همواره در طول تاريخ انسانهاي وارستهاي بودهاند كه با تقرب به خداوند متعال و معصومين(ع) از نور وجود آنها بهرهمند و خود نيز چراغ هدايتي براي جامعه خويش شدهاند. اينان وارثان حقيقي معصومين(ع) هستند كه «طَبِيبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ». اين شخصيتهاي بزرگوار خدمت به خلق و ارشاد مردمان را وظيفه خود ميدانستند و اين عمل را نه از بهر ريا كه فقط به اميد رضايت خداوند تبارك و تعالي انجام دادهاند.
18 سال از رحلت سلاله كوثر حقيقت حضرت زهرا(س)، آيتالله حاج سيداسماعيل هاشمي ميگذرد. 18 سال براي آنان كه مستقيماً از فيض وجود آن بزرگوار بهرهمند بودهاند، با سالها برابري ميكند. انساني كه كلامش فزوني علم، نگاهش مهر و محبت، سكوتش القاي تقوا و ديدارش ياد خداوند را به همراه داشت. هر لحظه ديدار اين سلاله زهراي اطهر نسيمي بود از سوي دوست كه قلب خاشع و متوجه عالم معنا ميكرد. حضرت آيتالله هاشمي در عين حضور دائم در محضر حضرت ربالعالمين در ميان مردم و با مردم بود. در سختترين شرايط ارتباط خود را با مردم قطع نكرد و دغدغه حل مشكلات آنها براي ايشان ملكه شده بود، زيرا: «مَنْ اَصْبَحَ و لم يهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيسَ مِنْهُمْ» . درب منزل او باز، رويش گشاده و سفرهاش براي همگان گسترده بود. او هيچگاه ذكري از مقامات معنوي خويش به ميان نياورد و قلباً روا نميداشت كه بر كردههاي خويش تعريف بشنود. آيتالله هاشمي انساني بود كه عملاً به مقام توحيد رسيده و اين معنا را در مقام وحدت در اجتماع به منصه ظهور رسانيد. در زمان حيات امام راحل(ره) منادي اطاعت از رهبري و مبلّغ وحدت اقشار مختلف مردم تحت رهبري ايشان بود و پس از ارتحال آن بزرگمرد بازويي توانا و متفكري كاردان براي مقام معظم رهبري انجام وظيفه كرد.
آري آن بزرگمرد هم از ميان ما رفت و ما امروز در غياب او ضرورت حضورش را بيشتر حس ميكنيم، شايد پردهاي از حياي الهي كه آن بزرگوار در زمان حياتش به دور خويش پيچيده بود نگذاشت تا آنگونه كه بايد و شايد از نعمت وجودش بهره گيريم.
امروز در عرصهاي از حيات انقلاب اسلامي به سر ميبريم كه به تعبير مقام معظم رهبري گام چهارم انقلاب و عرصه بازسازي معنوي جامعه است. ضرورت شناخت بزرگاني چون حضرت آيتالله هاشمي و تأسي به سيرههاي علمي آنان در اين زمان بيشتر احساس ميشود و تنظيم و تقدير يادنامه مرحوم آيتالله هاشمي گامي در اين مسير است، هر چند با قلب و زبان معترفيم كه اوراق و قلمي كه بر آن رفته توان بازتاب سعه وجودي ايشان را نداشته است. شايد بهترين وصف درباره خصال علمي وعملي آن بزرگوار، درپيام رهبر معظم انقلاب به مناسبت رحلت آن عالم رباني آمده باشد:
«رحلت عالم جليلالقدر و مجاهد، مرحوم آيتالله آقاي حاج سيداسماعيل هاشمي را كه عضو مجلس خبرگان و از اعلام برجسته اصفهان بودند، به مردم عزيز و علمپرور و انقلابي اصفهان، مخصوصاً علماي اعلام، آيات، فضلا و روحانيون آن استان و همچنين به بازماندگان و فرزندان محترم ايشان صميمانه تسليت ميگويم. اين روحاني بزرگوار از جمله زبدگاني بودند كه در دوران نظام اسلامي با حس مسئوليتشناسي عميق و با آگاهي و پرهيزگاري ويژه علماي رباني، خدمات ارزندهاي به انقلاب اسلامي و حركت عظيم ملت ايران تقديم كردند. همت بلند و عزم راسخ اين سلاله اطهر، نمونههاي زيبايي از حضور در مقاطع و مواقف حساس نظام جمهوري اسلامي ارائه كرده و درگذشت ايشان در هنگام اداي مسئوليت مهمي كه لازمه عضويت در مجلس خبرگان است، آخرين شاهد بر اين خصوصيت ممتاز و برجسته است.
از خداوند متعال علو درجات آن عالم عامل و تسلاي بازماندگان، دوستان و ارادتمندان ايشان را مسئلت ميكنم».
