ماجرا فرش قرمز (رد كارپت) در سيوچهارمين جشنواره فيلم فجر به يكي از پربحتترين موارد اين جشنواره تبديل شده است تا جايي كه تاكنون بسياري از كارگردانان و سينماگران روي آن حاضر نشده و به اين اقدام مسئولان جشنواره فيلم فجر واكنش نشان دادهاند. ابراهيم حاتميكيا به عنوان يكي از چهرههاي مطرح و سرشناس فيلمسازي سينماي ايران اولين كسي بود كه به اين عمل واكنش نشان داد. ابراهيم سينماي ايران در انتقاد از فرش قرمز گفت: من علاقهاي به اين فضا ندارم و نميفهمم و حتي خجالت ميکشم. براي من اين فضاها حرام است. حاتميکيا در نشست رسانهاي فيلم «باديگارد» و در پاسخ به پرسشي در مورد علت حاضر نشدن روي فرش قرمز گفت: اعتقادي به فرش قرمز ندارم و من و هيچ کدام از عوامل توليد فيلم روي فرش قرمز حاضر نميشويم. من در اين مورد با سايتي مصاحبه نکردم و اين بياخلاقي است و نميدانم اولين بار کدام خبرنگار اين خبر را منعکس کرد. در كل روحيات من به «فرش قرمز» نميخورد. اما فرش قرمز حاشيهدار ديگر، فرش قرمز پهن شده براي عوامل فيلم «رسوايي2» به کارگرداني مسعود دهنمکي بود. بازيگران و عوامل اصلي اين فيلم نيز روي فرش قرمز اين دوره از جشنواره فيلم فجر حاضر نشدند. ابوالقاسم طالبي، کارگردان فيلم سينمايي «يتيمخانه ايران» نيز در رابطه با مراسم فرش قرمز و حضور روي آن گفت: پارچه، موکت، فرش و رنگ مسئله ما نيست و ما با آن مشکلي نداريم، ما با ماهيت جشنوارههاي خارجي مشکل داريم و گرنه برگزاري جشنواره فيلم خود برگرفته از غرب است، اما هدف و ماهيت جشنوارههاي داخلي و خارجي با يکديگر فرق ميکنند. پرويز شهبازي، كارگردان فيلم سينمايي «مالاريا» نيز در سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر از حضور روي فرش قرمز کاخ مردمي خودداري کرده و علت نيامدنش روي فرش قرمز را حضور نداشتن دبير جشنواره در کاخ جشنواره اعلام کرده بود. با اين تفاسير، سؤالي كه در اينجا مطرح است اين است كه حضور روي فرش قرمز يا همان ردكارپت كه نمادي از غرب است، چه فخري دارد و چه لزومي داشته تا مسئولان سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر اقدام به اين كار كنند؟ آيا ايستادن ستارگان سينماي ايران روي اين فرش به هنر و ارزشهاي آنها ميافزايد؟ يا نه، نمادي است براي تشبيه سينما و سينماگران ايراني با كاراكترها و شخصيتهاي غربي؟