اكبر
گنجي در راديو زمانه، دمكراسي موجود در امريكا را دمكراسي واقعي ندانست و
آن را حاكميت طبقهسرمايهدار دانست و مدعي شد كه امريكا با دمكراسي واقعي
فاصله دارد. قبل از اين نيز گنجي مردم سالاري در ايران را دمكراسي ندانسته
بود و مانيفست «جمهوري تمام عيار» را نوشت و در مصاحبه با نشريه اشپيگل در
آلمان نيز شرط پايبندي به امام خميني (ره) را تفسير آن به نفع دمكراسي
دانسته و اعلام كرده بود اگر آيتالله خميني با دمكراسي سازگار نشود وي را
به موزه تاريخ ميسپاريم و بعداً نيز به اصلاحطلبان دمكراسيخواه حمله كرد
كه با معجزه هرمنوتيك هم نميتوان آيتالله خميني را دمكرات معرفي كرد. از
اينكه وي قبلاً مردمسالاري ايران را با دمكراسي امريكا مقايسه ميكرد و
حسرت آن را ميخورد و به همين دليل امريكا را براي ادامه دشمني با نظام
انتخاب كرد، اما امروز فهميده است قبله آمالش آنجا نبوده جاي خوشبختي است.
اما از اينكه افراطگرايي وي در دموكراسيخواهي جنبه آرزو و غير قابل تحقق
پيدا كرده بايد وي را متوهم طرفدار افسانه دمكراسي دانست.