رفتارهاي نسل جديد فوتبال ايران اين روزها نااميدكننده است، طوري كه ميشود گفت آنها نشاني از نسل قديمي ندارند و ارزشها براي آنها تغيير كرده است. آخرين آن هم اعتصاب پرسپوليسيها با وجود دريافت بخشي از قراردادشان و بياحترامي مهاجم اين تيم به هواداران و رسانهها بود، ماجرايي كه نشان داد از نسل جديد فوتبال نبايد توقع زيادي داشت و از آنها انتظار داشت تا مانند نسلهاي گذشته رفتار كنند.
رفتارهاي آزاردهنده برخي فوتباليستهاي امروز را كه حكايت بياخلاقيهايشان در زمين بازي و در خارج از آن ديگر اين روزها بر كسي پوشيده نيست، بايد واكاوي كرد. اينكه چرا مهاجمي كه تنها يك فصل است خوب گل ميزند و تنها چند سال است كه پيراهن يك تيم بزرگ را بر تن ميكند، با زدن چند گل، چنان او را هوا بر ميدارد كه خودش را بزرگتر تيم عنوان ميكند و جلوتر از همه اسطورهها و كاپيتانهاي امروز تيمش قرار ميگيرد كه هيچ كدامشان ادعاي بزرگي ندارند.
رفتارهاي فوتباليستهايي مانند مهدي طارمي ريشه در وضعيت ناهنجار فرهنگي و اخلاقي فوتبال ايران دارد كه سبب شده مهاجمي مانند او كه تنها دو سالي است نامش سر زبانها افتاده است و مشخص نيست درخشش او ادامهدار باشد، هر روز يك ادعاي جديد را مطرح كند، روزي خودش را با كريس رونالدو مقايسه ميكند و روزي ديگر ادعا ميكند كه ميخواهد ركورد گلزني علي دايي را بشكند! در جديدترين ادعا هم مدعي است كه بزرگتر پرسپوليس است. هر چند او چند ساعت بعد مجبور ميشود با اقرار به اشتباهش عذرخواهي كند اما به نظر ميرسد ريشه رفتار ناهنجار فوتباليستهايي مانند طارمي را بايد در مديريت فوتبال ديد، مديريتي كه به اخلاق و رفتار بازيكنان توجهي ندارد و برنامهاي براي برخورد با بياخلاقيهايي در سيستم مديريتي چنين مديراني ديده نميشود.
البته بيتوجهي به حرمتها و حريمهاي اخلاقي در باشگاه پرسپوليس و برخي باشگاههاي ايراني سالهاست كه شدت گرفته است و مديران اين تيمها از چنين آزمونهايي مردود شدهاند. مانند ماجراي عكسها و پروندههاي غيراخلاقي دروازهبان پرسپوليس، كه اين باشگاه هيچ برخوردي با اين بازيكن نكرد و حتي براي بازگشت مكاني به تمرين پرسپوليس فرش قرمز پهن كرد. با توجه به مديريت منفعل باشگاه پرسپوليس در برخورد با ناهنجاري اخلاقي بازيكنان، طبيعي است كه بازيكنان ديگر اين تيم هم پا را از اختياراتشان فراتر بگذارند و علاوه بر توهين، با تعطيل كردن تمرينات، استارت اعتصاب را بزنند. در بروز چنين اتفاقاتي نقش مديران را بايد پررنگتر از بقيه عوامل ديد، مديراني كه تنها به نتيجهگرايي فكر ميكنند و در اين راه حاضرند حتي اخلاق و ارزشها را هم قرباني كنند و از انجام اين كار ابايي هم ندارند.
به همين خاطر به نظر ميرسد كه به جاي سيبل قراردادن فوتباليستها، ابتدا بايد مديران باشگاهها و فوتبال را مورد بازخواست قرار داد تا در اين باره پاسخگو باشند. به طور قطع ادامه چنين سوء مديريتهاي مديراني كه برايشان اخلاق و ارزشها محلي از اعراب ندارد، ورزش كشور و به خصوص فوتبال را به سقوط نزديكتر ميكند. هر چند امروز هم فضاي فوتبال ايران از نظر اخلاقي، وضعيت خوبي ندارد و پرونده فساد در فوتبال كه توسط مجلس چند هفته پيش منتشر شد، نشان از فساد گسترده در اين ورزش دارد. به همين خاطر بايد براي احياي ارزشهاي فرهنگي و اخلاقيات در فوتبال كشور، بايد ابتدا برخورد را از مديران اين رشته ورزشي آغاز كرد. به طور قطع روي كار آمدن مديراني كه سرلوحه كاريشان حفظ اخلاق و ارزشهاست، فضاي ورزش فوتبال را به سمتي خواهد برد كه بياخلاقيها و بيحرمتيهاي رايج در آن، روز به روز كمتر شود. به هر حال مديريت در اصلاح سيستم يك مجموعه، نقش اصلي را بر عهده دارد و وقتي مدير يك تيم يا باشگاه يا فدراسيون ارادهاي براي گسترش اخلاق در مجموعه زير نظرش نداشته باشد، بايد همچنان در انتظار ميدانداري برخي فوتباليستهايي بود كه به رسانهها توهين كنند، خودشان را بزرگتر تيم بدانند و پايبند اصول نباشند، بر خلاف نسل قديمي فوتبال كه اخلاق و منش آنها همچنان زبانزد است.
