از كار افتادگي كلي

طبق قانون تأمين اجتماعي، بيمه‌شدگاني كه طبق نظر پزشك، غيرقابل علاج تشخيص داده مي‌شوند، اگر طبق نظر كميسيون‌‌هاي  پزشكي، توانايي خود را كلاً يا بعضاً از دست داده باشند، به ترتيب زير با آنها رفتار مي‌شود: الف)  اگر درجه كاهش قدرت كار بيمه شده 66 درصد و بيشتر باشد، از كار افتادگي كلي شناخته مي‌شود. ب) اگر درجه كاهش قدرت كار بيمه شده بين 33 تا 66 درصد بوده و به علت حادثه ناشي از كار باشد، از كارافتادگي جزئي شناخته مي‌شود. ج) اگر درجه كاهش قدرت كار بيمه شده بين 10 تا 33 درصد‌ بوده و به علت حادثه ناشي از كار باشد،‌استحقاق دريافت غرامت نقص مقطوع را دارد. فرد بيمه شده‌اي كه به علت حادثه ناشي از كار يا بيماري، از كار افتاده كلي شناخته شود، بدون در نظر گرفتن مدت پرداخت حق بيمه، استحقاق دريافت مستمري از كار افتادگي كلي ناشي از كار را خواهد داشت. همچنين به فرد بيمه شده‌اي كه به علت حادثه ناشي از كار بين 33 تا 66 درصد توانايي كار خود را از دست داده باشد، مستمري از كارافتادگي جزئي ناشي از كار پرداخت مي‌شود و فرد بيمه شده‌اي كه به علت حادثه ناشي از كار بين 10 تا 33 درصد توانايي كار خود را از دست داده باشد، استحقاق دريافت غرامت نقص عضو را خواهد داشت.