به گزارش خبرنگار ما، جلسه رسيدگي به پرونده در شعبه دهم دادگاه كيفري شماره يك استان تهران برگزار شد. نماينده دادستان تهران، بعد از رسميت پيدا كردن جلسه مقابل هيئت قضايي قرار گرفت و با معرفي كمال، متهم 25 ساله پرونده اعلام كرد كه او بعد از بازداشت به قتل همسر 23 سالهاش نگين اقرار كرده و براساس اوراق پرونده جرم او محرز است. وي در شرح ماجرا گفت: شامگاه 16 ارديبهشت ماه سال 92 بود كه كمال با مركز فوريتهاي پليسي 110 تماس گرفت و مدعي شد كه همسرش را به قتل رسانده است. لحظاتي بعد مأموران پليس در خانه كمال در خيابان دهم فروردين حاضر شدند و جسد نگين و پيكر نيمه جان كمال را كشف كردند. بررسيها نشان داد كه كمال بعد از قتل همسرش اقدام به خودكشي كرده، اما در اين كار ناكام مانده است.
بعد از حضور بازپرس در محل و انتقال جسد به پزشكي قانوني، كمال به بيمارستان منتقل شد و تحت درمان قرار گرفت. او بعد از بهبودي در شرح ماجرا گفت: مدتي بود كه به مصرف شيشه اعتياد پيدا كرده بودم. مصرف شيشه سبب بدبيني من به همسرم شده بود و به خاطر همين هميشه او را كنترل ميكردم. هر چند كودك خردسالي هم داشتيم و همسرم ميگفت كه به زندگيمان وفادار است، با اين حال نميخواستم بدون اجازه من خانه را ترك كند. وقتي سر اين موضوع اختلاف بين ما بيشتر شد، همسرم درخواست طلاق داد و گفت حاضر به ادامه زندگي نيست. چند ساعت قبل از حادثه در محل كارم بودم كه تماس گرفت و گفت همراه بچه به خانه مادرش رفته است. خواستم آنجا بماند تا خودم دنبالش بروم و او را به خانه ببرم، اما به حرفم گوش نداد.
وقتي از سر كار به خانه رفتم نگين به خانه آمده بود، اما بچه را در خانه مادرش گذاشته بود. گفت ميخواهد آخرين حرفهايش را براي خاتمه دادن به زندگي بزند. سر اين موضوع حرفمان شد و دعوا كرديم. من كنترل خودم را از دست دادم و خفهاش كردم. خيلي زود متوجه اشتباهم شدم و تصميم به خودكشي گرفتم. به خيابان ناصرخسرو رفتم و مقداري قرص خريدم و به خانه برگشتم. قرصها را پودر كردم و بعد از حل كردن در آب خوردم. حالم بد شد و قرصهايي را كه خورده بودم استفراغ كردم. بعد با پليس تماس گرفتم و ماجرا را شرح دادم.
نماينده دادستان ادامه داد: متهم در بازجوييهاي بيشتر هم ماجرا را شرح داده و صحنه جرم را هم بازسازي كرده است، بنابراين جرم او محرز است و برايش درخواست صدور مجازات قانوني دارم.
در ادامه اولياي دم در جايگاه قرار گرفتند و براي متهم درخواست قصاص كردند. سپس پدر كمال در جايگاه قرار گرفت و به عنوان ولي قهري نوهاش از متهم اعلام گذشت كرد. او گفت نوهام مادر خود را از دست داده و با قصاص كمال، او پدر خود را هم از دست خواهد داد. من از خانواده مقتول درخواست گذشت ميكنم.
سپس كمال به درخواست قاضي قربانزاده در جايگاه قرار گرفت و گفت هر چه را در جريان بازجوييها گفته است، قبول دارد. او مقابل پرسشهاي هيئت قضايي سكوت كرد.
در ادامه وكيل متهم در جايگاه قرار گرفت و گفت گزارش پزشكي قانوني بعد از معاينه متهم نشان ميدهد كه وي از بيماري اختلال رواني همراه با روان پريشي رنج ميبرد و هنگام ارتكاب جرم هم به اين بيماري مبتلا بوده است، اما اختلال در حدي نبوده كه قوه تشخيص را سلب كند. براساس اين گزارش بيماري وي خطرناك است و بايد تحت كنترل باشد. او از اولياي دم درخواست مهلت يك ماهه كرد تا در اين فرصت بتواند رضايت آنها را جلب كند، اما اولياي دم با درخواست او مخالفت كردند و گفتند كه حاضر به اعلام گذشت نيستند.
وكيل متهم در آخرين دفاع از هيئت قضايي درخواست كرد تا موكلش براي تعيين سلامت روانياش به پزشكي قانوني معرفي شود. قضات دادگاه بعد از شور با قبول درخواست او متهم را به كميسيون پنج نفره پزشكي قانوني معرفي كردند.
