این در حالی است که معاونت مطبوعاتی در خصوص این این اقدام سکوت معناداری کرده است. تماسهای خبرنگار روزنامه جوان با معاونت مطبوعاتی نیز بیپاسخ ماند.
در جريان گراميداشت سي و هفتمين سالگرد پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي مردم ايران و راهپيمايي روز 22 بهمن، تعدادي از جوانان خوش ذوق با بازسازي لحظه دستگيري تفنگداران امريكايي توسط چند نفر از نيروهاي سپاه پاسداران كه چند روز قبل اتفاق افتاده بود، سعي كرده بودند، ضمن نشان دادن قدرت واقعي و ملموس پاسداران انقلاب اسلامي، هيمنه پوشالي، دروغين و هاليوودي سربازان امريكايي را به نمايش بگذارند.
از طرفي هنوز چند روزي از رسانهاي شدن اين خبر غرورآميز و عزتآفرين نميگذشت كه روزنامه قانون و يكي از قلمفرسايانش به اسم «فريدون مجلسي» با انتشار يادداشتي كه يادآور عصبيت و خشم سردمداران كشور امريكا از اقدام شجاعانه و دلاورانه پاسداران انقلاب اسلامي در به زانو درآوردن و شكستن هيمنه ابرقدرت بودن ارتش امريكا بود، اقدام هوشمندانه رزمندگان انقلاب را به داعش گونه بودن تشبيه و متهم کرده بود.
روزنامه قانون و يادداشتنويسش كه انگار در كسوت حافظ منافع امريكا نقشآفريني ميكردند براي تسكين آلام و البته اتمام بندگي ارتش امريكا نوشته بودند: «در راهپيماييهاي22 بهمن دو نمايش کارناوالي براي تحقير امريکا يا شايد براي تحريک زيانبخش مردم آن کشور انجام شد. يکي به زنجير کشيدن نمادين و تعزيه(!) مانند اسيران امريکايي و گرداندن آنان در تهران و قم و ديگري نشان دادن فيلمي در صداوسيما از اسيران زانو زده بود که يکي از آنان ميگريست... نوع برخورد و به زانو نشاندن آنان با دستهاي نهاده بر پشت سر، براي آن جوان ميتوانست ياد آور شباهت صحنه با صحنههاي اسيران امريکايي و اروپايي با لباس نارنجي و دست نهاده بر پشت گردن در صحنه اعدام داعش باشد که لحظاتي بعد گردنشان بريده ميشد يا تير خلاص دريافت ميکردند(!). متأسفانه آن فيلم تحقيرآميز بيشتر حکايت از چنين احساسي در آن سرباز داشت که با توجه به تبليغات ايرانهراسانه پيشين و نمايشهاي داعشي خود را در آستانه فنا ميبيند و نوميدانه به ياد خانه و خانواده و همسر و فرزند و شهر و ديار ميافتد وطبيعتاً به خاطر سرنوشت شوم و محتوم خود ميگريد(!).»
همذاتپنداري و آسمان ريسمانبافي براي توجيه و تشبيه افكار و اوهام آن سرباز گريان امريكايي آنقدر سخيف و بلاهتآميز است كه انسان نميتواند براي تحميق نويسنده آن سطور همانندي بتراشد. نويسنده يادداشت مذموم روزنامه قانون آنقدر خودش را ذليل انگاشته و آنقدر در ستايش دشمن غدار و كينهجوي اين ملت و مُلك بدمستي كرده كه فقط ميتوان براي وي و اين «خويش خوار انگاري» و «دشمنپرستي»اش آرزوي مرگ كرد. چند وقت پيش كه رهبر انقلاب درباره پروژه نفوذ و بزك كردن دشمن سخنراني ميكردند گمان نميبرديم كه به زودي مصداق و شاهد از غيب برسد.
ايشان در شهريورماه امسال و طي ديدار با اقشار مختلف مردم فرمودند: «بعضيها اصرار دارند اين شيطان بزرگ را با اين خصوصيات که از ابليس بدتر است، بزک کنند و به شکل فرشته وانمود کنند. چرا؟ دين به کنار، انقلابيگري به کنار، اما وفاداري به مصالح کشور چه ميشود؟ عقل چه ميشود؟ کدام عقل و کدام وجداني به انسان اجازه ميدهد که کشوري مثل امريکا را به عنوان دوست و مورد اعتماد يا همچون فرشته نجات انتخاب کند؟ (بيانات، 18/ 6/ 94)» قطعاً سياهانگاري اين روزنامه و يادداشتنويسش نميتواند ذرهاي از لحظهشناسي و اقدام به موقع در بزنگاهها و «فرزند زمان خود» بودن رزمندگان و پاسداران انقلاب اسلامي كم كند. بهخصوص اينكه رهبر انقلاب با اهداي مدال از پاسداران انقلاب تقدير و تشكر كردند و درباره اين غرورآفريني فرزندان خميني(ره) و سربازان خامنهاي(مدظله العالي) فرمودند: «اين حرکتى که جوانهاى عزيز ما در دريا کردند - سپاه پاسداران - در مقابل تجاوز دشمن از خودشان هويت و قدرت نشان دادند، فرصت نشده که از اينها تشکر بکنم و واقعاً هم تشکر ميکنم از اينها، کار بسيار درستى کردند. دشمن تجاوز کرد به آبهاى ما، اينها رفتند دشمن را محصور کردند. کسانى که مسئولان سياست هستند در همه عرصه جهانى همينجور عمل کنند. مراقب تجاوز دشمن باشند. ببينند کجا تجاوز ميکند؛ از خطوط کجا دارد تجاوز ميکند؛ جلويش را بگيرند؛ با قدرت.(1394/10/30) »
