با رویکردی علیه فیلم تخریبگر کلیسا و علیه سیاهان و همسو با همجنس‌بازها

اسکار سیاهپوست‌ها را حذف کرد به همجنس‌بازها جایزه داد

مراسم معرفي برترين‌هاي هشتاد و هشتمين جايزه آكادمي سينمايي اسكار روز گذشته با اجراي كريس راك برگزار شد و برترين‌هاي اسكار ۲۰۱۶ معرفي شدند؛ مراسمی که سیاهپوستان نسبت به رویکرد نژادپرستانه آن اعتراض داشتند. امسال هالیوود تصمیم گرفت با اهدای جایزه به فیلم همجنس‌بازان و ضدخانواده پرده دیگری از بی‌اعتنایی به ارزش‌های اخلاقی را به نمایش بگذارد. حذف سیاهپوستان از اسکار و تشویق به همجنس‌بازی اعتراض‌های زیادی را نسبت به هالیوود برانگیخته است. آکادمی  امسال جایزه خود را به فیلمی اختصاص داد که نگاه تخریبی نسبت به عملکرد کلیسا داشته و این نهاد را عامل آزار و اذیت جنسی کودکان معرفی کرده است.   امسال نيز همانند دوره و سال‌هاي گذشته دو نگاه در ميان رسانه‌ها وجود داشت. عده‌اي از رسانه‌ها با ارائه تحليل‌هاي متنوع نظرشان بر اين بود كه جوايز اسكار قابل پيش‌بيني است و در مقابل دسته‌ ديگري وجود داشتند كه جوايز اين دوره را شگفت انگيز و غيرقابل پيش‌بيني و باور قلمداد مي‌كردند، اما صرفنظر از اينكه كدام گروه درست مي‌گويد؛ واقعيت اين است كه جوايز آكادمي اسكار و فيلم‌ها و بازيگراني كه اين جوايز را دريافت مي‌كنند، طبق يك مهندسي و طراحي پيچيده و حساب شده‌اي كه از جانب صاحبان اصلي و دست‌هاي پشت پرده آن صورت گرفته، رقم مي‌خورد. جايزه اسكار در كنار سينماي هاليوود نقشي مكمل و همپوشاني را  در عرصه شطرنج طراحي‌هاي پيچيده صهيونيسم براي تهيه و تدارك خوراك فرهنگي هر بخشي از دنيا كه ميزبان و مخاطب توليدات سينمايي هاليوود هستند، ايفا مي‌كند. به كلام دقيق‌تر غالباً فيلم‌هايي كه در درون سيستم هاليوود تهيه و توليد مي‌شوند در كنار فيلم‌ها و بازيگراني كه در جشنواره‌هايي مانند اسكار جايزه دريافت مي‌كنند بر اساس تدابير و قواعدي تئوريزه شده است و به هر فيلم، بازيگر يا سينماگري كه در گستره ايدئولوژيكي حاكم بر «هاليووديسم» قرار مي‌گيرد، جايزه مي‌دهد و او را تقويت مي‌كند. تفكر صهيونيستي حاكم بر جريان‌هاي سينمايي حاضر در هاليوود با هزينه‌ها و ريخت و پاش‌هاي خيره كننده سعي دارند تا براي جهانيان الگو و سلبريتي‌هايي معرفي كنند تا از طريق آنها به صورت غيرمستقيم اقدام به آموزش و ترويج سبك زندگي، ايدئولوژي و هر آنچه را كه مورد پسند آنهاست به مخاطب القا كنند. در واقع تفكرات حاكم بر نحوه چيدمان و اهداي جوايز اسكار به آثار سينمايي مختلفي كه از كشورهاي دنيا گرد هم آمده‌اند، برنامه بلندمدت و چشم‌انداز مطلوب طبقه حاكم بر اين آكادمي را با تقويت رواني ذيل عنوان دهان پركن «جايزه اسكار» به سينماگران و فيلمسازان كشورهاي مختلف دنيا القا و مخابره مي‌كند.   اين مدعا در گزارشي كه روزنامه «اينديپندنت» از آمايش و پايشي كه توسط سايت «فيوژن» انجام شده، درباره نحوه تفكيك جنسيتي و پرسوناژي برندگان جايزه اسكار از ابتدا تا كنون انجام داده قابل تصديق و تأييد است. در اين پژوهش و تحقيق مشخص شده است كه از سال 1929 تا به حال، 88 جايزه به بهترين بازيگران زن و مرد اهدا شده اما نگاه كردن به شخصيت و پرسوناژهايي كه آنها نقش‌شان را ايفا و بازي كرده‌اند، نتايج جالب و شگفت‌انگيزي دارد. به عنوان مثال در طول اين 88 دوره تنها 3 درصد مرداني كه نقش يك همسر را بازي كرده‌اند برنده جايزه اسكار شده‌اند، اما در عين حال 13 درصد مرداني كه نقش جنايتكاران را بازي كرده‌اند، 11 درصد مرداني كه در كسوت يك نظامي ظاهر شده‌اند و در نهايت 10 درصد جوايز به كساني رسيده است كه نقش يك سرمايه‌گذار را در فيلم‌هاي مختلف ايفا كرده‌اند. با نگاهي به اين آمايش كه توسط يك سايت غربي انجام شده است به خوبي هدفمندي، طراحي و مهندسي تخصيص و اهداي جوايز اسكار مشخص و روشن مي‌شود. اتفاقي كه امسال هم در جريان برپايي هشتاد و هشتمين دوره مراسم اسكار هم در بخش بهترين فيلم و هم در بخش بهترين بازيگر نقش اول مرد شاهد آن بوديم. بهترين شاهد مثال در اين زمينه جايزه اسكار  لئوناردو دي كاپريو به عنوان نقش اول مرد در فيلم «از مرگ جسته» است كه اين بازيگر در اين فيلم نقش يك شخصيت فوق‌العاده خشن و جنايتكار را ايفا مي‌كند.  از طرفي امسال فيلم «اسپات لايت» كه اسمش با عنوان «كانون توجه» و «افشاگر» در ميان رسانه‌هاي كشورمان ترجمه شده در عين ناباوري و در حالي كه همگان منتظر بودند فيلم‌هاي ديگري از جمله «از مرگ جسته» يا «كمبود بزرگ» به عنوان فيلم برگزيده انتخاب شوند، جايزه اسكار بهترين فيلم بلند را از آن خود كرد. تمركز فيلم «اسپات‌لايت» روي پرونده‌ يكي از شرم‌آورترين افتضاحات كليساي كاتوليك در طول تاريخ است كه به موضوع سوءاستفاده و آزار جنسي شمار قابلِ توجهي از كودكان در شهر بوستون ايالت ماساچوست امريكا توسط برخي كشيشان كاتوليك مي‌پردازد. در اين فيلم «چهار روزنامه‌نگارِ با وجدانِ بوستوني»! كه متوجه آن فاجعه شده‌اند، آن را افشا مي‌كنند، اما چند نكته جالبي درباره اين فيلم وجود دارد؛اول اينكه مذهب و كليسا در اين فيلم به شدت سركوب مي‌شود تا جايي كه خانواده‌ها حاضر نيستند خودشان يا فرزندان‌شان به دليل احتمال حضور كاردينال‌ها و كشيشان هوس‌باز به كليسا بروند! نكته ديگر اينكه مدير اين روزنامه (بوستون گلوب) يك فرد يهودي است!