به گزارش «جوان»، گرايش سينماگران به ساخت فيلمهايي با مضمون آسيبهاي اجتماعي از دهه 70 آغاز شد و در سالهاي پاياني اين دهه با ساخت فيلمهايي مانند «دختري با کفشهاي کتاني»، «شوکران»، «دو زن» و «من ترانه 15 سال دارم» به اوج خود رسيد.
هرچند دهه 70 سرآغازي براي شکلگيري سينماي اجتماعي پس از انقلاب بود، اما دهه 80 را ميتوان مهمترين دهه در اوجگيري سينماي اجتماعي کشور دانست، دههاي که در آن فيلمساز اجتماعيسازي مانند اصغر فرهادي ظهور کرد و با جاودانههايي مانند «درباره الي» و «جدايي نادر از سيمين» توانست نام سينماي ايران را در دل تاريخ سينماي جهان به ثبت برساند. پرداخت به سينماي اجتماعي در غالب آثار امسال جشنواره اما به دو سوژه خلاصه شد که برخي از فيلمهاي اجتماعي اين دوره هم از اين دو سوژه در کنار هم بهره ميبردند. در اين ميان فيلمهايي مانند «آخرين بار کي سحر را ديدي» به کارگرداني فرزاد مؤتمن، «آبنبات چوبي» به کارگرداني محمدحسين فرحبخش، «دختر» رضا ميرکريمي، «مالاريا» پرويز شهبازي و «لاک قرمز» به کارگرداني سيدجمال سيدحاتمي از جمله فيلمهايي بودند که به محوريت فرار دختران از خانه و مشکلاتي ميپرداخت که اين اتفاق در روند زندگي آنها ايجاد ميكرد.
از طرف ديگر فيلمهايي مانند «ابد و يک روز» سعيد روستايي، «بارکد» مصطفي کيايي، «آبنبات چوبي»، «خماري» داريوش غذباني، «پل خواب» اکتاي براهني، «لاک قرمز» موضوع اعتياد را محور داستان خود قرار داده بودند و در اين ميان فيلمهايي مانند «لاک قرمز» و «آبنبات چوبي» از اين دو موضوع به صورت توأمان بهره برده است. به هر رو درست است که فرار دختران از خانه و اعتياد يکي از آسيبهاي اجتماعي و دغدغههاي زندگي اين روزهاي جامعه است، اما اين به آن معنا نيست که نيمي از فيلمهاي اجتماعي جشنواره فيلم اين دو مقوله را به عنوان سوژه اصلي خود انتخاب کنند. اين در حالي است که جمعيت جوان کشور ما مسلماً با مشکلات ديگري هم در مسير زندگي خود روبهرو هستند، مانند مشکلات ازدواج و تشکيل خانواده، طلاق، مشکلات اقتصادي، بيکاري و نبود امنيت شغلي؛ مسائلي که خود ميتواند زاينده بسياري از آسيبهاي اجتماعي ديگر مانند اعتياد باشند.
رشد روزافزون گرايش به ساخت فيلم در قالب سينماي اجتماعي جاي خوشحالي دارد به شرط آنکه پرداخت به همه آسيبهاي اجتماعي با روندي متعادل در دستور کار سينماگران قرار بگيرد و به ناگاه يک يا دو سوژه، محور غالب فيلمهاي سينما اجتماعي يک دوره قرار نگيرند.
