عينك مادون بنفش نوبخت و دولت اختصاصي!

از اولاد آدم مي‌شنويد اين دولت، دولتي اختصاصي است! يعني از ابتداي كار همه‌اش دارد فقط اختصاص مي‌دهد و در هر مرحله جديدي باز هم فقط اختصاص مي‌دهد. يعني هيچ دولتي مثل اين دولت نمي‌تواند اختصاص بدهد! البته دولت اختصاصي به خاطر اينكه پديده جديد و نوظهوري است بايد مورد مداقه قرار گرفته و دولت شناسان مانند اخترشناسان آن را با تلسكوپ هابل از فرسنگ‌ها دورتر مورد بررسي قرار دهند. حالا مي‌گوييد چرا دورتر؟ خب لابد قواعد حفظ اسرار و رموز دولت اختصاصي را مطالعه نكرده‌ايد. يك سندي است كه بايد امضا كنيد كه لام تا كام حرفي نزنيد و هر حرفي را كه به شما گفتند، فقط بزنيد. مانند همين قواعدي كه در انتخابات مجلس هم وجود دارد. اگر مي‌خواهيد در فلان ليست باشيد بايد...
اولاد آدم چون ديد باز دارد بيراهه مي‌رود بر نفس خود نهيب زد و گفت ‌اي انسان، برو سراغ همان دولت اختصاصي! به تو چه كه در فرايند يك زايمان طبيعي توسط مردم، از سزارين آنها توسط گروه‌هاي سياسي حرف مي‌زني!(به اين مي‌گويند نظريه سزاريني).
خب حالا مي‌فرماييد كه لابد بايد اختصاص را ترجمه كنم. راستش اين ايده را از داخل سخناني كه نقدي بود بر سخناني پيدا كردم. يعني نوبخت يك چيزي گفته بود و بالاخره يكي پيدا شده بود و در مقابلش چيز ديگري گفته بود و او در پاسخ به اين پاسخ، ديگر چيزي نگفته بود! و اولاد آدم از آنجا فهميد كه دولت اختصاصي يعني چه. (يعني حرف كه زديد ديگر چيزي نشنويد!)
مردم هنوز ياد نگرفته‌اند كه وقتي نوبخت حرف مي‌زند، روي حرفش حرف نزنند! حالا مي‌گوييد كه ايرادي ندارد. حرف براي زدن است. او حرف زده و يكي ديگر هم حرف زده. اصلاً بيا و به جاي دولت اختصاصي، اسمش را بگذار دولت حرافي! اصلاً ماجرا را از سير تا پياز برايتان مي‌نويسم تا مشغول ذمه كسي نشوم. كار است ديگر. شب مي‌خوابي و صبح مي‌فهمي كه نخوابيده‌اي! ماجرا از آنجا شروع شد كه نوبخت اظهاراتي كرد مبني بر اينكه 2هزار ميليارد تومان از منابع هدفمند‌سازي يارانه‌ها در سال جاري به بخش توليد اختصاص يافته است. خب اين حرف، حرف بزرگي است. رقم كلان است. مثل رقم قرارداد پژو و ايرباس و خريد انگور شيليايي نيست كه آدم رقمش را نداند و راه ورود و خروجش را كنترل نكند. (البته ما در اقتصاد از دو شيوه كنترل نامحسوس و كنترل استنباطي استفاده مي‌كنيم و اولاد آدم براي همين وارد موضوع اقتصاد كنترلي نمي‌شود!)
راستش اولاد آدم داشت «بيانيه تشكر از نوبخت» و كمپين «دفاع از خوشبخت» و سايت «فدات شم دم بخت» را طراحي مي‌كرد و با چند تا روزنامه خارجي قرارداد مصاحبه اختصاصي براي «بخت‌گشايي» منعقد مي‌كرد و به عكاس‌ها گفته بود براي روي جلد.... كه يكي پيدا شد و زد توي برجك اولاد آدم!يعني يك عضو هيئت مديره خانه صنعت و معدن ايران در واكنش به اظهارات نوبخت با بيان اينكه از دولت گذشته تاكنون وعده‌هاي مختلفي مبني بر ارائه يارانه به توليد مطرح شده است، گفت: تاكنون توليد‌كننده‌اي را نديده‌‌ايم كه اين يارانه را دريافت كرده باشد. و اولاد آدم پنچر شد....
اولاد آدم مي‌داند كه توليد‌كننده را نبايد ديد. بلكه اين محصول توليدي است كه بايد ديده شود. و محصول وقتي در بازار است يعني توليد شده است. حالا يا در داخل يا در خارج. از آنجايي كه ديپلماسي ما قوي است، محصول اگر در خارج هم توليد شده باشد، حتماً دول خارجي به توليد‌كننده يارانه داده‌اند و از آنجايي كه در عصر جديد پسابرجام، ديگر دولت ما و دولت آنها نداريم، جيب به جيب شده و انگار دولت ما، پول يارانه آنها را داده.  حالا يك عضو هيئت مديره خانه صنعت بيايد و بگويد از ابتداي امسال دولت مدعي است كه ارقام مختلفي از منابع هدفمندسازي يارانه‌ها را به توليد اختصاص داده است اما تاكنون ما توليد‌كننده‌اي را نديده‌‌ايم كه اين منابع را دريافت كرده باشد حرف مفت زده است. خب برادر من برو عينك مادون بنفش بزن تا ببيني.  اولاد آدم مي‌داند كه براساس قانون قرار بود 30 درصد از منابع حاصل از اجراي قانون هدفمندي يارانه‌ها به بخش توليد اختصاص پيدا كند، اما نكرده يا نوبخت گفته كه يك قسمتي از آن را.... يعني اگر چه تا به امروز به‌صورت مشخص اعلام نشده كه چه‌تعداد واحد توليدي اين منابع را دريافت كرده‌اند، اما حتماً كرده‌اند يا مي‌خواهند بكنند يا خواهند كرد.
البته شايد راه درستش اين باشد كه اگر دولت ادعا مي‌كند يارانه‌اي را به بخش توليد پرداخت كرده بايد به‌صورت شفاف جزئيات آن دسته از توليدكنندگاني را كه توانسته‌اند اين منابع را دريافت كنند اعلام كند، مثلاً بگويد توليد كنندگان خارجي در مرحله اول يارانه گرفته‌اند و هنوز نوبت توليد‌كنندگان داخلي نرسيده است! حتي اگر نوبخت نمي‌خواهد اسم توليد‌كنندگان را بگويد، حداقل اسامي توليد‌كنندگان را در بخش‌هاي مختلف به‌صورت تيتروار بگويد تا در نهايت موضوع يارانه به بخش توليد تعيين تكليف شود. مثلاً بگويد پژو و رنو اينقدر يارانه گرفته‌اند، بوئينگ و ايرباس اينقدر و...
البته اولاد آدم مي‌داند كه دعوا سر واژه‌هاست و الا دولت همان دولت اختصاصي است. يعني دولتي كه فقط اختصاص مي‌دهد. به‌قول عضو هيئت مديره خانه صنعت، معدن و تجارت ايران: اختصاص يارانه با پرداخت متفاوت است زيرا زماني يك رقمي اختصاص يافته اما هنوز به واحدهاي‌ متقاضي پرداخت نشده است.