مترجم: بهنام صدقي
پس از آغاز فصل پاييز و بازگشايي مدارس، از جمله مواردي كه پدران و مادران را هنگام بردن كودكانشان به مدارس به دردسر مياندازد و به معضلي بزرگ براي آنان مبدل ميشود، بحث مدرسههراسي فرزندان (ترس كودكان از رفتن به مدرسه) است. به طوري كه بر اساس آمار و تحقيقات انجام شده حدود 2 تا 5 درصد از كودكان مدرسه هراس (ترسو از رفتن به مدرسه) با همين فوبيا و ترسشان شناخته شده هستند. فوبيا، هراس يا ترس شديد نيز پديدهاي است كه به صورت آگاهانه يا ناخودآگاهانه زندگي بسياري از انسانهاي جهان را مختل ميكند. اين پديده بيشتر ناشي از ترس از قرار گرفتن در موقعيتي خطرناك است و معمولاً كنترل آن براي فرد مبتلا سخت و گاهي غيرممكن است.
اين در حالي است كه (Didaskaleinophobia) يا همان ترس از رفتن به مدرسه (مدرسه هراسي) معضلي اساسي در دل خانوادهها بوده و امروزه برخي از دانشآموزان مقاطع ابتدايي و راهنمايي (كودكان 13 تا 15 ساله) از اين مشكل و فوبيا رنج ميبرند.
نتايج تحقيقات و مطالعات محققان و صاحبنظران اين حوزه نشان ميدهد كه اين اضطراب، استرس و ترس علل و ريشههاي متفاوتي دارد اما تا حدي نيز طبيعي بوده و بايد به كودكان هم حق داد، چراكه كودك مبتلا به اين معضل با بازگشايي مدارس و شروع فصل تحصيل اكنون در حال جدا شدن از خانه است و ما به عنوان پدر و مادر كودك نيز بايد اين را بپذيريم كه تا چند روز يا شايد بيشتر اوضاع به همين منوال خواهد بود. اما قبل از هر چيز بايد ديد در مقابل اين مشكل چه بايد كرد؟ و والدين چه نقشي در رفع هراس كودكان از مدرسه دارند؟
تنها راهكار اصلي و راه برون رفت از اين وضعيت اين است كه اين ذهنيت در وجود فرزند توسط خانوادهها به خصوص والدين ايجاد و نهادينه شود كه مدرسه خانه دوم كودك بوده و مأمني امن براي او است. بايد اين مانيفست و چارچوب ذهني را در كودكانمان ايجاد كرده و پرورش دهيم كه بعد از ما، اين معلمها هستند كه پدر و مادر فرزند به حساب ميآيند و او بهتر است هر طور شده خود را با آنها وفق داده و به آنها به عنوان حامي تكيه كند. بنابراين كلاس اوليها تنها با رفتار مهربانانه پدر و مادرهايشان است كه به راحتي به اين مسئله پي ميبرند كه هراس، رعب و وحشت داشتن از مدرسه بيجهت و بيمعني بوده و بهتر است از اين پس معلم را تكيهگاه خود بدانند و البته معلمان و مسئولان مدرسه هم بايد در اين زمينه همراه باشند.
منبع:
Fear- of- school- phobia
