
*صنعت دغدغه لرستاني ها
طی سالهای گذشته مشکلات متعدد از تحریم ها و نوسان نرخ ارز گرفته تا تورم و سودهای بالای بانکی در کنار اجرای ناقص هدفمندی یارانه ها بخش صنعت و تولید کشور را با مشکلات زیادی مواجه کرد، مشکلاتی که منجر به از دست رفتن بخشی از اشتغال و تولید در بخش هاي مهم اقتصادی شد و عوارض آن را مي توان در شهرك هاي صنعتي و توليدي ها به عينه ديد.
با اينكه يكي از شعارهاي دولت در زمان تبليغات انتخاباتي حمايت از صنايع كوچك و بزرگ بود و بسياري از دولتمردان در دو سال اول شروع به كار دولت يازدهم دست روي دست گذاشته بودند تا با اجرايي شدن برجام تحولي عظيم در تمام عرصه ها و بخصوص اقتصاد به وجود آورند، اما با بد عهدي هاي طرف هاي غربي در اين معاهده معلوم شد نه تنها خارجي ها قابل اعتماد نبودند بلكه دولت هم هيچ برنامه اي براي رونق بخشي به وضعيت بازار و صنعت كشور نداشته است.
گزارش ها نشان مي دهند ۵۰ درصد از واحدهای صنعتی بروجرد هماکنون به دلیل بهره بانکی بالا برای تسهیلات دریافتی، نبود نقدینگی، نبودن حملونقل ریلی و بهروز نشدن ماشینآلات تعطیل و نیمه تعطیل شده اند. موضوعي كه آمار بيكاري را به شدت بالا برده و آب پاكي را بر روي دست جويندگان كار ريخته و همين كه شاغلان به جرگه آنان نپيوندند بايد خدا را شكر كرد.
هم اكنون بروجرد با داشتن دهها کارخانه و کارگاه صنعتی و تولیدی، حدود 55 درصد صنایع استان لرستان را به خود اختصاص داده است. این در حالی است که صنعت لرستان طی دهه ها و سالهای گذشته با واگذاری های اشتباه به برخی افراد دچار مشکلاتی جدی شد و صدها کارگر بیکار را در دامن این استان به حال خود وا نهاد.
مدتهاست كه صنایع راکد و نیمه تعطیل لرستان به عنوان یکی از دغدغه های مهم در نزد دولتمردان و سایر مسئولان محسوب می شود به طوریکه اعتراض های مکرر و تجمع هاي پی درپی کارگران این صنایع در مکان های مختلف به چالشی جدی براي لرستان تبديل شده است.
در همين راستا دغدغه ها و مطالبات مردم در طول سفر های هیئت دولت به این استان و تصویب مصوباتی در زمینه تعیین تکلیف صنایع بحران دار خود نشان از عمق نگرانی مردم لرستان از وضعیت حاکم بر صنعت استان دارد، مصوباتی که بسیاری از آنها تنها منجر به سنگین شدن بار بدهی برخی از این واحدها شد.
· امر و نهي هاي مسئولانه!
وقتي به سراغ مسئولان و نمايندگان مردم در مجلس شوراي اسلامي مي رويم هميشه با جملات امري و كلي مواجه مي شويم. حرفهايي كه معلوم نيست طرف حسابشان چه كسي است و كدام سازمان و نهاد بايد پاسخگوي چنين شرايطي باشد.
"اولویت کاری همه مسئولان باید مقوله اشتغال و رفع مشکلات اقتصادی باشد."
اين هم بخشي از حرف هاي علاءالدین بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی است.
وی كه معتقد است دولت به تنهایی توانایی رفع مشکلات اقتصادی را ندارد و بخش خصوصی باید به این عرصه ورود پیدا کند، به اجرای اقتصاد مقاومتی اشاره كرده و ادامه مي دهد: "همه باید در جنگ اقتصادی لباس رزم بپوشیم و برای رفع مشکلات اقتصادی کشور تلاش کنیم."
نماینده مردم بروجرد در مجلس با اشاره به عدم وجود امنیت شغلی کارگران بروجرد، مي گويد: "عدم وجود امنیت شغلی برای کارگران یک معضل نگرانکننده است. مشکلات شهرداری بروجرد و برخی از واحدهای صنعتی این شهرستان از جمله سامان کاشی، نساجی و کاشی جم موجب شده تا امنیت شغلی دغدغه اصلی مردم این شهرستان شود."
البته عباس گودرزی دیگر نماینده مردم بروجرد در مجلس هم در این باره به ايسنا گفته: "باید با عزمی مضاعف در راستای حل مشکلات واحدهای صنعتی گام برداشت. باید سعی کرد تا مشکلات واحدهای صنعتی بروجرد با همکاری وزارتخانههای مرتبط برطرف شده و مشکل اشتغال کارجویان و افراد مشغول به کار در این واحدها رفع شود."
البته هنوز كسي متوجه نشده طرف حساب اين بايدها كيست و چه كساني بايد در جنگ اقتصادي لباس رزم بپوشند. كارگراني كه به خاطر تعطيلي صنايع، همان لباس كارگري را هم از تن درآورده اند؟ يا مسئولاني كه بيرون گود نشسته اند و فرياد "لنگش كن، لنگش كن" سر داده اند؟