متأسفانه پاياننامههاي دانشجويان پزشكي كاربردي نيست و در سالهاي اخير تعداد دانشجويان افزايش پيدا كرده و نظارت بر كيفيت و كميت پاياننامه كاهش يافته است. همين امر باعث شده است بيشتر پاياننامهها مقطعي بوده و آيندهنگر نباشند.
گنجاندن واحد درسي پاياننامه بايد در دانشگاهها جديتر گرفته شود. جايگاه پاياننامه رفع مشكلات پژوهشي است، با چنين نگرشي به پايان نامه تحصيلي، لازم است ارزشيابي دقيقي از اهداف، مراحل اجرايي، روند و بازده اين واحد درسي صورت گيرد تا امكان اصلاح و بازنگري براي ارتقاي كيفيت آن فراهم شود.
يكي از مهمترين كاركردهاي دورههاي آموزش عالي و دانشگاهها توليد علم است و دانشجو پس از پايان اين دوره تحصيلي موظف است دستاوردهاي علمي خود را در چارچوب يك طرح پژوهشي به نام پاياننامه ارائه كند، اما از آنجا كه پژوهش در رشته پزشكي به مطالعه، تحقيق و صرف زمان زيادي نياز دارد، بيشتر پاياننامهها به اين دليل كه در مدت محدود و كمي انجام ميشوند فاقد ارزش هستند. متأسفانه پاياننامهها به هيچ وجه به توليد فكر، خلاقيت و نوآوري منجر نشده و دانشجويان ما در كار علمي پرورده نميشوند. اتخاذ بودجه كافي براي پژوهش امري ضروري است به هر حال براي گرفتن نتيجه بايد هزينه كرد و حتي گاهي ممكن است اين هزينه كردن ما را به نتيجه نرساند ولي بايد براي اينكه پژوهش موفق داشته باشيم سرمايهگذاري كنيم ولي متأسفانه روي پاياننامهها به لحاظ مادي و معنوي به خوبي از سوي مسئولان سرمايهگذاري نميشود و در عين حال از دانشجو متوقع هستيم پاياننامه كاربردي ارائه دهد كه تقريباً در اكثر مواقع غير ممكن است.
استاد دانشگاه
علوم پزشكي تهران
