ضعف قوانين يا اجرايي نشدن قوانين مرتبط با حقوق مؤلف و صاحبان اثر باعث شده كه نه تنها محتواي توليدي در شبكههاي صداوسيما بلكه بسياري از فيلمهاي سينمايي، مستند و كوتاهايراني در شبكههاي اشتراك ويدئو منتشر و در سطح وسيعي ديده شوند، اما هيچ سود مالي و معنوي از اين جريان متوجه صاحبان اصلي آثار و محتواها نشود. شكايت صداوسيما از يك سايت اشتراك ويدئو اولين گام براي احقاق حقوق معنوي توليدكنندگان ايراني محتوا است. با اين قيد كه تيغ صداوسيما فعلاً براي داخليها تيز شده نه سايتهاي خارجي كه پركار هم هستند.
مديران صداوسيما توضيحي درباره جزئيات شكايتشان از «آپارات» بيان نكردهاند، اما سايتهاي خبري اين شكايت را مربوط به انتشار محتواي صوت و تصوير توليد شده در شبكههاي متعلق به صداوسيما در فضاي مجازي از طريق سايتهاي واسطهاي مانند «آپارات» میدانند. اين اقدام واكنشهاي منفي را به همراه داشته است. «عصر ايران» با انتقاد از اقدام صداوسيما در شكايت از «آپارات» نوشته است: فرض كنيم صدا و سيما با اين تصور كه انحصار صوت و تصوير را در اختيار دارد، آپارات را كه يوتيوب ايران است، از فعاليت بازدارد. آيا در چنين حالي، مردم به شبكههاي صدا و سيما به عنوان گزينه جايگزين مراجعه ميكنند، يا شبكههاي خارجي و كانالهاي بيهويت و بينام و نشاني كه معلوم نيست چه كساني ادارهشان ميكنند، برنده اين دعوا خواهند شد؟
صداوسيما چقدر به كپي رايت وفادار است؟! اگر تصور ميكنيد كه صداوسيما براي تك تك فيلمها، مستندها، انيميشنها و حتي ويدئوهايي كه از شبكههاي مختلف اين سازمان پخش ميشود حق رايت پرداخت ميكند، بايد بدانيد شما يك خيالپرداز آرمانگرا هستيد. حجم بالايي از محتواي تأميني شبكههاي تلويزيوني با دانلود از اينترنت يا ضبط از شبكههاي تلويزيوني خارجي تهيه ميشود. كافي است به برنامههاي علمي يا كليپهاي كوتاه خندهدار (كميك) كه در مناسبتها از تلويزيون پخش ميشود، دقت كنيد تا محل محو شده لوگوي شبكه اصلي كه برنامه از آن ضبط شده يا آدرس سايتي را كه از آن دانلود انجام شده است، ببينيد. همين چند روز پيش بود كه فرشته طائرپور در اعتراض به پخش غيرقانوني فيلم «وقتي همه خواب بودند» نامهاي سرگشادهاي با عنوان «تسويه حساب ما با صداوسيما، بماند براي آن دنيا» و از اينكه صداوسيما بياعتنا به حقوق مالكان اثر، فيلمها را بدون داشتن قرارداد معتبر بارها از شبكههاي مختلف پخش ميكند، انتقاد كرد و اين كار را رفتاري غيرعادلانه و غيرشرعي ناميد. اما در عوض صداوسيما ميخواهد كساني را كه محتواي برنامههايش را در اينترنت منتشر كردهاند، پيش از ديدار در قيامت به دادگاه بكشاند.
در عوض اينترنت و شبكههاي اجتماعي و اپليكيشنهاي موبايلي با فراگيري و جامعه مخاطب بالا توانستهاند محيط جذابي را براي انتقال دادهها و اطلاعات از جمله دادههاي صوتي و تصويري ايجاد كنند. در اين شرايط ديده شدن ويدئوهاي برنامههاي صداوسيما در كنار ويدئوهاي خارجي يا توليدشده توسط كاربران ايراني باعث خواهد شد صداوسيما حداقل سهمي نيز در فضاي مجازي داشته باشد، صداوسيما نخواسته است تاكنون وارد فضاي اشتراك ويدئو در سايتهاي داخلي شود و قهر صداوسيما با سايتهاي اشتراك ويدئوي داخلي در حالي صورت ميگيرد كه شبكههاي بينالمللي صداوسيما صفحات رسمي در سايتهاي خارجي دارند و ويدئوهايشان را در آن شبكهها به اشتراك ميگذارند. به نظر ميرسد صداوسيما در كنار ورود به حيطههايي چون ايجاد خبرگزاري، راهاندازي مؤسسه انتشاراتي، انتشار روزنامه و مجلات و حتي سرمايهگذاري و توليد شبكه اجتماعي داخلي ميتواند براي حضور در فضاي اشتراك ويدئو نيز برنامهريزي كند؛ همان كاري كه سايتهاي طرف شكايت صداوسيما انجام داده و اتفاقاً موفق هم بودهاند.
