اخيرا كتابهايي وارد بازار نشر شدهاند كه اگر آنها را با چشمان خود نبينيد و خود، نخوانيد باور نخواهيد كرد كه اين كتابها در ايران اسلامي منتشر شده و از زير دست كارشناسان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي گذشته و مجوز گرفته است! اين كتابها كه دچار اشكالات محتوايي فراوان هستند، از توصيف دقيق ارتباطات جنسي گرفته تا ترويج مسيحيت و ركيكگويي و فحاشي به عنوان ادبيات! به مردم كشورمان قالب شدهاند و آش شله قلمكاري از اباحهگري و ترويج فحشا آن هم به صورت صريح و دقيق ساختهاند.
خبرگزاري فارس در اين باره نوشت: نميدانيم اسم اينگونه مجوز دادن در دولت تدبير و اميد را اهمال كاري بگذاريم يا چيز ديگر! اما در چند گزارش قصد داريم به اين موضوع بپردازيم و در اين گزارش به اشاعه علني فحشا در كتابها و توصيف بيپرده روابط جنسي در چند كتاب جديد خواهيم پرداخت. در كتاب «ساقه بامبو» نوشته سعود النسعوسي كه اخيراً ترجمهاش وارد بازار كتاب شده است، همه زنها محكوم به قرباني شدن در آغوش زنخواهي و هوسبازي مردها هستند. آيدا اولين قرباني داستان است، كه در نوجواني به زور پدرش به فاحشه خانه ميرود تا مخارج خانواده را تأمين كند. خواهر ديگر ژوزفين كه تمام تلاشش را ميكند تا از فاحشهشدن نجات پيدا كند، سرانجام با ازدواج شرعي و قانوني با يك مسلمان در كويت باز هم به سرنوشت شوم تنها شدن با يك بچه بيپدر گرفتار ميشود! نمونه ديگر كتاب «هست يا نيست» دومين اثر سارا سالار، همسر بازيگر و كارگردان معروف سينما و البته تلويزيون سروش صحت است كه توانست پس از مدتها ماندن در پشت مميزي وزارت ارشاد در دولت جديد مجوز نشر گرفته و در زمستان 92 راهي بازار شد و جالب اينكه در ميان نامزدهاي نهايي جايزه شهيد حبيب غنيپور هم بود! در اين داستان شخصيت زن با وجود شروع زندگي عاشقانه با دانشجويي كه تمام عيبهاي او را نديده گرفته و به رشد شخصيت او كمك بسيار ميكند در نيمهراه عاشق دكتر شمس ميشود و نويسنده با گذاشتن اين ديالوگ در دهان دوستش كه ميگويد خيانت يعني رابطه نامشروع با مردي غير از همسر... ميكوشد اين عشق را طبيعي جلوه دهد. اينها تنها چند نمونه از خيل كتابهايي بود كه با همين محتوا و مضامين در دولت تدبير مجوز نشر گرفته و روانه بازار نشر شده است. آثاري كه بعید به نظر ميرسد جناب آقاي جنتي وزير محترم ارشاد و آقاي صالحي معاون فرهنگي ايشان حتي بتوانند با محارم خويش بخوانند. حال اين سؤال را ارگانهاي نظارتي نشر بايد پاسخ دهند كه تدبير دولت و وزارت ارشادش اين بود كه جامعه را با اين كتابها خو بدهند يا اينكه بايد منتظر كتابهاي ديگري بدتر از اينها باشيم؟
