امام مظهر عقلانيت

از جمله مسائلى كه مظهر عقلانيت امام بزرگوار بود، اين بود كه ايشان به مردم تفهيم كرد كه آنها صاحب و مالك اين كشورند. مملكت صاحب دارد. اين حرف را در دوران حكومت‌هاى استبدادى بر زبان جارى مي‌كردند كه آقا مملكت صاحب دارد. مرادشان از صاحب مملكت، ديكتاتورها و مستبدينى بود كه بر كشور حكمرانى مي‌كردند. امام به مردم تفهيم كرد كه مملكت صاحب دارد و صاحب مملكت، خود مردم هستند.

يك نمونه ديگر از عقلانيت امام و تكيه او به خرد و هوشمندى، عبارت است از سرسختى و عدم انعطاف او در مقابله با دشمن مهاجم. امام به دشمن اعتماد نكرد. بعد از آنكه دشمن ملت ايران و دشمن اين انقلاب را درست شناخت، در مقابل او مثل كوه ايستاد.

آن كسانى كه خيال كردند و خيال مي‌كنند عقل اقتضاء مي‌كند كه انسان گاهى در مقابل دشمن كوتاه بيايد، امام درست نقطه مقابل اين تصور حركت كرد. عقلانيت امام و آن خرد پخته قوام‌يافته‌ اين مرد الهى، او را به اين نتيجه رساند كه در مقابل دشمن، كمترين انعطاف و كمترين عقب‌نشينى و كمترين نرمش، به پيشروى دشمن مى‌انجامد.