«باركدِ» بي‌اخلاقي بر فيلمي كه مي‌خواهد به هر قيمتي بخنداند!

باركد داستان كميك دو دوست به نام‌هاي حامد (با بازي بهرام رادان) و ميلاد (با بازي محسن كيايي) است كه در سوداي رسيدن به پول دست به هر كاري مي‌زنند. «باركد» مي‌خواهد به هر قيمتي بيننده خود را بخنداند. اين فيلم نمونه‌‌اي آشكار در ترويج بي‌بند و باري است كه حيا در آن هيچ جايگاهي ندارد زيرا كارگردان سعي كرده براي ايجاد خنده و جذب مخاطب به سراغ هر امر سخيفی برود. باركد چنان بر پايه بي‌‌‌اخلاقي سوار شده كه نمي‌توان حتي با قيچي كردن بخشي از فيلم به مابقي آن دل‌خوش كرد، چراكه بخش اعظمي از آن شامل ديالوگ‌‌هاي جنسي و روابطي شرم‌آور و موقعيت‌هايي غيراخلاقي است كه به شكل امري عادي نمايش داده مي‌شود، از اين رو تماشاي اين فيلم به هيچ عنوان به همراه خانواده و كودك توصيه نمي‌شود.
    شوخي‌‌هاي ركيك
فيلم پر از كلمات و شوخي‌‌هاي ركيك و مبتذل جنسي است كه گاهي بدون ايهام و با صراحت كامل بيان مي‌‌‌شوند. اين جملات چاشني صحنه‌هاي مختلف باركد است و آنقدر در فيلم تكرار مي‌‌‌شوند كه اگر حذف شوند، مدت زمان قابل توجهي از صحنه‌‌‌هاي خنده‌‌‌دار «باركد» حذف خواهد شد. براي نمونه تكيه كلام ميلاد در اين فيلم «دهنشو صاف مي‌‌كنم» است كه مدام افراد مختلف را با آن خطاب مي‌كند و دوستش حامد نيز هر بار تكرار مي‌‌‌كند كه«اين كلمه را من يادت دادم، قبلاً مي‌‌گفتي دهنشو...» خيلي جالب است كه بر همين اساس نام قبلي اين فيلم هم «صاف‌كننده» بوده است.
    روابط شرم‌آور و همخانه شدن
دختر و پسر
روند هرزگي و بي‌اخلاقي در فيلم تا آنجا پيش مي‌رود كه در صحنه‌‌‌اي از فيلم ميلاد به حامد و نامزدش كه شب جايي نداشتند و به خانه مجردي او آمده‌‌‌اند، چنين مي‌گويد:«عجب كثافتن، واقعاً دنبال جا بوديد!» در بخش ديگري از فيلم شاهديم كه حامد، نامزدش (نازي) را به خانه پسري پولدار مي‌فرستد تا از طريق ارتباط با او (پيشنهاد بي‌‌شرمانه) به پولي دست يابد! در نهايت امر نازي ماشين ۲۰۶ را كه از پسر پولدار كادو گرفته به حامد مي‌‌‌دهد يا در قسمتي ديگري از فيلم هم شاهد عكاسي ميلاد از دختران فشن در آتليه و طراحي نقشه‌‌‌اي براي ورود به خانه آنها هستيم! كه در اين نقشه موفق شده و حامد و ميلاد به خانه مجردي چند دختر مي‌‌‌روند كه ناگهان آنها سر مي‌رسند و...
در صحنه‌‌اي ديگر از فيلم، ميلاد (محسن كيايي) در پارك به دختري معتاد برمي‌‌‌خورد. ميلاد به‌خاطر شباهت اين دختر معتاد به جنيفر لوپز به شدت به او علاقه‌مند مي‌شود. او ساقي دختر شده و سپس او را با خود به خانه مجردي مي‌‌‌برد! و به دوستش حامد (بهرام رادان) مي‌گويد: «آوردم تركش بدم، ميخوام برش دارم براي خودم!»
    ترغيب مخاطبان جوان به دوستي‌‌هاي فيس‌بوكي و كلاهبرداري
در اين فيلم ميلاد بسياري از دوستان و موقعيت‌هاي خود را از طريق فيس‌بوك كسب مي‌كند. به طور مثال خودش را جاي نامزد حامد در فيس بوك جا زده و يك بچه پولدار را به تور انداخته يا از طريق فيس بوك متوجه خالي بودن خانه‌اي در بالا شهر و در آنجا ساكن شده است. حتي در فيس‌بوك متوجه شده كه نماينده حج دانشگاه مادرش فوت شده و يك هفته‌‌‌اي به دانشگاه نمي‌آيد، لذا فرصت را براي جا زدن خودش به عنوان روحاني دانشگاه و خالي كردن جيب دانشجويان مغتنم شمرده است. محور بخش عمده‌‌اي از اتفاقات فيلم به فيس‌‌بوك برمي‌گردد و اين اتفاقات گاه خنده‌دار نيز هستند و توانسته بيننده را براي كار خلاف يا اذيت و آزار ديگران در فيس بوك ترغيب كند.
از سوي ديگر گويي سخن اصلي اين فيلم آن است كه افرادي در جامعه فوق قانون قرار دارند. ثروتمنداني كه قانون در كنترل آنهاست و در مقابل اين ضُعفا هستند كه در برابر قانون بايد مجازات شوند. كارگردان اين مطلب را با استفاده از شخصيتي شارلاتان بيان مي‌كندكه در تمام مراكز اقتصادي و اداري كشور نفوذ بالايي دارد و مي‌تواند با يك تلفن بازار را به هم بزند. او اختلاس كرده ولي پدر حامد كه هيچ نقشي در دزدي‌‌ها ندارد در زندان است. در اين فيلم هيچ ردّي از اختلاس‌كننده اصلي وجود ندارد و كسي قادر به دستگيري او نيست و لذا همواره دست به هر خلافي مي‌زند. نتيجه آنكه با وجود اين اشكالات اساسي در محتواي «باركد»، هر بيننده منصفي حيران مي‌ماند كه چگونه وزارت فخيمه ارشاد اولاً به آن اجازه ساخت داده و پس از ساخت چگونه اجازه اكران گرفته است. اين خود گوشه‌‌‌اي از ولنگاري در عرصه مديريت فرهنگي است.