گويي حالا ديگر كمكم مسئولان هم پذيرفتهاند كه اعتياد تا درون مدارس نفوذ كرده و دامان دانشآموزان را چسبيده است. با اينكه تا همين چند وقت پيش آموزش و پرورشيها وجود حتي يك دانشآموز معتاد را هم انكار ميكردند، روز گذشته دبير شوراي هماهنگي مبارزه با مواد مخدر استان تهران با اشاره به اينكه در حال شناسايي و درمان دانشآموزان مصرفكننده مواد مخدر هستيم، از بيمارستان مخصوصي صحبت كرد كه براي درمان دانشآموزان معتاد در نظر گرفته شده تا درمان آنها را به صورت متمركز انجام دهد.
هرچند آمار دقيقي از دانشآموزان معتاد وجود ندارد اما بر اساس آخرين آمارهاي رسمي بيش از 130 هزار دانشآموز درگير با مواد مخدر، پشت نيمكتهاي مدارس حضور دارند.
در كنار اين اعداد و ارقام وقتي نگرانيها دوچندان ميشود كه بدانيم سن اعتياد به ۱۳ سالگي كاهش پيدا كرده است و ۱۳ سالگي يعني نوجواني كه در ابتداي دوران تحصيلي دوره دوم خود يعني در كلاس هفتم يا همان دوم راهنمايي سابق است.
با اين حال و بر اساس گزارش شوراي هماهنگي مبارزه با مواد مخدر استان تهران، نرخ شيوع اعتياد در مدارس كشور 1/2 درصد است.
البته دبير اين شورا اعلام كرده كه در حال شناسايي دانشآموزاني هستيم كه درگير مصرف مواد مخدر هستند و سعي كرديم مخفيكاري و پنهانكاري در اين قشر را كنار بگذاريم.
محمدرضا آذرنيا از تشكيل كميتهاي با حضور نماينده بهزيستي، آموزش و پرورش و دانشگاههاي علوم پزشكي خبر داده و گفته كه در حال كار روي اين دانشآموزان هستيم و مشغول جداسازي آنها هستيم تا آنها را تحت درمان قرار بدهيم، البته اين اقدامات به گونهاي انجام ميشود كه به درس آنها لطمه نخورد. بيمارستان خاصي هم براي درمان دانشآموزان مصرفكننده مواد مخدر در نظر گرفته شده است كه اينها پراكنده نباشند و بتوانيم به صورت متمركز براي درمانشان اقدام كنيم.
درمان اعتياد دانشآموزان در شرايطي آغاز ميشود كه با كمال تأسف بايد گفت بر اساس آمارها بيش از 60 درصد از افرادي كه مواد مخدر مصرف ميكنند، شروع مصرف آنها از دوره دانشآموزي است و همچنين ضعف آگاهيدهي به جوانان و نبود امكانات و تفريحات كافي از علل اصلي گرايش قشر نوجوان و جوان جامعه به استعمال مواد مخدر است.
به گواه طرح شيوعشناسي مصرف مواد مخدر كه در سال 1390 انجام شد، ميزان مصرف مواد در گروه سني 15 تا 19 سال معادل 13/56 درصد، گروه سني 20 تا 24 سال معادل16/83 درصد، 25 تا 29 سال معادل 14/32 درصد است و باقيمانده اين رقم به گروههاي سني 30 تا 64 سال اختصاص دارد. طبيعي است كه گروه سني 15 تا 19 سالههايي كه در اين آمار به آنها اشاره شده است در سن تحصيل هستند كه ممكن است در مدارس كشور مشغول به تحصيل باشند يا نباشند.
مهم نيست آمار چقدر جدي باشد، مهم نيست كه شمار زيادي از كارشناسان هر چند سال يكبار با صرف هزينههاي كلان تعداد نوجوانهاي معتاد را تخمين ميزنند چون اعداد براي خيلي از مسئولان آموزش و پرورش بيمعناست؛ آنها اعتقادي به وجود دانشآموزان معتاد ندارند و هر بار كه مسئول يا سازمان مردمنهادي در اين باره هشدار ميدهد صورت مسئله را پاك ميكنند و به طور كلي منكر وجود دانشآموزان معتاد در مدارس كشور ميشوند.
حالا دبير شوراي هماهنگي مبارزه با مواد مخدر استان تهران ميگويد: «سعي كرديم مخفيكاري و پنهانكاري در اين قشر را كنار بگذاريم.» شايد اين بار كاري صورت بگيرد.
