ساخت فيلم كوروش آزموني براي ایران دوستان

با ساخت فيلم 300 غربي‌ها رسماً و عملاً به ايران و تمدن ايراني توهين كرده بودند. آنها با تحريف تاريخ سعي در سياه‌نمايي چهره ايرانيان براي مخاطبان جهاني داشتند. اين مسئله باعث ناراحتي و اعتراض مردم كشورمان شد. در كنار بازتاب‌ها و انتقادات شديد در ايران، بحث تقابل هنري پيش آمد و ساخت فيلمي به نام پروژه بزرگ كوروش مطرح شد كه حتي كارگردان و نويسنده آن هم مشخص شدند. اما اين ماجرا تا بعد از ساخت و اكران «300 دو » در حد يك رؤيا باقي ماند و اجرايي نشد. دست‌اندركاران فيلم كه پيش از اين اعلام كرده بودند اين اثر را براي جوابگويي به توهين  «‌300» خواهند ساخت، مشكل مالي و نبود بودجه كافي را بهانه اين امر قرار دادند؛ هرچند در سال‌ 86 كه فيلم 300 يك جنجال آفريد بودجه مشكل خاصي براي چنين كاري محسوب نمي‌شد از طرفي پس از گذشت هشت سال از آن روزها تكنولوژي سينمايي و تكنيك‌هاي ديجيتالي در هنر ايران پيشرفت‌هاي قابل توجهي كرده است و با وجودي كه اغلب فيلم‌هاي ايراني در اين سال‌ها حول موضوعات كم هزينه اجتماعي مي‌چرخيد، ولي شاهد توليدات شاخصي چون «ملك سليمان»، «محمد‌رسول‌الله» حتي «يوسف پيامبر» بوديم كه نشان از توانايي‌هاي تكنيكي سينماي ايران هستند و اينكه توانسته‌ايم درعرصه‌هاي تاريخي و صحنه‌هاي ويژه پيشرفت‌هاي قابل توجهي داشته باشيم.
اما ماجراي فيلم «كوروش» كم كم داشت به فراموشي مي‌گراييد كه به تازگي خبر چاپ كتاب كوروش به جاي ساخت فيلم در رسانه‌ها منعكس شد و آن را زنده كرد. ظاهراً فيلمنامه‌اي كه قرار بود پاسخ كوبنده به « 300» و ديگر آثار ضد ايراني بدهد در حد چاپ يك كتاب آن هم در دوران كسادي بازار كتاب كه گاهي تيراژهاي زير هزار در آن به يك روال تبديل شده است تعجب برانگيز شد درحالي كه همگان به خوبي واقفيم كتاب هرچقدر هم مهم باشد باز هم قدرتي به اندازه تصوير در اين دوران را ندارد.
ساخت فيلم «كوروش» با همه كش و قوس‌هايش و با همه منتقدان و طرفدارانش مي‌توانست به شروع جديدي در عرصه سينماي ايران تبديل شود؛ شروعي كه بدون هزينه از بودجه بيت‌المال يك اتفاق نو را رقم بزند. ظاهر امر آن است كه ماجراي كوروش در ايران طرفداران پروپاقرصي دارد؛ طرفداراني كه به اشكال مختلف هواداري خود را از وي به اثبات رسانده‌اند؛ هرچند در آن سوي قصه اين ماجرا منتقداني را هم دارد كه معتقدند داستان كوروش به اين آب و تاب كه مي‌گويند نيست و اسناد موجود در رابطه با او كم است اما چهره‌هايي مانند علامه طباطبايي، وي را مصداق ذوالقرنين دانسته‌اند؛ موضوعي كه نمي‌توان از كنار آن به راحتي گذشت. كوروش اما در كتاب مقدس يهوديان هم به عنوان منجي بني اسرائيل كه پس از 50 سال اسارت اين قوم، آنها را از شر قوم ظالمي كه با همدستي گروه ديگري از بني‌اسرائيل بر آنها حكومت مي‌كرد رهانيد و از كوروش به احترام نام برده شده است. در هرصورت كوروش و منشور حقوق بشر او به يك چهره جهاني تبديل شده است هرچند اين موضوع هم منتقداني دارد اما بحث ما اثبات اين قضيه نيست بلكه چيز ديگري است. ماجراي كوروش و ساخت فيلم آن‌كه يكي از پروژه‌هاي عظيم سينماي ايران مي‌تواند باشد ممكن است تنها به يك رؤياي موقت محدود شود و ابتر بماند؛ رؤيايي كه به دليل مشكلات اقتصادي و هزينه‌اي هيچ وقت چنين اجرايي نمي‌شود.
با اين وجود همان طور كه گفتيم اين ماجرا مي‌تواند به شكل‌گيري موج نويي از سينما در ايران تبديل گردد؛ موجي كه آزموني است براي كوروش‌دوستان. حتماً در لابه لاي اخبار خبر مشاركت مردمي در ساخت بعضي فيلم‌ها يا انيميشن‌ها از طريق اينرنت را شنيده‌ايد؛ اتفاقي كه درغرب به موضوعي عادي درآمده است. موضوعي كه ساخت فيلم‌هايي را بدون آن كه سرمايه‌گذار خاصي داشته باشند ميسر كرده است به اين صورت كه عوامل ساخت فيلم از طريق اينترنت از هواداران توليد آثار هنري، كمك‌هاي مالي جمع‌آوري مي‌كنند. اين موضوع مي‌تواند درباره شخصيت محبوب ايراني همچون كوروش هم اجرايي شود.