي استان که کشاورزي شان را از دست داده اند و ازاب شرب سالم هم محروم مانده اند، چاره اي جز ترک خانه و ديارشان پيش پاي خود نمي بينند ! هشدار دو سه سال پيش در خصوص بروز سونامي نمکي و انتشار ريزگردهاي نمکي و در پي ان از بين رفتن دشت هاي حاصلخيز حالا به واقعيت تبديل شده است. ريزگردهايي که بنابه گفته کارشناسان قطعا تا اينده اي نزديک پس از گذر از استانهاي ، اردبیل، زنجان و قزوین به پايتخت خواهد رسيد و با تحميل هزينه هاي بسيار به دولت، ميهمان ناخوانده مرکزنشينان خواهد شد .

فاتحه کشاورزي آذربايجان خوانده شد!

شوري آب به عنوان مشکل اصلي و مهم منطقه آذربايجان علاوه بر اينکه اهالي را در تامين آب شرب مورد نيازشان با مشکلات جدي روبرو کرده ، زمين هاي کشاورزي و دشت هاي حاصلخيز اين منطقه را هم به ناباروري کشانده است. موضوع مهمي که از چشم اعضاي ستاد احيا دور مانده و جايش را به راه هاي پرکردن درياچه داده است! از دو سال پيش سوختن برگ درختان در حاشیه دریاچه و شور شدن زمین‌های اطراف، کشاورزان را مجبور کرد تا کشت را به زمین‌های بالادست ببرند و به کشت و کار در زمین‌هایی دورتر از دریاچه بپردازند. به اين اميد که مسئولان بلافاصه چاره اي مي انديشند و کشاورزان مهاجر دوباره به محل کشت پيشين خود بازمي گردند اما حالا شوري و خشکي به زمين هاي بالا دست هم رسيده و ان ها باير کرده است. با اين تفاسير جز مهاجرت راه ديگري پيش پاي اهالي نيست! اين در شرايطي است که خود مسئولان از جمله رييس ستاد احياي درياچه اروميه بارها اعلام کرده اند مهاجرت اهالي اذرباجيان غربي هزينه سرسام اوري به دولت تحميل مي کند! سال گذشته عيسي کلانتري رييس ستاد احياي درياچه اروميه اعلام کرده بود: در زمان هشت‌سال دفاع مقدس مهاجرت یک‌میلیون و ١٠٠‌هزار نفری مردم از مرزهای جنوب و غرب کشور مشکلات زیادی را برای دولت ایجاد کرده بود، حال آن‌که با خشک شدن دریاچه ارومیه افزون بر شش میلیون نفر از جمعیت ساکن در اطراف این دریاچه و در استان‌های شمال غرب کشور مجبور به مهاجرت اجباری می‌شوند! اما انگار کلانتري هم اين مهم را فراموش کرد و در ميان اقدامات قابل انجام براي احياي درياچه اروميه جايي براي حفظ وضعيت معيشتي مردم نگذاشته است!

ستاد احيا به کجا رسيد؟

در حالي که تابستان سال گذشته به عنوان اخرين مهلت زمان احياي درياچه اروميه عنوان شده بود اما شواهد موجود نشان مي دهد اعضاي اين ستاد همچنان در حال بررسي هستند و از انجام اقدام اجرايي خبري نيست.

چندي پيش عیسی کلانتری دبیر کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه در جلسه اي اعلام کرد: وضعیت دریاچه ارومیه در سال 1395 بر همه اثبات کرد که با انتخاب یک مسیر فنی و علمی صحیح می توان حیات را منطقه شمالغرب کشور حفظ کرد.

وي با بيان اینکه احیای دریاچه ارومیه حداقل به نصف زمانی که به این وضعیت دچار شده است، زمان نیاز خواهد داشت، گفت: یک روز وقفه در عملیات اجرایی طرح نجات دریاچه ارومیه در اکثر پروژه‌ها به معنای بازگشت مجدد به نقطه شروع است.

وي با انتقاد از سازمان برنامه و بودجه به عنوان یکی از دستگاه‌های موظف در کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه، گفت: بي توجهي اين سازمان به وضعيت استراتژيک احياي اين درياچه را عامل تاخير در عملايت احيا دانست.

کلانتري افزود: برخی از اعضای هیئت دولت برخلاف دیدگاه شخص رییس جمهور به موضوع نجات دریاچه ارومیه ، همانند یک پروژه راهسازی نگاه می کنند، از دید این گروه اگر یک سال کشور مشکل بودجه ای دارد می توان کار را تعطیل و سال بعد به دنبال بهبود وضعیت بودجه ای از همان نقطه اجرایی آن را پیش برد.

ناگفته نماند تاکنون ميلياردها تومان از محل بودجه دولتي صرف احياي اين درياچه شده اما ظاهرا اين رقم هنوز براي سروسامان دادن به اين اکوسيستم نجات زندگي مردم اذرباجان کافي نيست!