فقط 24 ساعت پس از سخنان حسن روحاني در مدح آزادي مطبوعات، معاون حقوقي رئيسجمهور در نمايشگاه مطبوعات، از شكايت دولت از رسانهها خبر داد تا آفتابي دليل آفتاب شود. گفته بوديم كه اين گفتنها از آزادي مطبوعات، اين اعتراضهاي ظاهري به شكستن قلم مطبوعات، فقط در مورد رسانههاي حامي دولت صادق است و به رسانههاي منتقد كه ميرسد، هم قلمها را شكسته ميخواهد و هم رسانهها را بسته، اما اينكه ما بگوييم كجا و اينكه معاون حقوقي رئيسجمهور رسماً شكايت حقوقي از رسانهها را علني كند، كجا!
روحاني ميگويد رسانهها نبايد هتاكي كنند، اما علاوه بر اينكه خود بارها با توهين رسانهها را نواخته است، فرداي همين سخنرانياش، مجيد انصاري، معاون حقوقي رئيسجمهور برخي رسانهها را به رسانههاي منافقين در سالهاي آغازين انقلاب تشبيه ميكند! توهيني كه هيچ جنجال مدعي ادبي را برنميانگيزد، انگار كه جامعه به اين مدل ادبيات تدبير و اميديها عادت كرده باشد.
در ادامه، انصاري از شكايت دولت از رسانهها ميگويد؛ از حق مشروعي كه دولت دارد و نميخواهد از آن صرف نظر كند: «هر کجا آزادي هست در کنارش حقي هم تعريف شده است. اگر از مجراي رسانه تجاوز به آزادي و حقوق و منافع ملي شود، برخورد با متجاوز يک تکليف قانوني است. اگر در اين راستا اقدام نکنيم به متخلفان کمک کردهايم.» او با بيان اينکه برخي نشريات ما با رسانههاي منافقين در اوايل انقلاب تفاوتي ندارند، ابراز داشت: «مدام بذر نااميدي ميپاشند و از مجاري رسانه سم پمپاژ ميکنند و فضاي فکري جامعه را مسموم ميکنند لذا ما در مواردي که برخي رسانهها تخلفاتي داشتند، اقدام حقوقي کرديم و قوه قضائيه دنبال خواهد کرد.» در ادامه اين سخنان درمييابيم دولت به رسانهها بسنده نكرده و از نمايندگان مجلس هم به دستگاه قضايي شكايت كرده است. نمايندگاني در مجلس قبلي كه عليه دولت يا عليه وزراي پيشنهادي براي وزارتخانههاي مختلف نطق كردهاند.
اين يعني آزادي بيان اعتدالي! يعني اگر ما شاكي بوديم، قوه قضائيه برخورد كند و اگر ما شاكي نبوديم، چرا بايد قوه قضائيه برخورد كند؟ و روز گذشته برگي ديگر ورق خورد و رئيس دستگاه قضا در واكنش به سخنان رئيسجمهور كه خواستار عدم برخورد با رسانهها شده بود، از درخواستهاي متعدد كتبي و شفاهي روحاني براي برخورد با رسانهها گفت: «برادر بزرگوار! شما خودتان شفاهاً يا کتباً با واسطه يا بيواسطه بارها گفتهايد که چرا با فلان روزنامه يا فلان سايت برخورد نميکنيد يا نزد مقام معظم رهبري گلايه ميکنيد که چرا دستگاه قضايي با فلان روزنامه برخورد نکرده است، اما وقتي در بين اهالي مطبوعات و رسانه حضور مييابيد نداي آزادي مطبوعات سر ميدهيد و اينکه قلمها را نشکنيد و دهانها را نبنديد!» اداي آزادي با اعتقاد به آزادي متفاوت است، ژست و اداها خيلي زود بر باد ميرود و نقابها بر ميافتد...
