اين روزها، روزهاي مهمي براي ايران است. انتخابات، همواره شور و هيجاني خاص را با خود به دنبال دارد و البته اميدواريهايي براي آينده؛ آيندهاي بهتر كه نويد آن در قالب شعارهاي زيبا و رنگارنگ داده ميشود. داستان انتخابات، يك بار ديگر مردم را به تكاپو انداخته است. اين بار بحث انتخاب نمايندههاي ملت براي نشستن روي صندليهاي ساختمان بهارستان است. خانه ملت ميتواند تصميم گيريهاي مهمي را تأييد يا رد كند و روزهاي بهتري را رقم زند. اما به شرط آنكه نمايندههايي كه به واسطه قولها و وعدههاي خود وارد مجلس ميشوند و به صندليهاي آن ميرسند، فراموش نكنند براي رسيدن به اين جايگاه چه شعارهايي داده بودند و بايد به يكي يكي آنها عمل كنند.
اگر چه نميتوان تلاش نمايندههاي ملت در مجلس را در زمينههاي مختلف زير سؤال برد، اما ورزش كه يكي از مسائل مهم كشور است، هرگز نتوانسته آنچنان كه بايد و شايد از حمايت مجلسيها برخوردار باشد و به حقش از بابت نمايندههاي مردم دست يابد. ورزش در واقع براي مجلسيها بيشتر به مانند تريبوني مناسب براي تبليغات بوده است. به طوري كه در بحبوحه تبليغات انتخابات، كانديداهايي كه قصد موفقيت و كسب بيشترين آرا را دارند، از ورزشكاران و قهرمانان و پيشكسوتان محبوب مردم و مشهور در جامعه استفاده ابزاري كرده و در كنار آنها عكس انداخته و پوسترها و بنرهاي تبليغاتي تهيه و پخش ميكنند اما همين كه انتخابات را با موفقيت پشت سر گذاشتند و به خواسته خود رسيدند، ورزش را به دست فراموشي ميسپارند. حال آنكه جامعه ورزش نيز مانند ساير بخشهاي جامعه با هدف بهبود شرايط و رسيدن به خواستهها و نيازهاي ورزش است كه به كانديداهاي مختلف اعتماد ميكنند. اعتمادي براي رفع و رجوع كم و كاستيهايي كه قولهاي خوش آب و رنگي در خصوص حل و فصل آنها داده ميشود.
جامعه ورزش كشور، مانند ديگر اقشار جامعه همواره در انتخابات نقشي پررنگ دارد، با اين انتظار كه حمايت مجلسيها را در ادامه در پي خود داشته باشد. حال آنكه تاكنون اين حمايت آنگونه كه بايد و شايد صورت نگرفته است. درحالي كه رهبري بارها و بارها بر ضرورت توجه به ورزش تأكيد كردهاند و مجلسيها بايد با سرلوحه قراردادن توصيههاي رهبري، ورزش و حل مشكلات آن را جزو دغدغههاي خود قرار دهند.
ورزش همگاني، زير ساختهاي ورزشي، ورزش بانوان و اجحافهايي كه همواره در حق آن ميشود و دهها گزينه ديگر ميتواند از آيتمهايي باشد كه نمايندههاي مردم در خانه ملت بايد آن را زير ذرهبين توجه خود قرار داده و در پي حل مسائل و مشكلات آن باشند. اما تاكنون، تنها زماني كه برخي منازعات بين نمايندههاي مجلس و وزير ورزش و جوانان پيش آمده آقايان به صرافت افتادهاند كه نامي از ورزش به ميان برده يا وزير آن را تهديد به استيضاح كنند. تهديداتي كه تاكنون همه يكي پس از ديگري با لابيهاي مختلف ملغا شده و به مرحله اجرا نيز در نيامده تا ثابت شود دغدغههايي كه بيان ميشود، واقعيت محض است.
جامعه ورزش به مانند همه مردم، براي بهبود شرايط است كه گامي بلند براي انتخاب نمايندههاي مجلس بر ميدارد. به اين اميد كه اين بار شايد برخلاف دفعات قبل، نمايندههايي كه راهي خانه ملت ميشوند، تنها در زماني كه شرايط حكم و اقتضا ميكند لب به انتقاد از مجلس باز نكنند و گلهاي هم كه بر زبان ميآورند، فقط و فقط براي تغيير و بهبود شرايط باشد. جمعه، اهالي جامعه ورزش نيز مانند ديگر افراد جامعه به حكم وظيفه پاي صندوقهاي رأي ميروند و به نمايندههاي انتخابي خود اعتماد ميكنند با اين باور كه آنها، بعد از عبور از اين سد، به وعدههاي خود عمل كرده و ورزش را تا يك انتخابات ديگر به دست فراموشي نسپارند و نيازهاي آن را براي حل و فصل در اولويت قرار دهند.
