درگذشت حاج فرجالله سلحشور كه اين روزها سلحشور سينماي انقلاب و ايوب سينماي ديني لقب گرفت دلها را سوزاند. از مردم گرفته تا منتقدان، سينماگران، سينمادوستان، اهالي هنر، خبرنگاران، روزنامهنگاران و... . بيشك از اين پس در هر محفل و مجلس و مكاني اگر نام فرجالله سلحشور آيد، اذهان عموم به سوي آثار ديني و مذهبي حاج فرج رفته و ذكر نام او تداعيگر كارهاي ارزشي اين سينماگر همچون پرواز در شب خواهد بود؛ پرواز در شبي كه در سال 65 به كارگرداني زندهياد رسول ملاقليپور و با نقشآفريني زندهياد فرجالله سلحشور روي آنتن رسانه ملي رفت. سلحشور، در اين فيلم ارزشي با مضمون دفاع مقدس نقش فرماندهي گردان كميل را ايفا كرد؛ فرماندهاي كه با نقشآفريني خوب خود اشك را از چشمان مخاطب سرازير كرد، فرماندهي گردان كميلي كه تشنه آب، اميد و جان بود و نگاه نيروهاي زخمي آن تنها به دستان سلحشور بود، سلحشوري كه خود خسته، تشنه و ناتوان شده بود اما در برابر ديدگان زخميها و تشنهها به گونهاي ابراز ميكرد كه انگار هنوز تازهنفس است.
سلحشور سينماي انقلاب، اين فرمانده سرافراز گرداني كه براي تهيه آب آشاميدني سربازان زخمي جانفشاني كرد و محاصره دشمن را شكست و قمقمههاي آب را براي رزمندگان، پر كرد اما خود سيراب از شهادت شد. بينندگان آن فيلم، فريادهاي سلحشور بر سر دشمن را خوب به خاطر دارند: «من! فرمانده گردان كميل. گردان كميل هنوزم زنده است».
هنرنماييات در سريال «يوسف پيامبر (ع)» هنوز هم در خاطرهها، اذهان و افكار حك شده و مردم دنياي اسلام تو را چهرهاي شناختهشده و مطرح ميدانند. در عجبم چطور توانستي با وجود اينكه اين سريال تلويزيوني بارها از تلويزيون كشورهاي اسلامي پخش شد و بهرغم تكرارهاي پياپي آن را همواره به پرمخاطبترين آثار تلويزيوني بدل كني!
تو در آثار سينمايي و تلويزيونيات همچون دنياي وارونه، ايوب پيامبر، يوسف پيامبر، نخلستان تشنه، انسان و اسلحه، پرواز در شب، گوركن و توبه نصوح به من و امثال من خوب فهماندي كه وظيفه هنرمند اين است كه اولاً واقعيت جامعهاش را بشناسد و دوم در قالب اين زندگي واقعي الگوي مناسبي را بسازد و ذهن مخاطبش را درگير چالشهاي واقعي كند، نه اينكه برايش مدينه فاضلهاي بسازد، او را از واقعيت و آنچه هست دور كند و فقط سرش را براي لحظاتي گرم كند. مخاطب با حس و درك تو در قاب تلويزيون فهميد كه در اين بين هستند سينماگراني كه واقعيت جامعه را خوب ميشناسند و ميخواهند زندگي را با تمام زيباييها و زشتيهايش آن گونه كه واقعاً هست به رخ مخاطب بكشند.
شك ندارم كه ساخت سريال مردان آنجلس براي تبديل داستانهاي قرآني به سريالهاي تلويزيوني از بزرگترين دغدغههايت بود. اما اي بزرگمرد مردان آنجلس! ما فراموش نكردهايم و قرار هم نيست فراموش كنيم كه پس از پايان پخش سريال حضرت يوسف (ع)، حضرت آيتالله خامنهاي، رهبر عظيمالشأن انقلاب اسلامي با هنرمندان و عوامل توليد اين سريال ديدار و ضمن تشكر و قدرداني از اين كار هنري برجسته، تأكيد كردند: «اين سريال در واقع شروعي براي كارهاي هنري خلاقانه با پردازش داستاني قوي در مجموعه هنر انقلابي است كه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، صدا و سيما و همچنين هنرمندان بايد در اين زمينه بيش از پيش سرمايهگذاري كنند.»
در مراسم بزرگداشتي كه خبرگزاري فارس به پاس چهار دهه فعاليت متعهدانه و دلسوزانهات برگزار كرد، گفتي كه من خود را قابل نميدانم اما هر چه دارم از قرآن و اهل بيت دارم. سريال يوسف و ايوب پيامبر را ساختم كه همه ميگويند كار بزرگي كرد اما اينطور نيست، تار عنكبوت پيامبر اسلام(ص) را كه در غار پنهان شده بودند، نجات داد. حال يك سوال دارم آيا تار عنكبوت كار بزرگي كرده است؟ نه و من هم اگر كار مثبتي كردهام اندازه همان تار عنكبوت بوده است و اميدوارم بتوانيم سينماي اسلامي را بنيانگذاري كنيم. به عقيده من فيلمسازي موجود در كشور ما فيلمسازي جمهوري اسلامي نيست. فيلمسازياي است كه اگر دشمن ما تمام سنگرهاي اقتصادي، سياسي، بهداشتي و تجاري را به ما سپرده باشد سينما را به ما نسپرده است؛ هنوز سينماي ما را غرب و هاليوود رهبري ميكند. بزرگمرد مردان آنجلس! اهالي هنر كشور و سينماگران ايران راهت را رها نكرده و سينماي اسلامي را بنيانگذاري و احيا خواهند كرد. آسوده بمان! گردان كميل هنوز هم زنده است.
